Wat als de euro faalt? Bescherm uw vermogen als de beurs en de economie instorten

Toonaangevende sprekers laten op 15 mei hun licht op de materie schijnen en komen met oplossingen!

Financiële zekerheid een utopie? Indien u een vermogen hebt, beseft u als geen ander hoe belangrijk dit is om dit vermogen te houden!
Laat me u eerst even uitleggen wat voor bijeenkomst het om gaat:
Nu we economisch weer met de neus op de feiten gedrukt zijn en weten dat zelfs de machtigste banken failliet kunnen gaan,
is de vraag van veel particulieren op welke wijze ze hun huidige welvaart en vermogen kunnen beschermen tegen een economische terugval en een val van de beurs.
Kan het wel, je financieel beschermen als de economie in elkaar stort en vermogens op alle fronten verloren gaan?
Ja, dat kan.
Het is dus alleen de vraag HOE dat dan kan.
Waarom waren er beleggers en particulieren die in en na de crisis van 2008 profiteerden, terwijl zoveel anderen enorme vermogens verloren? Was dat geluk of was dat beleid?
Drie sprekers zullen aantonen dat het beleid was en dat ook u in een volgende ronde van economische rampspoed in staat zult zijn uw vermogen (beter) te beschermen.
Dat is de strekking van het evenement dat Tom Lassing en Maarten Verheyen op 15 mei 2010 organiseren in Eindhoven.
Een bijzonder interessante bijeenkomst met in ieder geval de volgende sprekers:
1. Willem Middelkoop
2. Marc de Mesel
3. James Turk (Engelstalig)
Willem Middelkoop is bekend van zijn TV optredens en de boeken die hij schreef (zie ook bij het tabblad video’s).
Hij werd voor de crisis vooral afgedaan als zwartkijker en beroepsmatige azijnzeiker, maar wat heeft hij gelijk gekregen! Had maar tijdig naar hem geluisterd,
dan had u ook ongetwijfeld heel wat verliezen voorkomen!
Marc de Mesel, een goede kennis van mij, lijkt van de drie sprekers waarschijnlijk het meeste op u.
Hij is een particuliere belegger die net zoals zoveel anderen keihard ondervonden heeft dat banken alleen maar uit zijn op eigen gewin.
Sinds 2007 beheert hij dan ook zijn eigen portefeuille weer, nadat grootbanken zijn vermogen daarvoor alleen maar deden slinken.
Marc heeft een uitgesproken mening en visie en steekt die niet onder stoelen of banken.
James Turk geeft al sinds 1987 zijn eigen blad, “The Freemarket Gold & Money Report” uit.
Hij is oprichter en CEO van Goldmoney, alwaar ook ik persoonlijk mijn goud en zilver heb liggen.
Zijn visie op goud was de juiste en zijn oplossing voor particuliere beleggers was uniek en briljant.
Dit is een man met visie zoals er weinigen zijn.
Voor mij ook de eerste keer dat ik hem persoonlijk ga ontmoeten en ik zie daar ook echt naar uit.

Inflatie, deflatie en goud.

Sedert de financiële crisis zitten we met een prangende vraag. Wat zal het gevolg zijn van al deze schulden met enerzijds geldpersen die op volle toeren draaien en anderzijds een krimpende economie met overschotten.

Een aantal vooraanstaande kenners hebben daar al frequent hun licht laten op schijnen, maar hun uitkomsten staan pal tegenover elkaar. De tweede vraag die zich stelt: hoe zal goud zich gedragen in deze wel zeer explosieve tijden. Een overzicht:

Bob Prechter, een amerikaans schrijver (vele bestsellers zoals: Verover de Crash) en oprichter van Elliot Wave International   is overtuigd van deflatie in de USA. Door werkloosheid en bankroeten vermindert de geldhoeveelheid in USA dollar, hierdoor zou de dollar (geld) schaarser en dus meer waard worden.

Peter Schiff, voorzitter van Euro Pacific Capital en voorspeller van de huizenbubble, kredietcrisis en de financiële meltdown, is het helemaal eens over de argumenten van Prechter. Maar het gevolg daarvan is geen deflatie maar inflatie. Omdat de dollar (fiat geld) nu geen deel meer uitmaakt van de goudstandaard.  In vergelijking met goud is er inderdaad deflatie (goederen en diensten worden goedkoper ten opzichte van goud). In vergelijking met de usa dollar (fiat geld) is er inflatie (goederen en diensten worden duurder ten opzichte van fiat geld). Schiff bestrijd ook het argument dat de geldpers de krimpende geldhoeveelheid niet kan bij houden.  Dollars zijn dan wel schaars in biljetten, maar niet giraal.

Een Nederlandse Warren Buffett fan beweert dan weer dat beleggen in goud (de staafjes opslaan achter uw boeken in de kast) een slechte investering is. Goud volgt hoogstens de inflatie en brengt geen dividend op. In vergelijking met aandelen (gemiddelde jaarlijkse return 8%) is goudbelegging maar povertjes, aldus deze Warren Buffett adept.

Een kennis van mij, Tom Lassing van TrendSpecialist ziet een heel andere rol weggelegd voor goud. Je moet goud niet enkel zien als een belegging, maar vooral als bescherming van uw vermogen. Papieren geld kan uit het niets gecreëerd worden en heeft al lang geen tegenwaarde meer. Op het moment dat iedereen dat door heeft, kan het wantrouwen in papieren geld snel groter worden. Het papieren geld verliest dan zeer snel waarde en dan kan je maar beter goud hebben dan cash.

Hillarische verhalen: Buffett veroorzaakt crisis?

Een prachtig artikel in de Wall Street Journal vertelt het verhaal omtrent de ondergang van investeringsbank Lehman Brothers en hoe die wellicht voorkomen had kunnen worden wanneer Warren Buffett (multi-miljardair van beroep ) had geweten hoe hij zijn voicemail moest gebruiken. Briljant!
Bloomberg news

In het bewuste weekend, zo’n jaar geleden, toen de financiele crisis uitbarstte en grote investerings maatschappijen en banken als AIG en Lehman Brothers wanhopig op zoek waren naar miljarden dollars om het hoofd boven water te houden kreeg Buffett vlak voordat hij naar een feestje moest een telefoontje van Bob Diamond van Barclays Capital.

Die was bezig met een plan om het noodleidende Lehman Brothers over te nemen en wilde daarvoor de hulp van Warren Buffett inroepen. Buffett had echter geen tijd om het verhaal van Diamond aan te horen en vroeg of hij e.e.a. op de fax kon zetten. Toen Warren Buffett later die avond weer thuis kwam zag dat Bob Diamond hem niets gefaxed had en nam hij dus aan dat zijn hulp niet meer nodig was. Enfin, Lehman Brothers ging failliet en de financiële crisis was een voldongen feit.
Ruim tien maanden later vroeg Warren Buffett aan zijn dochter wat dat kleine indicator icoontje toch was wat al maanden in het display van zijn mobieltje stond. Buffett geeft overigens toe dat hij niet veel meer kan en snapt van zijn mobieltje dan de belfunctie Welnu, dat icoontje was de melding dat er een Voicemail op hem stond te wachten. Je voelt het natuurlijk al aankomen. De betreffende Voicemal was de informatie die Bob Diamond tien maanden daarvoor met Buffet wilde doorspreken om te peilen of de multi-miljardair het reddingsplan voor Lehman Brothers zag zitten en er in wilde participeren.  Het is natuurlijk bizar dat Warren Buffett niet eens weet hoe hij zijn voicemail moet afluisteren, maar van de andere kant had hij Bob Diamond ook gevraagd om de informatie per fax aan te leveren.
Natuurlijk zullen, en kunnen, we nooit zeker weten of Lehman Brothers gered zou zijn als Warren Buffett alle info over het reddingsplan wel gekregen had, maar het is wel een bizar verhaal.
geschreven door Ron Smeets (www.dutchboys.nl), het origineel vindt u hier (the wall street journal).
Ik heb moeite om dit te geloven maar het blijft een mooie anekdote, volledig in de lijn met Buffett’s werkwijze.

Hoe gaat het nog met General Motors?

Zeer goed. Dank u. De aandelen van GM verkopen nog altijd als zoete broodjes (sommige dagen meer dan 10 miljoen stuks!). De gemiddelde prijs schommelt al een paar maanden rond de 75 cent per aandeel.  Goedkoop? Zeer zeker, want wat heb je de dag van vandaag nog voor minder dan 1 dollar. Waanzin? Ik denk van wel.
Tijdens mijn vergelijkende studie tussen de aandelen GM en Renault (zowat een jaar geleden gestart), kon ik maar niet begrijpen dat er mensen aandelen GM kochten. Het faillissement was reeds vorig jaar zonneklaar, maar dit weerhield niet dat er nog voor miljarden dollars GM aandelen werden gekocht tot aan de faling.
Toen de faling een feit werd, verwachtte ik dat het aandeel snel naar nul zou dalen. Niet dus. Het noteert nog steeds aan 75 cent.
Een mogelijke verklaring zou kunnen zijn dat er nog steeds verwarring is tussen het nieuwe GM en het oude. Nochtans is dit duidelijk. Het nieuwe GM is niet beursgenoteerd (in handen van de Amerikaanse overheid), terwijl het oude GM met ticker MTLQQ (Motors Liquidations) failliet is. Wie failliet zegt, weet dan dat er voor de aandeelhouders meestal geen waarde meer overschiet.
Dit wordt bevestigd op hun eigen website : http://www.motorsliquidation.com

Investor Alerts
None of the publicly owned stocks or bonds issued by the former General Motors Corporation, including its common stock formerly traded as “GM”, are or will become securities in the General Motors Company (”new GM”), which is an independent company. All of these securities relate to Motors Liquidation Company and will be treated in accordance with the provisions of the U.S. Bankruptcy Code and the rulings of the Bankruptcy Court.
Management continues to remind investors of its strong belief that there will be no value for the common stockholders in the bankruptcy liquidation process, even under the most optimistic of scenarios. Stockholders of a company in chapter 11 generally receive value only if all claims of the company’s secured and unsecured creditors are fully satisfied. In this case, management strongly believes all such claims will not be fully satisfied, leading to its conclusion that the common stock will have no value.

Hoe optimistisch moet men zijn om toch nog te geloven in waarde van dit aandeel. Ook de sec en Finra sturen dezelfde waarschuwing uit: http: //www.sec.gov /investor/alerts/bankruptcygmalert.htm

The SEC and FINRA are issuing this Alert because we believe there may be widespread misunderstanding by investors that stock in the “old” General Motors Corporation (now known as Motors Liquidation Company) is related to the “new” General Motors Company (new GM). FINRA halted trading in old GM (which had been using the GMGMQ trading symbol) on July 10, 2009, and has since issued a new ticker symbol for the old GM stock—MTLQQ—to avoid having it confused with the new GM, which currently has no publicly traded securities.
This Alert also reminds investors that holding shares of any company involved in bankruptcy, or buying shares in a bankrupt company in the hope that those shares will surge in value down the road, are highly risky courses of action.

Ik wil hier geen waardeoordeel vellen over andere aandelen, maar pennystocks, het blijft een aparte,  onbegrijpelijke wereld.
Hoe het nieuwe GM uit het oude is ontstaan, is even onbegrijpelijk. Chantage, fraude en manipulatie met de Amerikaanse overheid in een glansrol. Wordt vervolgd.

Sell in May ....

Sell in may and go away, but remember to be back in september. Deze beurswijsheid kent iedereen.

Kan men echter van een beurs”wijsheid” of eerder van een beurs”stommiteit” spreken? Wie dit jaar de beurs verliet op 1 mei en terugkeerde op 1 september heeft een indexrally gemist van meer dan 20% op 4 maanden.

U mag het opzoeken, maar veel indexstijgingen van die grootte op zo’n korte tijd zal u in de geschiedenis niet tegenkomen. Ook niet tijdens de zogenaamde supermaanden in de winter.

Het besluit kan daarover kort zijn: Als men zich laat leiden door zulke “wijsheden”, al bezitten ze ergens een theoretische grond van waarheid, kan het in de praktijk echter lelijk tegenvallen.

Wie vandaag terug instapt en de beurs daalt mogelijkerwijze 20% in de volgende 4 maanden. Wat ben je dan met deze “wijsheid” geweest?

Timen is zeer belangrijk om winst te hebben: laag kopen en hoog verkopen levert de meeste winst op en dat doe je best met fundamentele analyse van het aandeel, geholpen door TA. Laat die “wijsheden” voor wat ze zijn. Kent u er ook waarin u niet gelooft?

Hoe "beurs" is de beurs?

Na de rally van afgelopen maanden zijn de aandelen in no time terug van weggeweest. Nu rijst de vraag: Is de beurs niet stilletjes terug “overrijp” aan het worden?.  Het valt op dat de spreidstand tussen de verschillende meningen met de dag groter worden en dat voelt niet goed aan.
De signalen die verschillende instanties en analisten de wereld insturen, lopen steeds verder weg van elkaar: Voor de ene is het grote herstel begonnen, voor de andere moet het ergste nog komen.
Reeds meer dan een jaar stelt zich de vraag: Krijgen we deflatie of (hyper)inflatie. De meeste landen bevinden zich nu min of meer in een deflatoire periode, doch klinken de waarschuwingen voor hyperinflatie steeds luider. Grondstoffen die aan een spectaculaire klim begonnen zijn en waarschuwingen dat vooral de dollar en de euro door de ongebreidelde geldschepping niet alleen flink van hun pluimen zullen moeten laten, maar straks helemaal niets meer waard zullen zijn. Onvoorstelbaar, maar dat dachten ze ook in het vooroorlogse Duitsland of recenter in Argentinië. Daartegenover roept de bank JP Morgan dat zich hiertegen indekken met goud een stommiteit is,  goud zal de volgende jaren niet meer stijgen.
Ook volgens Bernanke zijn de groene scheuten van het voorjaar verder doorgegroeid en is het bezweren van de depressie een feit. De wereld en in het bijzonder de Westerse wereld is begonnen aan het herstel. De beurzen, een handje geholpen door banken en media (beide enorme manipulators), volgen deze lijn en hebben een enorm klim achter de rug. De krediet- en economische crisis lijken al lang vergeten door de beleggers en stuwen de beurzen nu reeds meer dan 50% hoger dan het dieptepunt begin dit jaar, nauwelijks enkele maanden later dan toen het bloed door de straten vloeide en het totale instorten van de economie en het financieel stelsel een kwestie van tijd was.  Hierin schuilt een groot gevaar: Indien de werkelijkheid zwaar zou tegenvallen, is een echte crash nabij. En hoe hoger de beurs klimt, hoe groter en sneller de crash zich kan voltrekken: 10 tot 20 procent op enkele dagen, zelfs op 1 dag, behoort dan tot de mogelijkheden, want een echte crash doet zich altijd voor in een (snel)  stijgende beurs en wie wil nog eens een jaar als 2008 meemaken en toekijken hoe zijn aandelen dag na dag  minder waard worden. Deze gedachte zou paniek kunnen veroorzaken.
Ergens stond te lezen (niet zelf uitgerekend) dat de AEX-index bij historisch gemiddelde koers/winst verhouding (welke voor veel beleggers toch een belangrijk gegeven is) de waarde 30 zou moeten hebben. U leest het goed: De AEX  ( nu 300) zou 10x boven zijn historisch gemiddelde noteren. Een mens zou van minder panikeren. De vele verliezen en de veel kleinere winsten van de ondernemingen tijdens de laatste 2 kwartalen zijn daar debet aan. Deze situatie kan zo niet blijven natuurlijk, de resultaten van de ondernemingen zullen wellicht terug normaliseren, maar er is duidelijk nog een lange weg af te leggen. Tot nader order leven we met een opgeblazen AEX (ook alle andere indexen) die ieder moment kan imploderen.
Er zijn er die zich  bewust  zijn van dit gevaar en hebben besloten om de zwartepiet, hun laatste kaart, door te geven.  Ze roepen iedereen op om hun winsten te nemen en al hun aandelen te verkopen.  Voor wie veel winst heeft, is dit geen slecht idee. Probleem is dat je dan geen kaarten meer hebt om verder te spelen. Wie vindt dat hij graag nog meer winst wil, kan met een deeltje van zijn reeds gerealiseerde winst putopties kopen om zich te beschermen tegen grote dalingen en daarnaast speculeren op een verdere stijging van de beurs. Is het enkel een tijdelijk dipje dan neem je eventueel winst op je opties en heb je nog steeds je aandelen. Een tweede mogelijkheid is trailers op je aandelen zetten, waarbij ze automatisch tijdig verkocht worden indien ze aan een daling beginnen. Blijft de beurs integendeel nog maanden  (of jaren) stijgen, dan pik je ook die winst mee.
Wie geen aandelen meer heeft, zal ontdekken dat Tina (There is no alternative) nog altijd rondloopt. Daar zit je dan met je cash die na hyperinflatie niets meer waard kan zijn. Dan maar uw cash omzetten in goud? Ja! En  deflatie dan? U merkt het: de spreidstand is nog nooit zo groot geweest.

beursadvies nr.1

De bedoeling is om een aantal adviezen te geven over de beurs. Het zijn geen gouden tips voor één of ander aandeel, maar vooral beurswijsheden, die iedereen kent, toch onvoldoende rekening mee houdt bij een aan- of verkoop. Nu is mijn vraag: Wat is het belangrijkste waar je moet aan denken vooraleer je begint met beleggen? Voor u verder leest, probeer de vraag eerst voor uzelf te beantwoorden.
Bij wie kunnen we beter zijn dan bij Warren Buffett, de succesrijkste belegger tot hiertoe, om deze vraag te beantwoorden. Welnu hij splitst het antwoord uit in twee puntjes:

1. VERLIES NOOIT GELD
2. ONTHOUD PUNT 1

(foto gamma)

Duidelijker kan je het niet zeggen. Deze puntjes gelden niet alleen bij het beleggen, overal waar je met geld te maken krijgt, moet je hiervoor oppassen. In het dagelijkse leven doen we nochtans ons best om dit te vermijden, waarom dan ook niet op de beurs?
Zowel bij aankoop en verkoop van aandelen of NIETS doen, want dat is ook een beslissing!, moeten deze 2 puntjes het eerste zijn waaraan je denkt alvorens een beslissing te nemen. Een geruststelling is dat iedereen wel eens met verlies te maken krijgt, in 2008 maakte waarschijnlijk de overgrote meerderheid verlies, maar door deze puntjes immer in gedachte te houden, zal je veel bewuster beleggen en vooral grote verliezen beperken. Zeker vandaag met het internet, is handelen slechts een kwestie van een paar muisklikken en belandt dat bewust beleggen soms in het vergeethoekje. Toen men zich vroeger naar de bank moest begeven om een beursorder te laten uitvoeren, was de aan- of verkoop een stuk lastiger en dus bewuster.
We zijn het er dus over eens dat beleggen moet gelijkstaan met winst maken, anders heeft het weinig zin. Hoe gaan we daarvoor te werk? Beursadvies 2,3 en 4 zal gaan over respectievelijk de drie belangrijkste handelingen: wanneer tot aankoop overgaan: waarom u in 2008 niet mocht kopen!, wanneer "niets doen" en wanneer verkopen: hoe u  uw verlies kan beperken en uw winsten tijdig kunt binnenrijven.
.
Deze beursadviezen zijn persoonlijk. De bedoeling is om de 10 belangrijkste aandachtspunten bij het beleggen op te sommen. Reacties zijn dan ook welkom. Bent u het eens? Oneens? Of heeft u er een andere kijk op? Aarzel niet en reageer. Alleen zo worden we slimmer, zowel u als ik. Misschien is uw advies wel een beter advies!

Ga verder naar Beursadvies nr.2

Beursadvies nr.10: Ken Uzelf

Is dit niet het belangrijkste advies, dan is het toch het meest delicate. Iedere belegger moet zichzelf de vraag stellen: Is de beurs wel iets voor mij? Technisch gezien maakt het bij het beleggen natuurlijk uit of je nu 10000€ of 10 miljoen euro ter beschikking hebt. Het verschil is dat de laatste bij een zelfde rendement 1000 keer meer geld opstrijkt. Maar daar gaat het hier niet over. Hoe u tegen het beleggen aankijkt, is veel belangrijker.

De cijfers voor particuliere beleggers zijn dramatisch. 90% van hen zou op het einde van de rit verlies maken. Diverse redenen worden aangehaald:

• Ze verkopen te vlug na een kleine winst, maar laten hun verliezen eindeloos oplopen.
• Ze verlaten de beurs na een slecht jaar, om terug te komen als de beurs op een hoogtepunt staat.
• Ze traden te veel, waardoor het rendement opgeslorpt wordt door kosten.
• M.a.w. Paniek en hebzucht staan te veel vooraan in het woordenboek.
• Ze veranderen teveel van tacktiek zonder die een kans te geven.
• Ze hebben geen plan, noch orde of discipline.

Je kan nog wel enkele redenen verzinnen waarom het niet goed loopt. Ken je ook dat gevoel dat je bij winst wel 100 keer naar de cijfertjes wil kijken, maar bij verlies liever wegkijkt? Zeer menselijk, nochtans wie een goed belegger wil zijn, zal in beide gevallen even neutraal moeten zijn.

Verkoop je in paniek, omdat je denkt dat de beurs de volgende dag misschien zwaar zal dalen? Of koop je gretig omdat je vreest de rally te missen? Bezorgt de beurs je slapeloze nachten omdat je het gevoel hebt de zaken niet meer in de hand te hebben? Toch belangrijke zaken. Dan moet u zich de vraag stellen: is de beurs iets voor mij? Misschien kun je dan het volgende doen: Stop drie maanden met beleggen op de beurs. Is uw leven een stuk aangenamer geworden en is de rust in uw leven teruggekeerd, dan is de conclusie duidelijk: De beurs is er niet voor u. Mist u daarentegen de dagelijkse adrenaline en kicks van de beurs, dan bent u misschien wel verslaafd.

Hierin kan niemand u bijstaan, enkel uzelf zijt daar meester ervan. Uw omgeving kan mogelijk signalen uitsturen, die u dan gepast moet interpreteren.

Misschien nog een laatste advies: Zoek naar die manier van beleggen die het beste past bij uw persoonlijkheid. Defensief of agressief? Risicoarm of risicovol? Bepaal met welk deel van uw vermogen u meer risico wilt nemen, zonder dat u in de problemen kunt komen. Neem geen risico's met geld dat u morgen nodig hebt om noodzakelijke goederen te kopen. Misschien helpt een bepaalde beleggingsservice of het kopen van een indexfonds. Deze laatste is veel goedkoper dan de gewone beleggingsfondsen van de bank en... is het niet bewezen dat het aartsmoeilijk is de index te kloppen?

Dit tiende advies ben ik eind juni aan het schrijven. Toeval wil, dat ik mijn beursjaar afsluit op 30 juni en dan mijn balans van het jaar opmaak. Dit is een veel geschikter moment dan tijdens de eindejaarsfeesten. Nadien kan ik dan zorgeloos een drietal weken met vakantie in juli. Geen tv, krant of laptop heb ik dan bij de hand. Hoeft ook niet want de beurs laat ik dan volledig links liggen. Tegen 30 juni zijn bijna al mijn posities gesloten. Alleen nog 100% gedekte aandelen bevinden zich nog in mijn portefeuille. Aandelen gedekt door puts en/of trailers.

Ondanks dat de Oostenrijkse economische school mij meer genegen is, ga ik nu tijdelijk vol keynesiaans. Ik begin alvast met het bestellen van een blonde Leffe. Prosit en op een volgend beursjaar!

Dit advies maakt deel uit van een reeks van 10. Elk afzonderlijk hebben ze niet de waarde die ze verdienen. Advies 1 waarschuwt om bewust te beleggen en zo verlies te vermijden, advies 2,3 en 4 bespreken het kopen, bijhouden en verkopen van aandelen, advies nr.5 toont aan dat opties u daarbij kunnen helpen. Advies 6 t.e.m. 10 zijn randadviezen, maar daarom niet minder belangrijk. Advies 6 handelt over kennis, orde en dicipline. Advies 7 bespreekt naar wie u niet moet luisteren en 8 naar wie wel. Advies 9 vertelt hoe je best rekening houdt met de gek(te) en advies nr. 10 raadt aan om ook uzelf te beoordelen. De tien adviezen samen zullen u helpen de verliezen te beperken en hopelijk u in staat te stellen om meer winst te maken.

Deze beursadviezen zijn persoonlijk. Reacties zijn dan ook welkom. Bent u het eens? Oneens? Of heeft u er een andere kijk op? Aarzel niet en reageer. Alleen zo worden we slimmer, zowel u als ik. Misschien is uw advies wel een beter advies!

Aandelen die niet kunnen dalen

Dit lijkt wel een sprookje en wie wil deze aandelen niet? Toch bestaan ze volgens de banken en ze hebben ze al heel lang in hun fondsen met kapitaalbescherming zitten. Met andere woorden ze bieden een portefeuille aan met aandelen die niet kunnen dalen. Als particulier kan je net hetzelfde doen, maar dan veel goedkoper en je hebt er niet eens aandelen voor nodig.

Banken zijn gespecialiseerd in onwetende mensen een rad voor de ogen te draaien. Ze gaan daarbij soms zo ver dat ze zelfs een rad voor hun eigen ogen hebben gedraaid . Hier in dit geval is de uitleg echter simpel. Wie zo een beleggingsfonds heeft, bezit contradictorisch geen enkel aandeel. Mocht dit zo zijn, dan zou je die kapitaalsgarantie nooit krijgen, zo gek zijn die banken niet. Wat zit er dan wel in: obligaties en callopties.

Het systeem is zo eenvoudig dat je dat als particulier beter zelf doet. Je koopt obligaties van een kwaliteitsbedrijf (geen banken dus ). Met de rente die je krijgt of gaat krijgen, koop je callopties at the money van hetzelfde bedrijf met dezelfde looptijd (of resterende looptijd) als de obligaties.

Het eenvoudigste systeem is een nulcouponobligatie. Je hebt bvb. 10000€ te beleggen. Neem nu zo’n nulcouponobligaties die een waarde zullen hebben van 10000€ na de looptijd van 3 jaar. Bij aankoop hoef je dan bvb. slechts 8400€ (6% rente) te betalen. Hierdoor ben je verzekerd dat je na drie jaar uw 10000€ terug hebt=kapitaalbescherming. Hoe hoger de rente op dat ogenblik, hoe minder je zal moeten betalen om de obligaties te kopen. Met de rest van je belegging, 1600€ in dit geval, koop je callopties.

Indien het aandeel daalt, ben je beter af met dit systeem daar je nog altijd kunt beschikken over je beginkapitaal, zonder enig verlies. De callopties lopen dan waardeloos af.

Indien het aandeel gelijk blijft, is de constructie neutraal. In beide gevallen heb je winst noch verlies.

Indien het aandeel stijgt, profiteert u tenvolle van het hefboomeffect van de callopties. Die waren namelijk at the money, dus leveren ze winst op. De hoogte van de winst ten opzichte van het aandeel, zal vooral afhangen van de premie (lucht in dit geval) van de opties bij aankoop. De callopties worden best voor expiratie verkocht, op het moment dat je denkt dat je winst maximaal zal zijn.

Voor veel mensen is dit laatste echter van minder belang. Niet de maximalisatie van de winst is belangrijk, maar de zekerheid dat men geen geld verliest. Op dit psychologisch feit spelen de banken gretig in.

Er zijn diverse constructies mogelijk om tot dit resultaat te komen. Zo kan je ook langlopende obligaties kopen en telkens met de jaarlijks ontvangen rente callopties van 1 jaar kopen. Je kan nog extra winst genereren door obligaties onder pari te kopen op de secundaire markt.

Er zijn 2 nadelen aan deze synthetische convertible: Uw kapitaal is niet beschermd tegen inflatie en tegen een faillissement van de onderneming. Daarom is het van belang om enkel obligaties van goede ondernemingen te kopen.

Sommige bedrijven geven ook zelf convertibles uit (echte dan!) i.p.v. gewone obligaties. Het systeem is hetzelfde: Je krijgt samen met de obligatie een calloptie, wat ten koste gaat van de rente op de obligatie. Het voordeel is dat je hier, in tegenstelling tot de dure verpakte producten van de banken, weet wat je koopt.

In de advertenties spreken de banken uitsluitend van “onderliggende waarde” van de fondsen, hierdoor omzeilen ze de woorden aandelen, obligaties en callopties. Tja, herverpakte producten, remember!

beursadviesnr. 9 : Hou rekening met de gek(te)

De verhouding van de beurs tot de economie is al vaak vergeleken met het baasje (economie) en zijn hond (beurs). Ze vertrekken samen op stap en komen samen terug thuis. Tijdens de wandeling kan er echter van alles gebeuren.Terwijl het baasje er meestal een gelijke tred op nahoudt, rent het hondje soms eens ver vooruit, keert dan in tegengestelde richting terug, blijft dan weer achter om tenslotte opnieuw naar zijn baasje toe te rennen. Deze metafoor kan nog verder opengetrokken worden. Af en toe loopt het hondje (de beurs) zelfs compleet verloren, om slechts na lang zoeken terug met zijn baasje naar huis te kunnen. Dit zou je in analogie de gekte op de beurs kunnen noemen. Hiermee kun je maar best rekening houden. Wie op die momenten het hoofd koel kan houden, doet er zijn voordeel mee. Laat u zelf niet gek maken, maar profiteer ervan.

Zo was de (be)dotcom rage begin deze eeuw een bekend voorbeeld. De volledige Nasdaqbeurs steeg met 1400% op nauwelijks 10 jaar tijd. Om nadien in slechts 2,5 jaar terug te vallen naar 25% van zijn topwaarde. We mogen nu al besluiten dat de Nasdaq nooit meer zijn top zal evenaren. Zelfs vandaag, 10 jaar later, staat de Nasdaq nog steeds slechts op 25% van zijn top (inflatiegecorrigeerd). Bepaalde aandelen noteerden toen tegen 100x à 200x de winst en vele “goeroes” vonden dit normaal. Erger nog: er werden miljarden neergeteld voor bedrijven die nog nooit winst hadden gemaakt, noch een businessplan hadden die toekomstige winsten konden voorleggen. Dit was de tijd van de “nieuwe” economie. Er werden nieuwe termen geïntroduceerd (zoals ebitda) en theorieën uitgevonden, om toch maar te verdoezelen dat deze ondernemingen geen winst maakten. (EBITDA: earnings before I tricked the dumb editor)

Wie deze gekte doorzag (o.a. Buffett die er niet aan mee deed zie ook beursadvies nr.8), en zijn karretje vollaadde met putopties, werd rijk door de hebzucht van de anderen.

Slechts enkele jaren later in 2008, zagen we al een nieuwe gekte. Nu in de tegenovergestelde richting. Aandelen werden “en masse” buitengegooid. Tegen EENDER welke prijs. Zo kreeg je koers/winst verhoudingen te zien van minder dan 1, beurskapitalisaties die lager waren dan de cash die op de rekening stond en dividenden die opliepen tot 50%. Nooit eerder gezien. De reden was dat grote beursspelers in liquiditeitsproblemen kwamen, waarbij ze geen andere keuze hadden dan hun aandelen te dumpen om aan cash te geraken. Dit vergrootte de reeds aanwezige paniek. Door geen onderscheid te maken tussen de kwaliteit van de diverse aandelen (cf. Renault-GM), werd 2008 een “gek” beursjaar. Ook hier lagen voor de “contrarians” opnieuw kansen.

We komen hierdoor terug bij mijn andere adviezen ( nr.2, 3 en 4). Zowel beurzen als aandelen kunnen zeer fel overgewaardeerd of ondergewaardeerd worden. Je doet er dan je profijt mee om zolang mogelijk van de trend te profiteren, zelfs al zijn de koersen onrealistisch hoog of laag.

Het komt erop aan om vooral de anderen gek te laten doen, waarmee u winst kunt halen. Altijd werken met vooraf vastgelegde limieten is een gulden regel. Het kan soms lukken dat u al meteen een flinke winst op zak steekt door uw limiet zeer laag te leggen. Nog niet zo lang geleden kon je blue chips 30% intraday zien schommelen. Ook de Dow Jones steeg ll. met 700 punten op een half uur (Het Plunge Protection Team zal niet ver weg geweest zijn). Door het inleggen van een lage limiet kunt u al meteen op rozen zitten.

De vraag blijft over: Hoe kan dit toch, die gekte op de beurs. De beurs heeft toch altijd gelijk?

Als je het theoretisch bekijkt is de kans op stijgen of dalen van een aandeel altijd even groot: Fifty-fifty (is niet helemaal correct, want er is ook een kans dat het aandeel pas op de plaats maakt). Wat doet aandelen stijgen: een verbeterde marktsituatie, beter dan verwachte cijfers of overname nieuws. Een daling wordt dan weer veroorzaakt door het omgekeerde. Toch merk je dat aandelen ook fel kunnen stijgen of dalen zonder dat er nieuwe feiten bekend zijn. Dan komen we onherroepelijk bij psychologie terecht. Psychologie is zo’n belangrijk ingredient omdat het gewoon inherent aan de beurs is:

Bij iedere beurstransactie DENKEN beide partijen een goede zaak te doen. Nochtans: de ene VERKOOPT zijn aandelen en de andere KOOPT die aandelen. Deze enorme tegenstrijdigheid is de reden dat de beurs onvoorspelbaar is. Ook vele (al dan niet zelfverklaarde) beursgoeroes gaan daardoor vaak de mist in. De massa gegevens die dagelijks de wereld worden ingestuurd en de verscheidene manieren om de waarde van aandelen te bepalen zorgen voor een constant verschuiven van het evenwicht tussen kopers en verkopers, zelfs al hebben die gegevens geen economische invloed op het aandeel. De prijs van een aandeel wordt hier de speelbal van.Wie Mr Market van Benjamin Graham kent, weet hoe irrationeel kopers of verkopers van aandelen kunnen zijn. Er is echter één soort belegger die hiermee zijn voordeel doet: die zonder emotie.

Dit advies maakt deel uit van een reeks van 10. Elk afzonderlijk hebben ze niet de waarde die ze verdienen. Advies 1 waarschuwt om bewust te beleggen en zo verlies te vermijden, advies 2,3 en 4 bespreken het kopen, bijhouden en verkopen van aandelen, advies nr.5 toont aan dat opties u daarbij kunnen helpen. Advies 6 t.e.m. 10 zijn randadviezen, maar daarom niet minder belangrijk. Advies 6 handelt over kennis, orde en dicipline. Advies 7 bespreekt naar wie u niet moet luisteren en 8 naar wie wel. De tien adviezen samen zullen u helpen de verliezen te beperken en hopelijk u in staat te stellen om meer winst te maken.

Deze beursadviezen zijn persoonlijk. Reacties zijn dan ook welkom. Bent u het eens? Oneens? Of heeft u er een andere kijk op? Aarzel niet en reageer. Alleen zo worden we slimmer, zowel u als ik. Misschien is uw advies wel een beter advies!

Opel of Renault? slot (8)

ANTWOORD: RENAULT

Wie de reeks een beetje gevolgd heeft, weet dat de keuze niet was met welke auto te rijden, maar voor welk aandeel te kiezen, nl. Renault of GM. Ik wilde per se een vergelijking maken tussen 2 bedrijven uit éénzelfde sector. Het was in feite één lange aanklacht tegen alle (bank) beleggingen die sectorfondsen promoten. Stockpicking in de juiste kwaliteitsbedrijven, is een veel beter idee dan “tout court” te beleggen in één welbepaalde sector. Het verhaal van Renault en GM was hier perfect voor.

In oktober 2008 stelde ik aan de kaak dat het onterecht was dat beide aandelen 80% van hun waarde verloren hadden sinds 1 januari. Volgens mijn mening moest GM toen al failliet verklaard worden en was Renault veel te zwaar afgestraft. Eigenlijk was die vaststelling heel eenvoudig: GM had al geruime tijd een negatieve boekwaarde en kon enkel door immense leningen en uiteindelijk door de overheid recht worden gehouden. Ondanks dat de obligaties al jaren tot de junkstatus waren verheven, ondanks dat GM massaal verlies maakte en niet concurrentieel meer was, maar dankzij een schurkenstreek van Bush, heeft GM het nog zolang uitgezongen. Jammer genoeg zal dit grapje de belastingbetaler zo’n 60 à 100 miljard dollar kosten, tientallen miljarden meer dan als men een jaar eerder met de sanering begonnen zou zijn.

Wat in oktober reeds zo helder was, bleek menig belegger nog niet van overtuigd. De waarde van het aandeel ging nog op en neer en het dagelijks volume had een gemiddelde van 50 miljoen aandelen. Als we alle aankopen rekenen tussen oktober en nu, dan werd er voor (ruw gerekend) 25 miljard dollar aandelen GM gekocht. Een gigantisch bedrag voor een bedrijf dat regelrecht op het faillissement afstevende. Het kan echter nog straffer: de laatste 2 dagen (29 mei en 1 juni) toen het al officieel was aangekondigd dat GM chapter eleven zou aanvragen. Op beide dagen werd zowat de helft van de openstaande aandelen verhandeld (660 miljoen) en dus ook GEKOCHT aan een koers tussen 0,75 en 1,10 $. Dit betekent dat beleggers bereid waren om ongeveer 600 miljoen dollar op tafel te leggen voor waardeloze aandelen. Ofwel hebben deze mensen geld teveel, ofwel hopen ze op een deal zodat de oude aandelen nog worden meegenomen in het nieuwe GM. Als je weet dat de schulden 2x hoger zijn dan de activa, dan vrees ik toch voor dit laatste.

Het valt natuurlijk te betreuren dat Amerika’s glorie verworden is tot een pennystock op de pinksheets. Ondanks de nationalisering van GM zullen er minstens 11 fabrieken gesloten worden en diverse merken verkocht. Een drama voor veel mensen en gemeenschappen. Toch hebben vakbonden en directie debet aan deze situatie. De wereldvreemdheid kende soms geen grenzen (zie ook andere artikels). Het nieuwe GM kan rekenen op ongelofelijke staatssubsidies, maar het is nu al voorspelbaar: indien er geen mentaliteitswijziging komt, staan we over 5 jaar weer even ver. De concurrentie staat te springen om de markt in te palmen.

Wie in oktober geïnvesteerd had in Renault, zal daar vandaag geen spijt van hebben. Ook voor Renault waren de marktomstandigheden desastreus. Dit bedrijf staat echter al een stuk verder wat kostenbeheersing en innovatie betreft. In oktober stond het aandeel genoteerd aan 20€. Op het moment van het GM faillissement op 30€. Een winst van 50%. Dit is nu typisch voor een kwaliteitsaandeel in moeilijke omstandigheden. Het wordt samen met al de rest buitengekieperd, maar herstelt veel rapper. Toch zal de autosector nog een tijdlang in zwaar onweer vertoeven. Een auto blijft een grote aankoop in crisistijd en de concurrentie blijft kunstmatig hoog door alle reddingsplannen en staatsinterventies voor de autoconstructeurs.

Investeren in een sector? Niet voor mij. De kans is te groot dat enkele mindere bedrijven het volledige rendement onderuit halen.

Opel of Renault (7): het wordt gemakkelijker

De laatste dagen is er meer duidelijkheid gekomen op mijn vraag die ik vanaf het eerste artikel in oktober gesteld heb: Opel of Renault? Blijkbaar komt iedereen eindelijk tot het besef dat GM al 2 jaar virtueel failliet is. Chapter Eleven zou de beste oplossing moeten zijn.

In mijn vorig artikel had ik reeds gemeld dat Bush niets anders heeft gedaan dan de hete aardappel doorgeschoven naar Obama. Deze laatste heeft in de 2 maanden dat hij bezig is al meer verstandige praat verkocht dan Bush in zijn ganse leven. Obama had bij zijn aantreden beloofd dat hij de autoconstructeurs zou helpen en daar staat hij nog steeds achter, maar niet meer tegen elke prijs.

De oude CEO Rick Wagoner heeft met zijn valiesje van 15 miljoen dollar zijn biezen moeten pakken onder druk van Obama. Een eerste verstandige beslissing. Uiteindelijk is Wagoner 8 jaar lang de hoofdverantwoordelijke van GM geweest en heeft hij ze naar deze uitzichtloze situatie geleid. Obama geeft de nieuwe CEO Frederick Henderson nog 60 dagen de tijd om een aanvaardbare oplossing uit te werken anders volgt het faillisement. Een tweede verstandige beslissing. Had Bush dit vorig jaar gedaan, waren wellicht geen tientallen miljarden dollar, waaronder een groot stuk belastingsgeld, in rook opgegaan.

Tegenstanders van een faling (vakbonden, aandeel- en obligatiehouders) vrezen voor een bloedbad onder de werknemers, een groot verlies van kapitaal en de totale teloorgang van GM. Niets is minder waar.

1. Met of zonder faling: er gaan vele jobs verloren gaan. GM maakt nu éénmaal auto’s die niet meer gewenst zijn. In de autobranche moet er een enorme sanering komen want er worden gewoonweg veel te veel auto’s geproduceerd. De economische crisis heeft daar weinig mee te maken. Ook zonder de crisis is de sanering noodzakelijk. De problemen bij GM dateren al van ver voor de crisis. Vandaag zijn er in Amerika in de autobranche reeds een paar honderdduizend jobs verdwenen. Er staan wereldwijd miljoenen auto’s te wachten op een koper, alleen al in Zeebrugge staan er 175 000 nieuwe auto’s. In de UK worden doeken gespannen over de parkings zodat het niet meer zichtbaar is welke massa auto’s er te koop staan.
2. Nergens ter wereld is een faling of chapter eleven beter te verantwoorden dan in Amerika. De voordelen zijn enorm. De sanering kan er veel vlugger door gebeuren en een doorstart is zeer realistisch. Menig bedrijf in Amerika komt een chapter eleven weer te boven. Tevens zouden er uitzonderlijk staatsgaranties worden gegeven om de continuïteit te verzekeren.
3. Is het normaal dat GM met belastingsgeld wordt overeind gehouden? Ik dacht het niet. Waar gaat dat geld naartoe: naar overbetaalde managers die naam onwaardig en naar werknemers die tot de bestbetaalde van de wereld behoren en die de beste ziekte- en pensioenregeling van Amerika hebben. Vindt u het dan logisch dat minder betaalde en slechter verzekerde belastingsbetalers hier moeten voor opdraaien?
4. Wat voor zin heeft het om producten te subsidiëren die niemand wil? Alleen door GM voor voldongen feiten te stellen, is er kans dat ze wel verkoopbare producten maken.

Ondanks het feit dan GM al 2 jaar virtueel failliet is, zijn er sindsdien nog miljarden aandelen gekocht. Dit zijn in mijn ogen geen beleggers maar speculanten, indien GM alsnog in faling gaat, kunnen de huidige aandeelhouders moeilijk beweren dat ze het niet wisten. Voor de obligatiehouders heb ik meer begrip, alhoewel ook deze zich al lang konden ontdaan hebben van hun obligaties (deze hebben al jaren de junkstatus) en zoals ik ook al eerder in een artikel schreef: ook obligaties zijn risicovol.

Wie aandelen Renault heeft, profiteert tenvolle van het feit dat dit kwaliteitsaandelen zijn van een bedrijf die mee met zijn tijd is, het merk Dacia is daar het grote bewijs van. Renault heeft de laatste dagen een enorme remonte gedaan. (Is zelfs verdubbeld vanop zijn dieptepunt).

Evolutie van de aandelen sedert mijn eerste artikel (28/10/08 - 7/04/2009)

Renault was 20,05 nu: 20,70 +3,2%

GM was 6,oo nu 2,00 -300% (stijging die nodig is om de eerste waarde terug te bereiken)

opm. Beide aandelen waren op 28/10/08 al 80% gedaald van hun hoogtepunt van 2008. De vraag toen was of dit terecht was of niet. Bij GM was dit terecht, terwijl Renault duidelijk meegesleurd is door het slechte sentiment in de autosector.

Opel of renault (6)

Renault gooit hoge ogen met hun succesnummer Dacia. Het klinkt ongeloofwaardig in deze tijd maar de productie ervan kan niet volgen (omzet +400%). Hoeft er nog een beter bewijs hoe belangrijk het is om het JUISTE product te maken! Terwijl alle merken te kampen hebben met overproductie en zware verliezen, bewijst Dacia dat de overproductie in feitelijk een verkeerde productie is.

Hieronder een persbericht van een paar weken geleden:

De Amerikaanse verkoop van General Motors (GM) is in 2008 gezakt tot het laagste peil in 49 jaar. De verkoop in december zakte 31 pct als gevolg van de economische recessie en uit vrees voor het omvallen van de Amerikaanse autoreus.

GM was niet alleen. De afzet van Toyota in december zakte 37 pct, Honda verloor 35 pct, Ford 32 pct. De cijfers van Chrysler doken 53 pct lager.De verkoop van GM was de slechtste in 49 jaar, die van Ford in 47 jaar.

Wat een contradictie met de berichten van Dacia (Renault). Het is duidelijk dat het teveel aan verkeerd geproduceerde wagens een enorme last legt op de ganse auto-industrie. Een wereldwijde herstructurering is dringend en broodnodig. De logheid van deze industrie is echter een zwaar probleem. Het duurt namelijk jaren alvorens een nieuw type op de markt kan komen. Daarom zal deze sector eerst door een zeer diep dal moeten. Het is dan des te jammer dat de politieke wereld dit proces nog meer rekt door massaal geld in deze verkeerde producten te stoppen. Vooral Bush (weer hij) heeft hier grote schuld aan. De problemen bij GM en Chrysler zijn al jaren oud en het enige waarin Bush geslaagd is, zijn de problemen naar zijn opvolger te hebben doorgeschoven.

De bedragen die GM nodig heeft, worden alsmaar groter. Iedereen weet dat GM geld lenen alleen een uitstel van executie is. Ofwel laat men GM failliet gaan (met een doorstart van de nog gezonde delen) ofwel doet men een kapitaalsverhoging waarbij GM uit de problemen is.

Men laat het probleem aanmodderen omdat beide oplossingen veel meer dan 100 miljard dollar kosten. Niet min natuurlijk, maar hoe langer men wacht, hoe hoger dit bedrag zal oplopen, want tussentijds blijft GM de verliezen opstapelen. Door dit getreuzel loopt de schade voor de auto-industrie ook verder op. De betere constructeurs zien hun winsten serieus aangetast worden doordat de niet-levensvatbare constructeurs kunstmatig in leven worden gehouden.

Gisteren is in Europa dan eindelijk de eerste zet gegeven. Saab, eigendom van GM, mag door een rechterlijke uitspraak verzelfstandigd worden. Saab, ook al jaren verlieslatend, mag dan zelf kapitaal (lees veel Zweeds overheidsgeld) aantrekken en bewijzen dat het zelfstandig kan doorgaan. Na drie maanden wordt dan de levensvatbaarheid getest. Er zijn gelijkaardige ontwikkelingen bezig voor Opel/Vauxhall. Ook hier wordt een verzelfstandiging geopperd en kan men dan met nieuw kapitaal (lees Duits overheidsgeld) wellicht ook alleen verder. Dat dit protectionistische trekjes begint aan te nemen, is wellicht onvermijdelijk. Hoe moeilijker de omstandigheden, hoe meer je het fenomeen ” elk voor zich” krijgt. De geschiedenis staat vol van deze voorbeelden.

Het is duidelijk dat de politiek de problemen van de auto-constructeurs moet oplossen. Er zal dus enorm veel belastingsgeld vloeien (eigen aan politiek), om de gevolgen van deze verkeerde producties op te lossen. Hopelijk zal dit als resultaat hebben dat er opnieuw de juiste producten worden gemaakt, anders zou het jammer zijn van (ons) geld.

beursadvies nr.4, verkoop bij trendomkeer

In beursadvies nr.2 was al gezegd dat het fout is om bij te kopen als een aandeel daalt. Bij een daling moet u in tegendeel TIJDIG VERKOPEN !. Het is heel belangrijk om bij te houden wanneer een aandeel een dal (bodem) heeft gemaakt en wanneer het een top heeft. Een stijgende trend vertrekt vanuit het dal.
Na een stijgende trend van drie maanden koopt u een aandeel. U doet niets zolang het aandeel stijgt (zie beursadvies 2 en 3). Advies 4 is dan weer eens de logica zelve, nl. u verkoopt na de top (bij de trendomkeer).
Wanneer is een top gevormd? U kan verkopen na een daling tussen de 5% en de 33%. Nu vind ik zelf dat 5% heel nipt is. Zeker bij een volatiele beurs is 5% erg weinig. U loopt dan het gevaar dat het aandeel een daling kent van 5% maar nadien zijn stijgende trend terug opneemt. Uw aandeel wordt dan uitgestopt. Dat is niet de bedoeling natuurlijk.
Ne een daling van 33% mag je wel besluiten dat de trend echt omgebogen is, maar dan ben je al één derde van de waarde van het aandeel kwijt sedert de top en dat is toch wel erg veel. Een keuze ergens tussenin lijkt mij de beste oplossing. Dan kom je in de buurt van 15 à 20%.
Dit is natuurlijk erg theoretish. Hoe doe je het in de praktijk? Opnieuw heel eenvoudig: met een trailing stop verkooporder. Dit is een order waarbij de stop mee stijgt met het aandeel maar niet mee zakt! Het interessante is dat je zowel een vast verschil kan bepalen als een percentage. Tevens bestaat de mogelijkheid dat dit order pas geldig wordt op de "end of day" koers. Een voorbeeld:
U koopt een aandeel van 50€, meteen na aankoop legt u een trailing stop verkooporder in van 20%. Dit betekent dat het aandeel verkocht wordt als het onder de 40€ zakt (al dan niet aan het eind van een sessie).
Maar stel: Het aandeel zat in een stijgende trend en komt op 60€, de trailing stop gaat mee naar 48€.
Het aandeel blijft het goed doen en komt op 80€, de stop op 64€. Maar dan gaat het aandeel van 80€ naar 70€. De stop blijft op 64€ staan. Zolang het aandeel niet onder de 64€ gaat, gebeurt er niets.
Stel dat het aandeel weer verder stijgt naar 125€. De stop gaat opnieuw mee naar 100€. 125€ blijkt de top te zijn en het aandeel zakt tot onder de 100€ en wordt verkocht. U merkt dat u maximaal van de stijgende trend geprofiteerd hebt en het aandeel werd tijdig verkocht. Dit aandeel zou bvb. in 2008 misschien naar 20€ gezakt zijn en dit hebt u vermeden door de trailing stop order.
Welke nadelen zijn hier aan?
U neemt niet de volle buit. U hebt zowel een stuk stijging gemist in het begin als op het einde. Maar zoals al eerder aangehaald: zowel de bodem als de top voorspellen is puur geluk. Ik zie dan ook geen betere methode om maximaal van een stijging te profiteren, waardoor u vermijdt dat u te vroeg winst neemt.
Een tweede nadeel is dat je mogelijks gekocht hebt op een top. Om verlies te vermijden, bestaan er derivaten om je te beschermen. Daarover gaat beursadvies nr.5.
Dit advies maakt deel uit van een reeks van 10. Elk afzonderlijk hebben ze niet de waarde die ze verdienen. Advies 1 waarschuwde om bewust te beleggen en zo verlies te vermijden, adviezen 2 en 3 sluiten aan bij dit vierde advies en bespreken wanneer u het best aankoopt en wanneer u vooral beter niets doet. De tien adviezen samen zullen u helpen de verliezen te beperken en hopelijk u in staat te stellen om meer winst te maken.
Deze beursadviezen zijn persoonlijk. Reacties zijn dan ook welkom. Bent u het eens? Oneens? Of heeft u er een andere kijk op? Aarzel niet en reageer. Alleen zo worden we slimmer, zowel u als ik. Misschien is uw advies wel een beter advies!

"The dogs of the dow" worden moe

Was 2008 een hondejaar? Helemaal niet. De beroemde "dogs of the dow" presteerden zowaar nog slechter dan de DOW zelf. Op dit ogenblik staat de DOW op -34%, terwijl de Dogs zelfs op -42% zitten, zowaar het zoveelste "beurswijsheid" slachtoffer in 2008.

De Dogs of the Dow zijn heel gemakkelijk op te volgen. Het wordt namelijk als aandeel verhandeld op de beurs met ticker DOD (Dogs of the Dow). Deze notering vangt aan op het einde van het jaar (november 2007). De eerste notering was 10.09$, de laatste stand op vrijdag 12.12 was 5,90$.

Nochtans kennen deze Dogs een enorm succes. Hoe komt dat?

De Dogs of the Dow is een heel gekende en populaire strategie, die gebaseerd is op een portefeuille met 10 aandelen uit de Dow Jones Industrial Average. Het succes wordt veroorzaakt omdat het historisch jaarlijks rendement op 17% ligt. Zeg nu zelf, waarom al die moeite doen als je met deze strategie jaarlijks zo'n return haalt, tenzij je dit systeem toepaste in ... 2008.

De selectie van de aandelen stoelt op de principes uit het boek "Beating the Dow" van O'Higgens. Deze zijn zeer eenvoudig: Selecteer op het einde van het jaar de 10 aandelen met het hoogste dividendenrendement (= dividend/beurskoers) uit de index. Voilà uw huiswerk is klaar voor het volgend jaar. U koopt dan in december voor een gelijk bedrag ieder aandeel, en verkoopt ze terug het jaar daarop, waarna u een nieuwe selectie maakt voor het volgend jaar.

Een aanpassing hierop zijn de Small Dogs of the Dow. U houdt dan alleen de 5 goedkoopste (koers/winst) over en laat de andere vallen. Het rendement zou hierdoor nog iets hoger uitvallen (u koopt namelijk meer value voor hetzelfde bedrag).

Ondanks het succes ben ik er niet echt voor te vinden. 2008 lijkt mij gelijk te geven. Vooral bij de Small Dogs koopt u slechts 5 aandelen en bouwt u een hoog risico in. Deze vijf zijn meestal een allegaartje die niets met elkaar te maken hebben. Dividenden uit het verleden zijn zeker geen garantie voor toekomstige koersstijgingen. Waarop baseert men zich dat deze aandelen sterk zullen presteren? De redenering is dat aandelen met een hoog dividendrendement ondergewaardeerd zijn. Dit is logisch. Toch garandeert niets dat deze onderwaardering het eerste jaar zal verdwijnen.

Alhoewel ik er ook wel de voordelen van inzie, nl. je hoeft niets van de beurs te kennen. Je hoeft tijdens het jaar niet met de beurs bezig te zijn, integendeel: het is zelfs verplicht om NIET te handelen tijdens het jaar, want anders maak je onnodige kosten (Discipline!). Hier wringt natuurlijk ook het schoentje: voor de actieve belegger is dit echt een uitdaging!. Maar bovenal is het zeer simpel van opzet.

Maar toch voel ik mij niet goed in mijn vel hierbij, omdat je, ondanks de bewezen rendementen van 17%, je return, zoals in 2008 ziet dalen met 42% en het volgens het principe niet is toegestaan om in te grijpen.

waarom GM niet meer mee kan, update 4

In mijn reeks tussen Opel en Renault is het nog niet echt aan bod gekomen waarom GM het zo slecht doet. Iedereen weet dat GM verkeerd gegokt heeft op de SUV's, die zoveel slurpen dat ze in deze crisistijd niet meer betaalbaar zijn voor de meeste mensen. Amerikanen kopen vooral op krediet en voor deze wagens lukt dat niet meer daar de banken de risico's te hoog vinden. Maar er is meer aan de hand.

Naast het feit dat GM niet genoeg geïnvesteerd heeft in zuinige modellen (Op de Detroit autoshow 2004 kwam topman Lutz met de melding:"Hybrid cars make no sense", GM wordt zelfs beschuldigd van de electrische auto vernietigd te hebben), sleuren ze ook een hoop interne problemen mee.

Het plan om de Amerikaanse autoindustrie te steunen is gecrasht in de Senaat. De schuld wordt bij de gefrustreerde Rupublikeinen gelegd, toch waren het de vakbonden die niet akkoord gingen met de op tafel liggende voorstellen. Hadden zij toegegeven dan was het plan alsnog doorgegaan.

Waarom stribbelen de vakbonden tegen? Waarom zijn ze zo belangrijk? Met miljoenen werknemers in de sector hebben ze natuurlijk een enorm wapen. In het verleden hebben ze al zoveel keer hun macht getoond dat ze eigenlijk mee de oorzaak zijn van het vierkant draaien van GM. Wat is er gebeurd?

Eerst en vooral was het in de booming jaren niet altijd gemakkelijk om werknemers te vinden. GM heeft dan enorme concessie's gedaan: GM zou zelf instaan voor de gezondheidszorg en het pensioen van zijn werknemers. Dit trok veel volk aan natuurlijk. Deze kosten zijn echter zo door het dak gegaan dat ze ongeveer een kleine 2000$ PER GEMAAKTE AUTO bedragen. Ziehier al een eerste zware handicap t.o.v. bvb. Japanse automakers.

Tevens werd de macht van de vakbonden zo groot dat het ontslaan van werknemers enorm duur werd. Dit resulteerde in een teveel aan personeel waardoor de efficiëntie daalde.

Cijfers zullen veel duidelijk maken: 1 arbeidsuur bij GM kost 71$ waarvan 27$ voor uurloon en de rest voor pensioen en gezondheidszorg is. Toen het management dit wilde reduceren naar 50$ en daarbij zelfs dreigde Amerika te verlaten, werd dit toch afgewimpeld door de United Auto Workers Union (de grootste vakbond in de sector). Zo'n kostprijs is natuurlijk niet houdbaar in deze wereld. als je weet dat in het Oostblok de kostprijs omgerekend nauwelijks 10$ is, dan begrijp je hun probleem.

U moet weten dat GM meer schulden heeft dan hun totale jaarlijkse omzet. Hun boekwaarde is negatief en de markt voor auto's is krimpend. Tevens blijft het bedrijf geld verbranden door grote verliezen. Waarom worden toch alle middelen ingezet om een faling te vermijden? Hoe kan je je een ingreep noemen waarbij men een bedrijf twee maal zoveel leent als het waard is om het ten minste te laten overleven tot eind januari? U mag het zelf invullen.

Ooit was GM goed voor 50% marktaandeel in Amerika, dit is ondertussen al heel wat minder, maar toch nog goed voor 1% van de Amerikaanse economie. De gevolgen van een faling zijn dan ook ingrijpend. De vraag is alleen zal een niet-faling niet veel slechter zijn? Jaren geleden werden GM obligaties al tot het junk status veroordeeld. Het management heeft toen veel te beperkte ingrepen gedaan. Zullen ze nu wel de nodige ingrepen doen als men (belastings)geld blijft ontvangen? Zolang ze weten dat ze niet failliet mogen gaan, zullen ze blijven aanmodderen. Ondertussen werd gisteren het 25ste bankfaillissement aangekondigd. De ene is duidelijk de andere niet.

foto bloomberg

General Motors is wel al begonnen met besparen. Ze hebben vorige maand alvast Tiger Woods ontslagen als uithangbord. Dit zal het verschil niet maken natuurlijk. Voor mij is het wel duidelijk geworden wie de sleutel in handen heeft en dat is overduidelijk niet het management.

lees hier het volgend deel

beursadvies nr.3 geld verdienen door niets te doen

Dit is nu waarschijnlijk het belachelijkste advies dat er bestaat: NIETS DOEN. Hoe kun je daar nu geld mee verdienen? Wel: Heel veel! Meer zelfs: Het zorgt er ook voor dat je geen geld verliest (beursadvies nr.1). Net zoals de eerste twee, is dit weer een heel eenvoudig advies.
Als je geen aandelen hebt, is, voortbordurend op beursadvies nr.2, de logica zelve dat de beste beslissing bij dalende aandelen is om er vanaf te blijven. De kans is te groot dat het aandeel verder blijft dalen. Door niets te doen vermijd je in ieder geval al verlies. In 2008 was het overduidelijk dat niets doen veel beter was dan aandelen kopen.
Er is echter nog een veel betere situatie waar niets doen veruit de beste beslissing is. Stel: u heeft een aandeel gekocht in een stijgende trend. Dit was een goede beslissing (beursadvies nr. 2). Het aandeel stijgt verder en u maakt 10% winst. Wat doen? Verkopen? NEEN.
Het is best mogelijk, daar het aandeel in een stijgende trend zit, dat het doodleuk verder stijgt tot 20% winst. Dan had u bij verkoop weliswaar 10% winst gemaakt, maar ook 10% laten liggen. Je mag er dan niet aan denken dat hetzelfde aandeel 50% of 500% verder stijgt nadat u het verkocht hebt. Dan wilt u het waarschijnlijk niet meer weten hoeveel u had kunnen winnen!
Stel dat u het toch vroegtijdig verkoopt met bvb. een aardige 30% winst. Hiermee kunt u best tevreden zijn. U heeft dat weer een aardig sommetje cash. Als de bedoeling consumeren is (auto kopen, verbouwingen doen,...), dan is daar niets mis mee. Als het de bedoeling is om het weer te beleggen, dan heeft u een probleem:

1. U moet nu op zoek gaan naar een ander aandeel dat het minstens evengoed doet als het aandeel dat u had. Geen gemakkelijke opgave. De kans is groot dat u bij een ander aandeel slechter af bent, want u had een aandeel met een stijgende trend.
2. U maakt extra transactiekosten voor aankoop en verkoop, waarmee u misschien uw broker gelukkig maakt, maar u moet wel extra rendement halen met uw nieuw aandeel om de kosten te recupereren. Hiermee hebben we meteen een oorzaak waarom rendementen lager liggen dan de returns van de beursindex. In een ander artikel worden de voordelen van een indexfonds besproken.

Was het dan niet veel eenvoudiger om niets te doen?
Wanneer moet u dan winst nemen? Dit wordt haarfijn uitgelegd in beursadvies nr.4. Tevens wordt daarbij uitgelegd hoe u met een speciaal beursorder (minder gekend) het wereldberoemde gezegde van "let your profits run" (beursadvies nr.3) en "cut your losses short" (beursadvies nr.4) kunt toepassen.
Dit advies maakt deel uit van een reeks van 10. Afzonderlijk hebben ze niet de waarde die ze verdienen. Advies 1 waarschuwde om bewust te beleggen en zo verlies te vermijden, advies 2 en 4 sluiten aan bij dit derde advies en bespreken wanneer u het best aankoopt en wanneer het ogenblik gekomen is om te verkopen. De tien adviezen samen zullen u helpen de verliezen te beperken en hopelijk u in staat te stellen om meer winst te maken.
Deze beursadviezen zijn persoonlijk. Reacties zijn dan ook welkom. Bent u het eens? Oneens? Of heeft u er een andere kijk op? Aarzel niet en reageer. Alleen zo worden we slimmer, zowel u als ik. Misschien is uw advies wel een beter advies!
Lees verder voor het vierde beursadvies

beursadvies nr.2, The trend is your friend

Het eerste advies kwam van Warren Buffett: vermijd verlies. Niet onbelangrijk natuurlijk, want als er iets is dat we door beleggen willen bereiken, is het toch om zoveel en zo snel mogelijk geld verdienen. Daar wringt echter het schoentje. Is er niet een spreekwoord die zegt: Haast en spoed is zelden goed!
Geld op een spaarboekje plaatsen of staatsobligaties kopen, is voor velen saai en brengt te weinig op. Wat een geluk dat er aandelen bestaan. Lekker spannend en de kans om veel geld te verdienen.
Maar hoe komt het toch dat volgens een studie 90% van de particulieren geld verliezen? Dit bericht hield dat nog geen rekening met het afschuwelijke jaar 2008. Wellicht is dit cijfer vandaag 99,...%. Als particulier hoeft u zich echter niet geviseerd te voelen. Dit jaar gingen ook vele superslimme hedgefunders en beursgoeroes (lees steenrijken) zoals George Soros en Kerkorian zwaar de boot in. (zie ook artikel: ook de groten verliezen veel geld)
Waarom liep het zo fout dit jaar? Waarom mocht u dit jaar geen aandelen kopen? Heel eenvoudig: de trend was dalend. Het is dus niet verstandig om dalende aandelen te kopen. De kans dat ze verder dalen is groter dan de kans dat ze stijgen.
Een veel gemaakte fout is bijkopen om de gemiddelde aankoop te verbeteren. Men heeft aandelen gekocht aan 40€, ze zakken tot 20€ en men koopt bij zodat de gemiddelde aankoop 30€ is. Dit maakt de 1ste aankoop meer verteerbaar, maar daar is alles mee gezegd. Men bedriegt eigenlijk zichzelf. Door de tweede aankoop maakt men niet meer winst met de eerste aankoop. Het verlies blijft hetzelfde en de kans dat het aandeel verder daalt blijft groot zodat er nog meer verlies gemaakt wordt. Iedereen die dit jaar bijgekocht heeft, zal dat aan de lijve ondervonden hebben.
Voor de volledigheid toch 1 uitzondering op bovenstaand: Indien u maandelijks een vast bedrag van een bepaald aandeel koopt, heeft dat als resultaat dat uw gemiddelde lager zal liggen. Want als het aandeel duur is, koopt u er weinig, als het goedkoop is veel. Dit is dan een bewuste strategie (en voldoet u aan advies nr 1.). Hiermee beperkt u alvast uw verlies, maar ook uw winst.
Wanneer koopt u dan wel het best? Bij een stijgende trend van het aandeel. Wanneer is er een stijgende trend? Na twee dagen, na vijf dagen? Na drie weken? NEEN. Na twee maanden? Hier kun je eventueel instappen. Pas op dit is nog erg vroeg. Een stijgende trend is pas echt gezet na drie maanden. Dit lijkt lang, toch sommige aandelen kunnen best jaren doorstijgen. Hoelang zijn aandelen niet blijven stijgen na het dieptepunt veroorzaakt door de internethype? Hoelang zijn grondstoffen als olie en goud niet blijven stijgen?
Heeft fundamentele of technische analyse dan zin, want beiden zijn dit jaar de boot in gegaan.
Value beleggers kopen vooral ondergewaardeerde aandelen. Daar is niets mis mee. Maar wat doe je ermee als zulke aandelen jaren ondergewaardeerd blijven of als ze nog meer ondergewaardeerd worden (=verlies).
Technici spelen dan weer in op gegevens uit het verleden. Door grafieken en extrapolaties te maken, proberen ze de toekomst te voorspellen. Ook dit heeft dit jaar niet veel winst gebracht.
Toch steunt het principe van "de trend is your friend" op beiden. Want welke aandelen kennen een stabiel stijgingspotentieel: vooral kwaliteitsaandelen (value) en is een stijgende trend nu net niet wat een technische analist als aankoopsignaal geeft?
Een mooi voorbeeld is Renault (zie ook andere artikels). Een schitterend aandeel, zeer veel value (winst en boekwaarde). Maar dit jaar niet koopwaardig, want maand na maand brokkelde de koers af. Het ging van ondergewaardeerd naar nog meer ondergewaardeerd naar ongelofelijk ondergewaardeerd. Van zodra dit aandeel terug in een stijgende trend bevindt, is het koopwaardig, niet eerder.
Mis je dan niet een stukje stijging? Inderdaad, maar kopen op een bodem blijft een gok en is gebaseerd op geluk, en als je voor de bodem koopt, moet je eerst verlies slikken en zal de winst (als die er al komt) nog langer op zich laten wachten.
Dit advies maakt deel uit van een reeks van 10. Elk afzonderlijk hebben ze niet de waarde die ze verdienen. Advies 1 waarschuwde om bewust te beleggen en zo verlies te vermijden, advies 3 en 4 sluiten aan bij dit tweede advies en bespreken wanneer u het best niets doet en wanneer het ogenblik gekomen is om te verkopen. De tien adviezen samen zullen u helpen de verliezen te beperken en hopelijk u in staat te stellen om meer winst te maken.
Deze beursadviezen zijn persoonlijk. Reacties zijn dan ook welkom. Bent u het eens? Oneens? Of heeft u er een andere kijk op? Aarzel niet en reageer. Alleen zo worden we slimmer, zowel u als ik. Misschien is uw advies wel een beter advies!
Lees verder voor beursadvies nr.3

Renault of opel update 3

of

Het ziet er naar uit dat de Amerikaanse autoconstructeurs zware overheidshulp zullen krijgen om overeind te blijven. Dat dit oneerlijke concurrentie is voor andere autoconstructeurs zoals Renault staat buiten kijf. Dit overheidsingrijpen speelt opnieuw in de kaart van de banken. Want als grootste geldschieters en als aandeelhouder (Morgan Stanley) hebben ze opnieuw veel te verliezen.

Vooraf een ander verhaal: Een bedrijf die mij nauw aan het hart ligt (verder zal ik voor het gemak dit ons bedrijf noemen) heeft vijf jaar geleden een bod uitgebracht op een te koop staande sectorgenoot. Dit bedrijf draaide al een tijdje vierkant, zodat een vlaamse overheidsinvesteringsmaatschappij het regelmatig moest bijspringen met kapitaal. Op het ogenblik van de verkoop, was de aandeelhouderstructuur dan ongeveer 50/50 voor de overheid en de oorspronkelijke privépartner.

Ondanks dat ons bod zeer interessant was, is de deal niet doorgegaan. Men had een "politieke" oplossing gevonden. Er was namelijk nog een ander, groter bedrijf in dezelfde sector, die al even slecht draaide en ook gedeeltelijk in handen was van dezelfde investeringsmaatschappij.

Mooi opgelost toch door de overheid, twee slecht draaiende, gesubsidieerde bedrijven samen voegen. Zeer zeker, want vijf jaar later ging dit groter bedrijf op de fles. Het eerste bedrijf, dat wij wilden overnemen, kon buiten het faillissement gehouden worden en werd alsnog aan ons te koop aangeboden. Deze keer lukte het wel, de speelkaarten van de overheid waren blijkbaar op. Wat is het resultaat hier nu van:

1. Vijf jaar lang werden wij beconcurreerd door 2, door de overheid rechtgehouden, bedrijven. Hierdoor konden wij minder winst maken.
2. Uiteindelijk krijgen we een bedrijf in handen, die er veel slechter aan toe was dan vijf jaar geleden.
3. Gedurende die vijf jaar hadden wij rustig de tijd gekregen om, in hoogconjunctuur, het overgenomen bedrijf terug op de rails te krijgen door de nodige investeringen. Nu moet door de toestand van dit bedrijf, deze investeringen veel sneller gebeuren en dit in een laagconjunctuur.

Hetzelfde verhaal zie je bij Renault. Renault die zijn zaakjes tot hiertoe op orde had, dreigt de dupe te worden van de miljardensteun die de Amerikaanse auto industrie zal krijgen. Jarenlang werd Renault beconcurreerd door bedrijven die hun wagens te goedkoop verkochten (want ze maken verlies) en er teveel van op de markt gooiden. Hierdoor moest ook Renault zijn prijzen lager leggen en kan/kon het niet het gewenste volume halen. In een kapitalistisch systeem is hier niets mis mee. Maar dan moeten de Amerikaanse constructeurs ook failliet kunnen gaan, en niet kunstmatig in leven worden gehouden.

Dit overheidsingrijpen werkt concurrentievervalsend en uiteindelijk zal ook Renault niet meer de noodzakelijke investeringen kunnen doen, tenzij ze ook overheidssubsidies krijgt. Dit is onzin natuurlijk. Want misschien kan door dit overheidsingrijpen de consument wel zijn voordeel halen door lagere prijzen en meer keuze, maar dit betaalt hij wel dubbel en dik terug door hogere belastingen.

Veel beter zou zijn om de Amerikaanse kolossen failliet te laten gaan en een doorstart te maken van kleinere bedrijven. Zo zou Opel door Europese investeerders (lees Duitse) kunnen overgenomen worden, Amerikaanse activiteiten door andere partijen (o.a. Renault en Toyata waren geïnteresseerd) en sommige onderdelen kunnen misschien apart verder.

Het bloedbad onder de werknemers hoeft echt niet zo groot te zijn als nu wordt gesuggereerd. De enige rol van de overheid is dan sociale herstructurerings- en reconversieprogramma's op te zetten.

In mijn vorige berichten was al duidelijk dat GM een te missen aandeel is (de laatste dagen heeft het al een enorme jojo van meer dan 50% achter de rug), maar ook Renault is op dit moment nog niet koopwaardig wegens de steeds verslechterende omstandigheden in de autosector en de feiten hierboven aangegeven. Het aandeel blijft voorlopig achteruitboeren. Toch blijf ik beiden volgen, tot update 4.

lees verder update 4

dolfijnen of analisten, wie wint

Nu het jaar bijna ten einde is, kunnen we al eens piepen hoe onze beursgoeroes het er van afgebracht hebben. Elk jaar opnieuw voorspellen diverse goeroes welke de vijf beste aandelen van het jaar zullen worden.

Iedere goeroe of topanalist is niet te beschaamd om, jaar op jaar af, telkens weer met hun lijstje van 5 favorieten af te komen. Beschaamd omdat ze, telkens opnieuw, het onderspit moeten delven tegen een bonobo, gorilla of dolfijn.

Vorig jaar (2007) bijvoorbeeld versloeg een groepje dolfijnen uit het dolfinarium in Harderwijk met sprekend gemak alle analisten. Men had 49 genummerde ballen in het bad gegooid en daar pikten de dolfijnen er vijf uit. De 49 ballen stonden voor alle grote en middelgrote Nederlandse beursfondsen. Ze behaalden in het toch relatief zwakke beursjaar een positief rendement van 25%.

Hiermee versloegen ze alle dik overbetaalde, gespecialiseerde, hoogopgeleide analisten van ING, ABN Amro,Rabo en Robeco(iris), Van Landschot en Theodoor Gilissen. Met ABN Amro en TomTom hadden de dolfijnen 2 kleppers vast. Geen enkele analist had ABN Amro en slechts 1 had ook TomTom. Jamaar, was de reactie van de analisten: Dat is PUUR TOEVAL. Tja, om tot zo'n conclusie te komen moet je natuurlijk lang gestudeerd hebben. Dat ze in het verleden ook al geklopt waren door een gorilla, een bonobo en een darts speler, dat waren ze al vergeten. Dat de analisten, op ING na, allemaal op verlies (gemiddeld -10%) stonden, was eveneens bijzaak.

En 2008? Dit is natuurlijk wel een heel speciaal jaar. Niemand kan in aandelen een positieve return halen, eenvoudigweg omdat er nauwelijks aandelen zijn die nog positief staan. De stand op dit ogenblik is als volgt:

De analisten die op 28/12/2007 in Nova werden uitgenodigd staan op een rendement van -54%. Onze Nova dolfijntjes staan op ... -54%. De spanning bij de analisten stijgt dus ten top. Ze kijken al reikhalzend uit om eindelijk eens te winnen. Nog een dikke maand en het kan zover zijn. Bij de dolfijntjes niets van dat alles, ze zwemmen als een lieve lust en maken kunstjes als nooit tevoren. Toch hebben ze echt wel dikke pech gehad dit jaar want welk aandeel zit tussen hun selectie? Fortis, inderdaad. Maar ook Van der Moolen, die nog altijd een positieve return heeft. Puur toeval natuurlijk.

Nu blijft de vraag:Wie wint er? Persoonlijk denk ik dat de analisten het voor deze ene keer zullen halen, omdat Fortis de dolfijnen te zwaar op de maag zal blijven liggen. Met welke return dat ze zullen winnen, dat is bijzaak natuurlijk!