BEURS EN ECONOMIE

zilver of goud kopen

2010-05-16T15:52:00.003+02:00

Beste belegger,

U heeft wellicht al gemerkt dat we in zeer rumoerige tijden terecht gekomen zijn. De periode die voor ons staat, zal in niets te vergelijken zijn met wat we zelf al hebben meegemaakt. Daarom is het belangrijk om niet alleen te zorgen voor financiële winsten, maar evenzeer voor het veilig stellen van uw kapitaal. De producten die sinds duizenden jaren bewezen hebben vermogen vast te houden zijn goud en zilver. Hoe u dit kunt doen en waarom goldmoney een zeer goede keuze is, zal ik proberen te verduidelijken met vraag en antwoord.

1. Waarom goud of zilver?

Het is even schrikken indien u niet weet dat papieren geld niets waard is. Als u een huis hebt, dan hebt u iets die waarde heeft. Evenzo hebben goederen zoals een auto, tv, voeding, kledij enz. een waarde, die ook uitgedrukt kan worden in geld. Helaas geldt het omgekeerde niet meer.
Geld was vroeger gedekt door een hoeveelheid goud (1 dollar was een bepaalde hoeveelheid goud). Nixon heeft daar in 1971 komaf mee gemaakt en sindsdien is er geen wettelijke verplichting meer om dollars om te ruilen voor goud. Dit geldt ook voor alle andere munten zoals de euro, de yen, de pond, enz. Het huidige financiële systeem is nu gestoeld op vertrouwen. We vertrouwen er met zijn allen op dat ons geld (de euro) een bepaalde waarde heeft. Dit betekent dat we voor bvb. 1000€ verwachten dat we daar een aantal goederen mee kunnen kopen. Valt echter het vertrouwen weg, dan valt ook de waarde van het papieren geld weg. Zo kan bij hyperinflatie een brood meer dan 1000€ kosten. Niet het brood is meer waard geworden, neen, het is het geld(euro) dat zijn waarde heeft verloren. Papieren geld wordt nu uit het niets gecreëerd door centrale banken. Men kan er dus zoveel van maken als men wil. Goud en zilver kan niet zomaar bijgemaakt worden. Als er al goud of zilver bijkomt, moet daar hard voor gewerkt worden in de mijnen. Tevens gaat vooral zilver ook verloren in industriële toepasingen. Daarom blijven die hoeveelheden goud en zilver stabiel en vooral schaars. Als 1oz goud nu 1000€ kost, kunt u daar met beide een mooi kostuum mee kopen. Krijgen we hyperinflatie, dan zal dat kostuum misschien 100 000 euro kosten, u zal echter nog altijd met 1 oz goud datzelfde kostuum kunnen kopen.

2. Waarom fysiek goud en zilver?

Er bestaat heel wat financiële producten, derivaten geheten, die een claim zijn op goud en zilver. Zo heb je ETFs, turbo's, trackers,... noem maar op. In se is er niets mis met deze producten in het huidige financiële systeem. Het is echter net de bedoeling om ons te beschermen tegen dit systeem. De goud- en zilvermarkt worden zwaar gemanipuleerd. Zo loopt er nu een gerechtszaak tegen verschillende Amerikaanse banken omdat deze papieren uitgeven (zoals bovenstaande derivaten) die helemaal niet gedekt zijn door goud en zilver. De klacht bestaat erin dat er 100x meer papier voor zilver uitgegeven is dan ze zilver hebben. Wanneer iedereen daadwerkelijk zijn zilver opvraagt, kunnen deze banken nooit daaraan voldoen. Dan worden ook deze papieren waardeloos. Zilver bezitten enkel en alleen gedekt door papier uitgegeven door een bank is dus even onbetrouwbaar als papieren geld, en dat is nu net hetgeen we willen vermijden. Enkel het fysieke bezit is de enige zekerheid.

3. Waarom is stockeren bij Goldmoney veiliger dan thuis?

Dat is een heel belangrijke en terechte vraag. Eerst en vooral is het, tenzij u in een bunker woont, niet erg veilig om goederen met een grote waarde gewoon thuis te hebben. Zal u nog met een gerust gemoed vertrekken als u weet dat er een kapitaal aan goud en zilver in uw huis ligt opgeslagen? Wellicht niet. Zeker als de tijden rumoeriger worden, zal inbraak een dagelijkse kost worden. Ligt het edelmetaal dan zoveel veiliger bij goldmoney? Inderdaad, want goldmoney is enkel een administratief kantoor. Het goud zelf wordt opgeslagen in zeer zwaar bewaakte vaults, gespecialiseerd in goud en zilver. Tevens hebt u de keuze tussen verschillende vaults in de wereld: Zurich, Londen en Hong-Kong. U kunt goudstaven bovendien op naam laten registreren. Bovendien is er een verzekering afgesloten en gebeuren er op kwartaalbasis externe audits. Veiliger kunt u het echt niet hebben. Meer informatie vindt u hier: (why goldmoney? Secure).

4. Is het kopen/verkopen van goud en zilver ingewikkeld?

Het moeilijkste is het openen van een account. Eens u daar door bent, is de rest zeer eenvoudig. Van zodra het overgeschreven bedrag in uw account geboekt is, kunt u ogenblikkelijk goud en zilver aankopen. U hoeft geen afgeronde hoeveelheden kopen, alles wordt herrekend tot in decimalen. Eens u goud en zilver gekocht hebt, zijn er diverse mogelijkheden:

1.Omzetten van metalen, bvb. goud omzetten in zilver.
2.Betalen in goud aan een andere klant van goldmoney.
3.Het edelmetaal terug verkopen. Dit kan in zes verschillen valuta. Stel u heeft goud gekocht met euro's. De euro keldert, dan kan u bijvoorbeeld uw edelmetaal in dollars laten uitbetalen.
4.Eens uw goud/zilver verkocht hebt, kan u het bedrag in de door uw gewenste valuta naar een rekening bij een andere bank laten transfereren.
5.U kan uw goud fysiek laten leveren bij u thuis. Indien u een volledige baar op naam hebt, kan u dit doen, of u kan uw goud laten omzetten in bvb. 100 gram baren en deze afhalen of laten leveren.Meer informatie vindt u hier: (Service&Rates, o.a. redeem gold ).

5. Is goldmoney duur?

Dit is een sterk punt van goldmoney. De prijs van aankoop is gebaseerd op de wereld marktprijs en wordt continue aangepast volgens de markt. U vindt een rekenmachine op de website waarbij u zelf alles kunt berekenen. Waar andere aanbieders tot 50% boven de spotprijs eisen, beperkt goldmoney zich tot enkele procenten. Van 1,48% voor grote goudaankopen tot 4,24% voor kleine zilveraankopen. Het wordt nog interessanter als u weet dat u kunt verkopen zonder enige kost. Goldmoney betaalt gewoon de marktprijs van het ogenblik zonder kosten. Probeer u maar eens fysiek goud of zilver te verkopen aan financiële instellingen zonder een serieuze discount. Het zal niet lukken. Verder dienen er wel stockage- en verzekeringskosten betaald te worden. Maar ook deze liggen zeer laag.

6. Hoe verschillend is goldmoney van een andere bank?

Zoals dag en nacht. Als u geld naar de bank brengt, wordt dit onmiddellijk terug uitgeleend. U denkt dan wel dat u over uw geld kan beschikken, maar in de praktijk is dat geld er niet meer. Indien er een "run on the bank" is, als iedereen gelijktijdig zijn geld terug opvraagd, zullen slechts de eersten hun geld krijgen. Binnen de kortste keren is de bank failliet en kan de rest naar zijn geld fluiten. Bij goldmoney ligt dit volledig anders. Al het goud en zilver die in de vaults gestockeerd liggen, blijft eigendom van de klanten. Goldmoney doet enkel de administratie, ze bezitten het edelmetaal niet. Zo kunnen ze geenzins het goud uitlenen, dat recht hebben ze niet. Vandaar ook de externe audits en de beschermde vaults. Goldmoney leeft dus enkel van de commissie bij aankoop en de transactiekosten voor omzetten of overschrijven van metalen.

7. Hoe start ik?

Eénmaal u op de website bent: www.goldmoney.com, klikt u op "free sign up". Zoals u het leest, is dit volledig gratis. U vult de gegevens in die gevraagd worden. Daarna zal je een mail krijgen ter bevestiging van uw account. Daarna krijgt u een accountnummer met een passwoord door uzelf ingesteld. Hiermee krijgt u reeds volledige toegang tot uw holding. Uw account is volledig in orde en u kunt nu rustig alles bekijken. Er is geen enkele verplichting om verder door te gaan. Indien u wel overtuigd bent om hier goud of zilver te kopen, zal u nog een zestal stappen moeten invullen om u persoonlijke gegevens aan te vullen. In ieder geval verplicht het aanmaken van een account u tot niets en kost het u niets.

7. Hoe betrouwbaar is deze bank?

100%. De bank bestaat reeds sedert 2001 en is er gekomen als reactie tegen de huidige bestaande banken. Tevens zal het totaal aan gestockeerd goud, zilver en platinim deze maand wellicht 1 miljard dollar overschrijden. U bent dus zeer zeker niet alleen om daar uw edelmetalen te hebben.

Wat als de euro faalt? Bescherm uw vermogen als de beurs en de economie instorten

2010-04-16T23:38:00.002+02:00

Toonaangevende sprekers laten op 15 mei hun licht op de materie schijnen en komen met oplossingen!

Financiële zekerheid een utopie? Indien u een vermogen hebt, beseft u als geen ander hoe belangrijk dit is om dit vermogen te houden!
Laat me u eerst even uitleggen wat voor bijeenkomst het om gaat:
Nu we economisch weer met de neus op de feiten gedrukt zijn en weten dat zelfs de machtigste banken failliet kunnen gaan,
is de vraag van veel particulieren op welke wijze ze hun huidige welvaart en vermogen kunnen beschermen tegen een economische terugval en een val van de beurs.
Kan het wel, je financieel beschermen als de economie in elkaar stort en vermogens op alle fronten verloren gaan?
Ja, dat kan.
Het is dus alleen de vraag HOE dat dan kan.
Waarom waren er beleggers en particulieren die in en na de crisis van 2008 profiteerden, terwijl zoveel anderen enorme vermogens verloren? Was dat geluk of was dat beleid?
Drie sprekers zullen aantonen dat het beleid was en dat ook u in een volgende ronde van economische rampspoed in staat zult zijn uw vermogen (beter) te beschermen.
Dat is de strekking van het evenement dat Tom Lassing en Maarten Verheyen op 15 mei 2010 organiseren in Eindhoven.
Een bijzonder interessante bijeenkomst met in ieder geval de volgende sprekers:
1. Willem Middelkoop
2. Marc de Mesel
3. James Turk (Engelstalig)
Willem Middelkoop is bekend van zijn TV optredens en de boeken die hij schreef (zie ook bij het tabblad video’s).
Hij werd voor de crisis vooral afgedaan als zwartkijker en beroepsmatige azijnzeiker, maar wat heeft hij gelijk gekregen! Had maar tijdig naar hem geluisterd,
dan had u ook ongetwijfeld heel wat verliezen voorkomen!
Marc de Mesel, een goede kennis van mij, lijkt van de drie sprekers waarschijnlijk het meeste op u.
Hij is een particuliere belegger die net zoals zoveel anderen keihard ondervonden heeft dat banken alleen maar uit zijn op eigen gewin.
Sinds 2007 beheert hij dan ook zijn eigen portefeuille weer, nadat grootbanken zijn vermogen daarvoor alleen maar deden slinken.
Marc heeft een uitgesproken mening en visie en steekt die niet onder stoelen of banken.
James Turk geeft al sinds 1987 zijn eigen blad, “The Freemarket Gold & Money Report” uit.
Hij is oprichter en CEO van Goldmoney, alwaar ook ik persoonlijk mijn goud en zilver heb liggen.
Zijn visie op goud was de juiste en zijn oplossing voor particuliere beleggers was uniek en briljant.
Dit is een man met visie zoals er weinigen zijn.
Voor mij ook de eerste keer dat ik hem persoonlijk ga ontmoeten en ik zie daar ook echt naar uit.

Het 'on'stabiliteitspact van de euro

2010-03-07T21:03:00.000+01:00

Bij de conceptie van de euro had je 2 kampen: De voorstanders van een sterke munt (NL/D) en de rest. Beide landen beseften het gevaar dat de éénheidsmunt zou misbruikt worden door landen waar het woordje "verantwoordelijkheid" ontbrak in hun woordenboek.

Deze landen stelden daarom eisen om hun guldens en marken in te wisselen tegen euro's: Het stabiliteitspact. Dit pact stelde 2 grote voorwaarden aan alle deelnemende landen:

Het begrotingstekort mag niet meer dan drie procent bedragen.
De overheidsschulden mogen niet meer dan 60% van het BBP bedragen.

Hierdoor hadden Nederland en Duitsland de voorwaarden geschapen om een sterke euro te behouden, naar analogie van hun eigen munten. Helaas moesten ze al van bij de start soepel zijn. Een land als België had namelijk op dat moment reeds een staatsschuld die boven de norm lag. De oplossing was dat België op zijn plechtig communiezieltje moest beloven om de schuld naar 60% te laten convergeren.

Hieronder vindt u 2 grafieken voor deze 2 normen van het volledig eurogebied:

Begrotingsdeficiet van de eurolanden

Overheidsschulden in % van het BBP

Men kan aanvaarden dat een beperkt aantal landen gedurende een evenzeer beperkte tijd niet aan de normen voldoen. Wanneer echter, zoals bij de totale schuld, voor het gehele eurogebied nooit aan deze norm werd voldaan en tegelijkertijd ook vaak de tweede norm niet gehaald werd, moet men concluderen dat dit stabiliteitspact nooit gewerkt heeft.

Men ziet duidelijk dat in 2009 dit pact eigenlijk dood en begraven is, temeer daar ook de bezielers ervan, NL en D, zich er niet meer aan houden. De euro is daarmee de facto een zwakke munt geworden en onderscheid zich niet van alle andere fiatmunten.

Dit uit zich ondermeer in het Griekse drama. Grieks overheidspapier waarop nauwelijks nog garantie is op terugbetaling, dient als onderpand voor het scheppen van nieuwe euro's bij de ECB. Hierdoor wordt het Griekse probleem over alle eurolanden verspreid en doet de ECB krak hetzelfde als de FED met Amerikaans staatspapier.

Overheidsschulden lopen uit de hand

2010-02-11T22:16:00.002+01:00

Op dit ogenblik staart de ganse wereld naar de pigs landen. Pigs is een afkorting die staat voor Portugal, Italië, Griekenland en Spanje, ook wel eens schertsend de club Méditerrané genoemd. Deze landen hebben hun begrotingen niet meer in de hand (10% of meer tekort van het BBP) en er duiken meer en meer berichten op van fraude om Europa te misleiden. Zo heeft Griekenland een extra schuld van 40 miljard Euro gewoon verzwegen.

Al lijken deze gegevens erg, de waarheid is nog veel rampzaliger. Hoewel de focus op de Pigs ligt, zit eigenlijk de ganse wereld in hetzelfde schuitje, met de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk op kop. Het lijkt wel een race om het grootste deficit en het wordt alleen maar erger. Wat is er aan de hand?

Door de bankencrisis is ook de economie in een zware dip gekomen. Hierdoor hebben alle overheden 2 taken op zich genomen en zo de uitgavenpost vergroot:

1. Ze hebben besloten om de failliete banken niet te laten omvallen, maar te redden, de zogenaamde bailouts. Men heeft miljarden naar de banken geschoven om ze te herkapitaliseren, zodat ze opnieuw wat solvabeler worden. Helaas is dit een bodemloze put. Alle banken zijn in se altijd failliet. Geen enkele bank overleeft een “run on the bank” of met andere woorden, wanneer iedereen zijn geld afhaalt, moet iedere bank zijn deuren sluiten. De meeste banken hebben slechts een reserve van 10% (of minder). Dit betekent eenvoudigweg dat wanneer iedereen zijn geld opvraagt, ze slechts 10% van uw kapitaal kunnen teruggeven. Het is al eerder gebeurd in Rusland en Argentinië. In Argentinië stond men ’s morgens op en geen enkele bank was nog open. Toen ze maanden later terug opengingen was het geld met 90% gedevalueerd.

Bij sommige banken is de situatie nog schrijnender. Via allerhande derivaten- en buitenbalans constructies, zijn de deposito’s tot 40 keer uitgeleend. Als dus slechts een paar procent van deze leningen niet wordt terugbetaald, valt deze bank om. Om deze banken te ondersteunen, hebben sommige overheden bovenop de reeds toegestopte miljarden ook nog eens voor honderden miljarden aan waarborgen gegeven voor deze uitstaande kredieten. Je mag er niet aan denken dat ze deze waarborgen zouden moeten betalen. Zelfs overheden hebben hier hun hand overspeeld.

Naast deze waarborgen aan de banken, hebben overheden ook waarborgen aan de particuliere spaarder afgegeven. Zo wordt iedere rekening in België en Nederland gewaarborgd door de overheid voor 100.000 euro. Reken maar eens uit hoeveel ze zouden moeten uitbetalen als alle banken door het dominoeffect omvallen. Volgens bepaalde bronnen zijn er in België meer rekeningen dan er Belgen zijn ( alle gedekte rekeningen samen zou het toch al gauw oven 500 miljard euro gaan in België).

Conclusie: Alhoewel de rust is teruggekeerd zijn alle banken nog altijd failliet. Helaas zijn nu ook de overheden massa’s geld kwijt en zwellen de overheidsschulden dramatisch aan.

2. De overheden (gisteren 6/2/10 nog bevestigd door de G7) hebben gezamelijk beslist om de slabakkende economie te ondersteunen door allerhande stimuleringsprogramma’s. Dit kost bakken met geld natuurlijk. Iedereen ziet de economie verbeteren maar heeft te weinig door dat dit zowat volledig steunt op deze stimuleringsprogramma’s. De herstellende economie is dus fake, maar ondertussen lopen de begrotingstekorten gigantisch op en zullen als een boemerang terug in ons gezicht komen op het moment dat men beseft dat deze schulden moeten gesaneerd worden. Vandaar dat de eerste pogingen in de PIGS landen al bijna op voorhand aan het mislukken zijn. Massale betogingen en stakingen zijn er reeds gepland. Verdere sanering zal niet alleen leiden tot nog grotere onlusten maar gewoon onhaalbaar lijken.

Door de lagere bedrijfswinsten of verliezen en grotere werkloosheid zijn de inkomsten fel verminderd. Minder belastinginkomsten, minder BTW inkomsten, maar grotere uitgaven voor diezelfde werklozen is vanzelfsprekend noodlottig voor de reeds met grote schulden opgezadelde overheden.

Hoe erg de situatie is, kan men het best zien in de Verenigde Staten. Iedere maand meldt men daar dat er een groot banenverlies is. In de werkloosheidstatistieken komt dit niet zo tot uiting omdat deze cijfers gemanipuleerd zijn. Er worden meer categorieën niet meegeteld dan wel. (Veel mensen geven zich niet meer op als werkzoekende omdat het hopeloos is, zo toont de officiële statistieken 9,7% werkloosheid, de echte bedraagt echter 18%).

Nu geeft men aan dat er voor de USA een begrotingstekort is van ongeveer 10% van het BBP. Dit is natuurlijk zand in de ogen strooien. 10% lijkt erg, maar aanvaardbaar, de werkelijkheid is volledig anders:

geschatte inkomsten voor 2010: 2500 miljard dollar

reeds geplande uitgaven voor 2010: 3800 miljard dollar.

Of men geeft 1,5 keer meer uit dan er binnenkomt, dus een tekort van 50%. De truc is dus om het tekort niet uit te drukken tussen de inkomsten en de uitgaven, maar als een percentage van het BBP =wat alle Amerikanen produceren op 1 jaar. Je hebt dus leugens, grote leugens en … overheidsstatistieken.

Obligatiefeest voorbij?

2010-01-19T22:15:00.002+01:00

2009 was een topjaar voor bedrijfsobligaties. Wegens de grote onzekerheid steeg de risicopremie voor bedrijfsobligaties tot 5,5%. Deze premie is het surplus dat betaald wordt bovenop de rente van een niet-risicodragende investering. Daar bedrijven vers kapitaal nodig hadden om te overleven en deze moeilijker bij de in problemen geraakte banken konden vinden, gingen ze rechtstreeks naar de markt via obligaties.

Het waren niet van de minste bedrijven die om kapitaal verlegen zaten: ArcelorMittal, AB InBev en bv. Akzo Nobel. Rente’s van 7 à 9% waren geen uitzonderingen (AB Inbev 9,75%). Gaandeweg daalde echter de onzekerheid en hierdoor zakte ook de risicopremie weg tot 2%. De trend gaat verder richting 1%. Deze daling van de risicopremie bezorgde de kopers van deze obligaties een tweede voordeel. Door de dalende opbrengsten van nieuwe obligaties, stegen de 7% gevende obligaties in waarde. Bij verkoop ervan kan je een return halen van 15% mogelijks zelfs 20%.

Wie nu obligaties koopt heeft de goede trein gemist. De opbrengsten zijn nog iets beter dan staatsobligaties, maar de kans dat de rente op termijn (2 jaar) terug zal stijgen, is groter dan een verdere daling.

Zijn er dan nog interessante obligaties op de markt. Jazeker, indien u van een beetje risico houdt, kunt u misschien de Griekse staatsobligaties kopen. Die zijn op het ogenblik spotgoedkoop wegens hun grote begrotingsdeficit. De vrees voor een staatsfaillissement zit er goed in. De vraag is echter of het zover zal komen. De ECB heeft al laten weten dat Griekenland hun plan zal moeten trekken, maar je hebt nog altijd het IMF als ruggensteun. Het zou een unicum zijn dat een euroland failliet gaat, maar ik zou er mijn hand niet voor in het vuur willen steken.

Zilver of goud (deel 2)

2010-01-10T22:11:00.002+01:00

In mijn eerste artikel zilver of goud? in juli laatstleden over de te maken keuze tussen beide metalen als investering, was één van mijn argumenten dat zilver zeer praktisch is als betaalmiddel voor gewone uitgaven. In menige reacties op andere forums werd nogal meewarig gedaan dat dit toch wel een brugje te ver was. Erger nog, als ik zoiets vertelde in de dagelijkse omgang tussen pot en pint werd ik aangekeken alsof ik de geschiedenis sedert de Middeleeuwen gemist had en nogal vaak in de buurt van windmolens vertoefd had.

Nochtans, Sedert 1 januari 2010 is er een nieuwe wet van kracht in de Amerikaanse staat Georgia dat naast de papieren dollars ook zilver en goud wettige betaalmiddelen worden om schulden te vereffenen. Ook de Staat zelf zal van beide metalen gebruik maken als betaalmiddelen.

Hier in België en Nederland zijn we zo ver niet. De koper van zilver wordt zelfs zwaar benadeeld door de BTW heffing (B: 21%, NL 19%), maar ook de handelaar in zilveren munten of baren is hier het slachtoffer van. Het is niet logisch dat over een betaalmiddel BTW moet betaald worden, net zomin als er over papieren geld zoals de euro, dollar of pond dit hoeft. Deze ongerijmdheid maakt beleggen in zilveren munten en baren minder interessant.

Een Nederlandse handelaar Jeroen Pluijmen gaf volgende uitleg bij een reactie op een artikel in het beursboxforum met betrekking tot BTW op zilver:

Koop je binnen Nederland bij een handelaar zilveren munten, dan zal deze handelaar in beginsel het hoog tarief moeten hanteren.
Echter … de populaire zilveren munten komen niet uit Nederland en zullen door de handelaar moeten worden ingevoerd. Het Nederlandse systeem hanteert het laag tarief bij invoer. De Nederlandse handelaar zal in beginsel deze BTW (laagtarief) af dragen in Nederland.

Maar, er is één uitzondering. Als betreffende handelaar van de Belastingdienst toestemming heeft om verruiming in de margeregeling toe te passen (zoals wij deze hebben), zal de handelaar bij inkoop de BTW af dragen in het land van herkomst (of in Nederland zonder deze bij de aangifte BTW als vooraftrek BTW in mindering te brengen). De handelaar kan de zilveren munten dan verkopen door de margeregeling toe te passen. Bij de margeregeling is er geen sprake meer van laag of hoog tarief, de handelaar draagt over de marge 19% BTW af (dus niet over de omzet).

Beste is dit te verduidelijken middels een voorbeeld. De handelaar koopt een zilveren munt in voor E 100,00 exclusief BTW (invoer).
Hij wil op deze munt E 10,00 netto verdienen.
Gemakshalve gaan we ervan uit dat het laagtarief 6% is en het hoogtarief 19%.
Laten we er even van uitgaan dat betreffende munt in land van herkomst een wettig betaalmiddel is.

Situatie 1:
Handelaar heeft geen toestemming van de Belastingdienst om de margeregeling toe te passen.
De verkoopprijs (incl 19% BTW) zal in deze situatie dan E. 130,90 bedragen.
(exclusief is dit E. 110,00)

Situatie 2:
Handelaar heeft wel toestemming van de Belastingdienst om de margeregeling toe te passen.
De verkoopprijs zal dan E. 117,90 bedragen.

In situatie twee bedraagt de inkoop E. 106,00.
De BTW op de nettomarge (E. 10,00) bedraagt E. 1,90. Tesamen is dit E. 11,90. Dit bedrag bij de inkoop optellen et voila

Dit is de enige en juiste manier hoe om te gaan met BTW bij zilveren munten.

Koop je dus bij een handelaar die zijn munten exclusief BTW aanbiedt, dan betaal je hier gewoon 19% BTW over.

In hoeverre deze mogelijkheid ook in België kan, dat laat ik even in het midden.
Het Ministerie van Financiën ziet zilver niét als iets waar je in investeert, derhalve is de verkoop tegen 6% (of zelfs tegen 0% zoals goud) niet aan de orde.

In een volgende reactie voegde hij er nog bij:

Handel in zilverbaren binnen de EU.
Op zilverbaren geldt het hoogtarief BTW. Als Nederlandse handelaar is het dus mogelijk om binnen de EU te leveren vrij van BTW mits de afnemer in het bezit is van een geldig BTW-nummer. Dit is de zogenaamde Intracommunautaire Levering.

Echter … jaja (het zou eens niet zo zijn), als een afnemer buiten Nederland zijn zilverwaren vrij van BTW wil kopen, in het bezit van een geldig BTW-nummer en deze a contant in Nederland wil afnemen en afrekenen heeft de Nederlandse handelaar een probleem.

De Nederlandse handelaar zal aan de Belastingdienst moeten kunnen aantonen dat deze goederen ook daadwerkelijk de grens hebben verlaten. BTW-nummer of niet, kan de handelaar (verkopende partij) dit niet aantoonbaar maken (contant en afgehaald), dan zal de handelaar de BTW alsnog moeten afdragen … keiharde kosten dus!

Wij leveren dus ook absoluut niets buiten Nederland a contant. Zowel een bankoverschijving als een bewijs van verzending zijn voor de Belastingdienst afdoende om aantoonbaar te maken dat de goederen het land hebben verlaten en dus terecht als IC-levering in de boeken kunnen worden weggeschreven.

Al wie het hiermee eens is, stel ik voor een briefje te sturen naar een parlementslid/minister in België of Nederland om dit aan de kaak te stellen. Zelfstandigen kunnen dan misschien gelijk een terugvordering van de BTW vragen over hun geld op de rekening die door inflatie (negatieve toegevoegde waarde) aangetast is geworden. :-)

Wat is uw euro of dollar echt waard?

2009-12-29T23:44:00.003+01:00

Betalen we niet teveel als we meer dan 1000 dollar neertellen voor een ounce goud? Is dit geen gekkenwerk? Nog nooit in de geschiedenis van de euro of dollar is zoveel betaald voor iets redelijk “waardeloos” als goud! Ik wil hier een kleine berekening maken wat eigenlijk de juiste waardeverhouding zou moeten zijn.

Vooraf een aantal afspraken. Het heeft geen zin om hier de perfect juiste cijfers te hebben, op het eind zal duidelijk worden waarom. U moet ook weten wat de definitie van geld is, namelijk een handig tussenruilmiddel om 2 verschillende goederen te ruilen. Hoeveel levende schapen u moet ruilen tegen een auto is nogal moeilijk. Daarom gaan we eerst de waarde bepalen van de auto en daarna van een levend schaap. Daarvoor hebben we een rekeneenheid nodig. Dit kan een tel-eenheid zijn (muntstukken, briefjes met een cijfer erop), gewichtseenheden (goudgrammen) of zelfs volume-eenheden, als het maar berekenbaar is.

Zo stellen we vast dat een auto bvb. 100 eenheden waard is en een schaap 8. Hier duikt al onmiddellijk een nieuw probleem op. Ofwel moeten we 12, ofwel 13 levende schapen geven voor 1 auto. Een half levend schaap ruilen, is nogal moeilijk. Daarom gaan we de schapen eerst ruilen tegen een tussenruilmiddel van GELIJKE waarde. Dit ruilmiddel kan dan weer tegen GELIJKE waarde worden geruild tegen een auto. Een tussenruilmiddel moet dus dezelfde waarde kunnen aannemen als de te ruilen goederen. Lange tijd is dit goud en zilver geweest, omdat hun gewicht een perfecte rekeneenheid was en deze metalen relatief gemakkelijk te verdelen zijn. Slimmeriken hebben uiteindelijk goud en zilver vervangen door geldpapier met cijfertjes erop. Papier zelf heeft natuurlijk nauwelijks waarde, het krijgt slechts zijn waarde als het gedekt wordt door een tegenwaarde.

Deze tegenwaarde kan van alles zijn. Zo hebben aandelen als tegenwaarde een stukje van een onderneming, obligaties zijn dan schuldbewijzen van een leningen en zo was 1 dollar niets anders dan een wissel die recht gaf op 1/20,67 ste ounce goud. Dit laatste is redelijk belangrijk: de waarde van de dollar hing dus volledig af van goud of anders gezegd iedere dollar werd/wordt gedekt door goud. In verschillende stappen heeft men de vaste verhouding van dollar en goud losgelaten en kon de dollar aan zijn onophoudelijke inflatie-rit beginnen.

Waar staan we vandaag?

Men kan eenvoudig de M2 van de dollar afzetten tegen de dekking in goud.

(M2= al het chartaal en giraal geld + korte termijn deposito’s in een bepaalde munt, zie ook hoeveel-geld-is-er-in-omloop-deel-1/. Waarom M2? Omdat het de enige cijfers zijn die nog gepubliceerd worden door de Federal Reserve).

Een korte berekening leert ons het volgende:

M2: 8391 miljard dollar, goud in bezit: 8133 ton

8,4.10 (macht 12) dollar : 8,1.10 (macht 9) gram goud is ongeveer 1030 dollar voor 1 gram goud of 32.000 dollar/ounce goud.

We kunnen iets gelijkaardigs doen voor de euro:

M2: 8213 miljard euro, goud in bezit: 10484 ton

8,21.10 (macht 12) euro : 10,87.10 (macht 9) gram goud is ongeveer 780 euro voor 1 gram goud of 24.000 euro/ounce goud.

(1 ounce= 31,103 g)

Hierbij een aantal belangrijke opmerkingen:

1. Bovenop de M2 is er nog veel meer aan papieren rommel uitgegeven, zodat deze uitkomst slechts een minimum is, maar de echte verhouding ligt wellicht nog een factor hoger (2 maal?, 5 maal?????)
2. Dit betekent dat de dollar en de euro minstens 30x overgewaardeerd zijn.
3. Een eigenaardigheid is dat de verhouding euro/dollar in deze berekening nauwelijks verschilt met de huidige verhouding van de overgewaardeerde waarde. Een bewust spelletje van de centrale banken om gelijklopend te inflateren? Met andere woorden: door gelijke tred te houden, ondersteunen ze eigenlijk elkaar, waardoor er een soort labiel evenwicht is.
4. De veranderende hoeveelheid goud in de wereld heeft slechts een beperkte invloed op deze cijfers, alsook de waarde van goud ten opzichte van andere goederen. Het grootste verschil zit hem in de stijgende geldhoeveelheid zonder dekking.

Conclusie: Ik geloof dus helemaal niet dat de dollar in zijn eentje zal crashen (geleidelijke en tijdelijke waardedalingen of stijgingen tussen de munten onderling kan natuurlijk wel). De enige mogelijkheid is een crash van het volledige geld fiatsysteem. Tot dan wordt de dollar-euro-yenfiatgeld wellicht de grootste zeepbel aller tijden.

goudlogica op de beurs

2009-12-07T21:26:00.002+01:00

Volgens mijn kennis wordt goud minder waard bij een deflatie-scenario en meer waard bij een inflatie-scenario. Deflatie betekent immer letterlijk dat geld meer waard wordt t.o.v. goederen (zoals goud) en inflatie het omgekeerde.

Nu hebben er in een goede week tijd 2 belangrijke gebeurtenissen plaatsgevonden. Eerst was er het Dubai debacle en laatst de “goede” werkloosheidscijfers in Amerika. Na het bekend maken van beide berichten kreeg de goudprijs een klap van jewelste.

Eerst Dubai. Daar is eigenlijk hetzelfde gebeurd als in Amerika de laatste 2 jaar. Je ziet dan een kredietcontractie ontstaan, waardoor we in een deflatoire periode terechtkomen. Volkomen terecht dat de goudprijs hierdoor van zijn pluimen moet laten. Twee dagen later was men dit wel al vergeten en koerste goud op recordhoogte.

Dan de werkloosheidscijfers. Die wijzen op een economisch herstel. Wie zegt economisch herstel, zegt meer inflatie. (en later hogere rentevoeten want lager kan niet meer). Hebben we daarnet niet gezien dat inflatie de goudprijs doet stijgen? En toch kreeg de goudprijs een klap.

Waar is de logica dan? Nergens. Een zoveelste bewijs dat beleggers maar wat doen en dat beleggen van dag tot dag waanzin is. Wie een te korte termijn visie heeft, raakt constant in de knoop. Je kan heus wel andere redenen vinden om te verklaren waarom iets wel of niet gebeurt. Zoals de goudprijs daalt omdat de dollar stijgt. Logisch, maar waarom daalt de goudprijs dan ten opzichte van alle ander munten?

Ik heb een goeie 10% in fysiek goud en zilver zitten, strategisch gekocht als BUY and HOLD. Het is natuurlijk leuk als je dagelijks de waarde daarvan ziet stijgen. Alhoewel. Misschien betekent het wel dat de waarde van de rest (90%) daalt. Dan zit ik verkeerd door slechts 10% in fysiek edelmetaal aan te houden.

De beste methode om in goud te beleggen is periodiek aankopen. Jaarlijks, per kwartaal of één keer in de maand, hoe regelmatiger hoe beter. Je koopt wel telkens voor hetzelfde bedrag op hetzelfde tijdstip (bv. de 16de). Je koopt dus onafhankelijk van de prijs. Hieruit volgt automatisch dat u weinig ounces zult hebben als het goud duur staat en veel (of meer) als het lager staat. Hierdoor zal u goed zitten met uw gemiddelde. Weeral een reden minder om bezorgd te zijn over de dagelijkse zottigheden op de beurs.

Wanneer verkopen? Nooit! Hopelijk nooit!

Tenzij het financiële systeem instort: morgen, volgend jaar of over twintig jaar.

Tenzij de overheid niet meer in staat is om later een degelijk pensioen te betalen.(In België staat dit zo goed als vast)

Beide scenario’s vind ik zeer waarschijnlijk en mocht ik het toch verkeerd hebben: Mijn drie kinderen zullen deze buit met dank aanvaarden.

Graai, Pak, Grijp, Jat , Naai, Pik en Bedonder

2009-12-07T21:24:00.000+01:00

Wij betreuren het overlijden van één van de beste Nederlandse artiesten ooit. Ramses Shaffy maakte onvergetelijke muziek, waarvoor wij hem danken. Kopspijkers heeft ooit een parodie gemaakt op zijn schitterend nummer Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder. De parodie is meer dan ooit van kracht want de fraude teelt weer als nooit tevoren. U vindt hieronder 2 youtube filmpjes.

Wij onthouden u ook de echte Ramses niet uit 1973:

Goud: Een zeepbel van 6000 jaar

2009-11-17T22:57:00.002+01:00

Goud is niet zoals een andere grondstof. Het kost enorm veel om het uit de grond te halen. Het kost nog meer om het puur te maken, om het te bewaren en dit alles om het weer onder de grond te steken waar het al vandaan kwam, maar nu in kluizen. Het enige ander nut is het om rond uw nek of aan uw oren te hangen. Kortom nuttelozer kan niet meer. Dit is niet mijn mening maar die van Willem Buiter, professor van Europese politieke economie en vooral adviseur van internationale organisaties, centrale banken, overheden en private financiële instellingen.
Deze zeepbel kan gerust nog 6000 jaar meegaan, goud kan zelfs stijgen tot 5000$ per ounce, daarom heeft het geen zin om ertegen in te gaan, maar het blijft een zeepbel die ooit gaat uiteenspatten, sluit Buiter zijn betoog af.
Ja, nu is het begrijpelijk waarom het financieel systeem op springen staat. Als dit soort mensen de adviseurs van het systeem zijn of zijn ze eerder de uithangborden van het “systeem”? Met zo’n redenering is alles een zeepbel. Ook de mensheid en zelfs de aarde is een zeepbel, want ooit komt ook daaraan een einde. Deze mens begrijpt blijkbaar (of doet alleszins een poging) zelfs de basis niet van economie.
Economie ontstaat vanaf het moment dat 2 mensen door middel van ruilhandel hun beider situatie kunnen verbeteren. Zo zal een visser zijn overschot aan vissen die hij zelf niet kan consumeren, ruilen voor kleren met een kleermaker, voor hout met een houthakker, enz. . De sleutel tot succes is dat de visser meer waarde hecht aan de kleren dan zijn teveel aan vissen en dat de kleermaker meer waarde hecht aan vissen dan aan zijn teveel aan kledingstoffen. Dit is de enige voorwaarde voor de ruil.
Gaandeweg heeft men ondervonden dat rechtstreekse ruil niet altijd interessant is of zelfs onmogelijk. Diezelfde visser kan moeilijk zijn te bouwen huis volledig betalen met vissen. De aannemer, de architect, de metser zullen dit immers geen goede ruil vinden. Ziedaar de geboorte van een tussenruilmiddel. De visser verkoopt zijn vissen voor dit tussenruilmiddel, waarmee hij de aannemer, architect en metser zal betalen. Het is duidelijk: Alleen een tussenruilmiddel die door IEDEREEN interessant en aanvaardbaar is, zal een kans op slagen maken.
Het heeft duizenden jaren geduurd tot men eindelijk het perfecte tussenruilmiddel had gevonden: GOUD en ZILVER. Ontelbare andere ruilmiddelen zijn hen vooraf gegaan, maar allen hebben ze het onderspit moeten delven. De voordelen die beide hadden waren te uitgesproken.
Het ruilmiddel moet éénduidig en homogeen zijn. Zowel goud als zilver voldoen aan die voorwaarde, dit in tegenstelling tot bvb. een krentenbrood. De waarde daarvan zal afhangen of er 200 krenten in zitten of slechts 1.
Een tweede zeer belangrijke eigenschap voor een perfect ruilmiddel is schaarste. Zand zal nooit werken, maar ook het gratis ongebreideld scheppen van papiergeld door een beperkte groep, zal ervoor zorgen dat dit een slecht ruilmiddel wordt. Ongedekt papiergeld is immers niet schaars.
Een derde eigenschap is stabiliteit van het ruilmiddel. Chocolade of ijs die smelten in de zomer, ons krentenbrood die oudbakken wordt, of schelpen die verbrijzeld kunnen worden, zullen nooit een perfect ruilmiddel zijn. Goud en zilver zijn relatief zeer inerte metalen en zijn dus uitstekend geschikt voor hun functie om zelfs duizenden jaren opgeslagen te kunnen worden.
Het ruilmiddel moet ook te meten zijn (rekeneenheid). Een gewicht is uiterst geschikt. Zijn het nu munten van 1 ounce, staafjes van 100 gram of blokken van 1 of 14 kg, het maakt niet uit. Men kan ermee rekenen en zo waardeverhoudingen bepalen ten opzichte van andere goederen of diensten.
Ten slotte is compactheid ook een voordeel. Piepschuim of pluimen zijn nogal onhandig om zaken mee te doen. Het ruilmiddel moet voor zo weinig mogelijk last zorgen voor de ruilhandel. Al voldoet goud en zilver relatief goed aan deze voorwaarde, het heeft hier zijn meerdere moeten erkennen in papieren substituten. Aanvankelijk was dit geen probleem, de wissels of het papieren geld waren alleen de vertegenwoordigers van het onderliggend goud of zilver.
Jammer genoeg liep het hier telkens mis. Iedere keer opnieuw vergat men geleidelijk aan dat dit papier een dekking nodig had. Steeds opnieuw in de geschiedenis begon het papieren geld zijn eigen leven te leiden en vergat men hoe het ontstaan was. Telkens opnieuw liep het verkeerd af. Ook deze keer zal het opnieuw verkeerd aflopen. Toen Milton Friedman, Nobelprijswinnaar en de architect van het huidige vlottende fiatgeld systeem, de oplossing aanbood om het toenmalig geldsysteem weer uit het moeras te trekken, had hij 1 grote waarschuwing: creëer nooit meer geld dan nodig voor de economische transacties (m.a.w. de geldhoeveelheid mag niet sneller groeien dan de economische productie groeit). Wellicht had hij toen al een vermoeden dat de centrale banken en overheden zich daar niet zouden aan houden en hiermee het financiële systeem van het fiatgeld op de helling zetten.
Zoals Greenspan de problemen heeft opgelost met nog meer krediet, zo heeft ook Bernanke het gedaan met nog veel meer geld. De grenzen lijken bereikt en we zitten in het end-game. Hopelijk komt het nieuwe boek van Middelkoop niet te laat … . In ieder geval lijkt het mij meer waarschijnlijk dat goud niet enkel nog 6000 jaar meegaat, het zal zelfs de bubble overleven die mensheid heet.

goud of aandelen

2009-11-11T16:53:00.001+01:00

Dat goud het echte geld is, daar durf ik echt niet meer aan te twijfelen. Duizenden jaren van geschiedenis hebben het bewijs al meer dan eens geleverd. Interessant is dan om de aandelenindex uit te drukken in goud i.p.v. het nep papieren geld. Vooral de laatste weken zien we een gelijkopgaande beweging: goud en aandelenindices bewegen in dezelfde richting. Maar is dit altijd zo geweest? Laten we eens meer dan honderd jaar terugkijken.

Zoals op de figuur aangeduid zien we een trendkanaal die stijgend is. Was de gemiddelde verhouding begin vorige eeuw ver beneden de 10, dan is deze verhouding in de huidige eeuw daar reeds fors bovenuit gekomen. Je zou een eerste besluit kunnen trekken dat aandelen kopen en aanhouden voor de lange termijn zeer interessant is. Waar begin vorige eeuw de dow ongeveer 5 keer een ounce goud waard was, steeg dit tot een record van 43,7 keer 100 jaar later. Aandelen performden op dat moment dus tot 8X ten opzichte van het goud.
Wie telkens zijn aandelen inruilde voor goud (1929 voor de crash,1970 en 2000) op de toppen en vice versa zijn goud inruilde voor aandelen (1932,1975 en vooral 1980) op de bodems, tja die kan zich naast de Rotschilds zetten (of is er misschien 1). Vooral 1980 was zeer bizar: Zowel de dow als het goud hadden dezelfde waarde (800 dollar)! 20 jaar later was het verschil gigantisch groot: De dow stond toen aan 11 000 (x13-14), het goud met moeite aan 250 dollar (x0,3).
Op dit ogenblik zou de voorkeur moeten uitgaan naar aandelen daar de verhouding tussen beiden onder het gemiddelde zit. Maar wat ben je daarmee als we terugkeren naar de situatie van 1980? Dat zou betekenen dat beiden elkaar vinden bij …. 2000? 3000? vul zelf maar in.
Je kan eigenlijk niet anders concluderen dat beiden zeer volatiel (vooral sedert 1960) zijn ten opzichte van elkaar. De evolutie vandaag dat ze in dezelfde richting gaan, mag beschouwd worden als een zeer tijdelijk karakter.

Oplossing van de crisis: Rijke Duitsers hebben een plan

2009-10-26T13:48:00.001+01:00

Een veel gehoorde oplossing voor crisissen is het zwaarder belasten van de sterkste schouders. Geen vakbondsman die het zal ontkennen. Als echter de rijken het zelf zeggen, dan fronst men toch op zijn minst de wenkbrauwen en toch …

A group of rich Germans has launched a petition calling for the government to make wealthy people pay higher taxes.
The group say they have more money than they need, and the extra revenue could fund economic and social programmes to aid Germany’s economic recovery.
Germany could raise 100bn euros (£91bn) if the richest people paid a 5% wealth tax for two years, they say.
The petition has 44 signatories so far, and will be presented to newly re-elected Chancellor Angela Merkel.
The group say the financial crisis is leading to an increase in unemployment, poverty and social inequality.
Simply donating money to deal with the problems is not enough, they want a change in the whole approach.
“The path out of the crisis must be paved with massive investment in ecology, education and social justice,” they say in the petition.
Those who had “made a fortune through inheritance, hard work, hard-working, successful entrepreneurship, or investment” should contribute by paying more to alleviate the crisis.
The man behind the petition, Dieter Lehmkuhl, told Berlin’s Tagesspiegel that there were 2.2 million people in Germany with a fortune of more than 500,000 euros.
If they all paid the tax for two years, Germany could raise 100bn euros to fund ecological programmes, education and social projects, said the retired doctor and heir to a brewery.
Signatory Peter Vollmer told AFP news agency he was supporting the proposal because he had inherited “a lot of money I do not need”.
He said the tax would be “a viable and socially acceptable way out of the flagrant budget crisis”.
The group held a demonstration in Berlin on Wednesday to draw attention to their plans, throwing fake banknotes into the air.
Mr Vollmer said it was “really strange that so few people came”.
BRON: BBC news.

Is dit kapitalisme? Wat zou Adam Smith daarvan denken?

2009-10-24T14:11:00.002+02:00

Nog steeds wordt ons economisch systeem bestempeld als kapitalisme. Dat men daarmee de waarheid geweld aandoet, is een understatement. Ben je nu voor of tegen dit systeem, 250 jaar geleden had alvast Adam Smith een heel andere benadering van kapitalisme.

Best nog eens herhalen hoe Smith erover dacht. Uit zijn citaten blijkt overduidelijk dat hij geen hoge pet van regeringen ophad:
” Veel grote naties steken zich zodanig in de schulden, zodat ze voortdurend belastingen zullen moeten heffen om aan hun verplichtingen te kunnen voldoen, m.a.w. de toekomst wordt zwaar gehypothekeerd om toch maar de problemen van vandaag te verlichten ”
” De eerste kunst die regeringen leren, is het geld uit de zakken van de mensen kloppen.”
Wat er nu gebeurt, is wat Smith wou bestrijden met kapitalisme. Meer zelfs, het kapitalisme bestaat niet meer. Hoe kun je anders de nationalisaties noemen van banken, verzekeringsmaatschappijen en autoconstructeurs? In een kapitalistisch systeem is het niet aan de overheid om auto’s te bouwen of verzekeringen te verkopen.
Verder hekelt Smith ook de willekeur van overheden. Ook dat aspect tiert welig vandaag. Waarom redt de overheid de ene bank wel en de andere niet? Waarom worden Fortis, KBC, Dexia en ING door de overheid gered en DSB niet? Waarom werden Lehman Brothers en nu bijna 100 kleine banken in de USA niet gered, maar Fannie Mae, Freddie Mac, Chrysler en General Motors wel? Dit is allesbehalve kapitalistisch.
Een kapitalistisch systeem kent een zuivering. Deze komt door middel van een recessie, waarbij door concurrentie de sterkere overblijven en de economie terug een relance kan krijgen doordat scheve situaties terug rechtgetrokken worden. Ieder ingrijpen van de overheid verstoort dit proces en zorgt soms voor nog een schevere situatie. Dit is niet kapitalistisch.
Adam Smith kantte zich ook tegen protectionisme en waarschuwde voor … financiële zeepbellen wanneer overheden het kapitalisme proberen te onderdrukken.
Het is verwonderlijk hoe Alan Greenspan, de voormalige FED voorzitter, mede veroorzaker van de huidige ellende, nu plots weer nieuwe ideeën heeft. Hij zegt : Als banken ” too big to fail” zijn, is dat gewoon omdat ze te …groot zijn. Splits ze op en het probleem is van de baan. Daar heeft hij wel een punt natuurlijk, alleen een beetje gek omdat hijzelf geholpen heeft deze banken zo groot te maken.

goud als vermogensbescherming

2009-10-15T00:15:00.001+02:00

Er zijn een aantal redenen waarom goud een "gouden" toekomst heeft. U moet weten dat goud al 5000 jaar als betaalmiddel bestaat. Het heeft altijd zijn waarde bewezen en zal ze altijd bewijzen. Als u daarentegen kijkt naar papiergeld, da overleeft dit meestal slechts een 70-tal jaar.
Ook het huidig papiergeld heeft deze ouderdom bereikt. Tot de jaren dertig werd geld gedekt door goud. Met andere woorden iedere dollar papiergeld vertegenwoordigde een vaste waarde ten opzichte van het goud. 1 dollar was ongeveer 1/20ste van een ounce goud. Sindsdien werd het losgekoppeld en werd de dekking hoe langer hoe kleiner. Vandaag moet je al meer dan 1000 dollar betalen voor diezelfde ounce goud. Wat een verschil met die 20 dollar. Het papieren geld inflateert dus ten opzichte van waardegoederen zoals goud en zal dit blijven doen. Omgekeerd betekent dit dus dat goud in waarde zal blijven stijgen. Hieronder geef ik enkele voorbeelden die dit ondersteunen:
1. De goudprijs is omgekeerd evenredig met de dollarprijs. In Europa betalen we natuurlijk met euro's. Het verleden heeft echter aangetoond hoe zwakker de dollar tegenover andere munten, hoe meer de goudprijs stijgt. Uit alle gegevens blijkt dat de dollar aan een val bezig is. De dollar als wereldmunt is tanende. Er worden meer en meer afspraken gemaakt tussen landen om de dollar buitenspel te zetten in onderlinge betalingen. Een dollar die minder gegeerd is, is een dollar die minder waard is.
2. Door de financiële en economische crisis zijn mensen bang geworden. Aandelen kunnen fel dalen, frauderende bankiers, politiekers die er niets van terecht brengen. kortom de toekomst ziet er onzekerder uit. Vorig jaar en begin dit jaar zien we dan dat goud en goudbeleggingen mooi stand houden tegenover dalende aandelen of mogelijk failliet gaande bedrijven. Goud is dus een veilige vluchthaven in rumoerige tijden.
3. Centrale banken van diverse landen geven het voorbeeld: ze kopen goud. Vooral China heeft in het geheim al een behoorlijke goudvoorraad aangelegd.
4. Goud zit in een stijgende trend. Wat stijgt trekt nieuwe kopers aan waardoor de trend nog versterkt zal worden.
5. In technische termen is er een doorbraak gekomen. Wie een beetje thuis is in de technische analyse weet dat dit een forse stijging kan teweegbrengen.
6. Goud is de ideale bescherming tegen de komende inflatie. Deze inflatie is niet te vermijden om er enorm veel geld wordt bijgedrukt om de crisis te bestrijden. Meer geld betekent minder waarde ten opzichte van goederen en dus inflatie.
7. Goud staat nu op een goeie 1000$. Dit is hoger dan de top in 1980. Als we echter de inflatie meerekenen dat moet goud tot 2271$ stijgen om diezelfde waarde te hebben. Velen menen dat goud nog veel verder kan doorstijgen. De stijging van goud is dus pas begonnen.

Een nieuw goudrapport

2009-10-12T21:54:00.001+02:00

Het toeval wil dat ik gisteren een artikel schreef over goud (zie inflatie, deflatie en goud) en daarin de naam van Tom Lassing van TrendSpecialist liet vallen. Net vandaag brengt hij een nieuw zelfgeschreven goudrapport uit. Ik laat hem zelf aan het woord:
Zoals u vorige week allemaal heeft kunnen zien, is de goudprijs doorgebroken in nieuw terrein. Goud is daarmee in een nieuwe fase gekomen en hoewel er natuurlijk altijd nog weer kans op een test is, praten we nu over een opwaartse beweging met mogelijk nog een test omlaag en niet meer over een test van de vroegere top... Goud heeft haar kracht bewezen en steeds meer beleggers beginnen in te zien dat er misschien toch wel wat in dat goud verhaal zat.
In juli kwam ik samen met Marc Haagen met een goudrapport uit. Dat goudrapport is nu niet meer verkrijgbaar. We hebben we besloten, in het licht van de recente doorbraak, om een nieuw rapport uit te brengen. Een goudrapport met daarin drie interessante en kansrijke nieuwe posities en een ook heel interessante, maar zeer speculatieve bonus.
De bonus is er vooral voor die beleggers die wat speelgeld over hebben. Het is een 'alles of niets' positie die over en uit kan zijn, maar met hetzelfde gemak x10, x100 of misschien zelfs wel x1000 kan gaan... Alleen doen als u het geld kunt verliezen.
Dit goudrapport is uitverkocht en niet meer beschikbaar! (update 9.11)

Inflatie, deflatie en goud.

2009-10-11T14:48:00.004+02:00

Sedert de financiële crisis zitten we met een prangende vraag. Wat zal het gevolg zijn van al deze schulden met enerzijds geldpersen die op volle toeren draaien en anderzijds een krimpende economie met overschotten.

Een aantal vooraanstaande kenners hebben daar al frequent hun licht laten op schijnen, maar hun uitkomsten staan pal tegenover elkaar. De tweede vraag die zich stelt: hoe zal goud zich gedragen in deze wel zeer explosieve tijden. Een overzicht:

Bob Prechter, een amerikaans schrijver (vele bestsellers zoals: Verover de Crash) en oprichter van Elliot Wave International is overtuigd van deflatie in de USA. Door werkloosheid en bankroeten vermindert de geldhoeveelheid in USA dollar, hierdoor zou de dollar (geld) schaarser en dus meer waard worden.

Peter Schiff, voorzitter van Euro Pacific Capital en voorspeller van de huizenbubble, kredietcrisis en de financiële meltdown, is het helemaal eens over de argumenten van Prechter. Maar het gevolg daarvan is geen deflatie maar inflatie. Omdat de dollar (fiat geld) nu geen deel meer uitmaakt van de goudstandaard. In vergelijking met goud is er inderdaad deflatie (goederen en diensten worden goedkoper ten opzichte van goud). In vergelijking met de usa dollar (fiat geld) is er inflatie (goederen en diensten worden duurder ten opzichte van fiat geld). Schiff bestrijd ook het argument dat de geldpers de krimpende geldhoeveelheid niet kan bij houden. Dollars zijn dan wel schaars in biljetten, maar niet giraal.

Een Nederlandse Warren Buffett fan beweert dan weer dat beleggen in goud (de staafjes opslaan achter uw boeken in de kast) een slechte investering is. Goud volgt hoogstens de inflatie en brengt geen dividend op. In vergelijking met aandelen (gemiddelde jaarlijkse return 8%) is goudbelegging maar povertjes, aldus deze Warren Buffett adept.

Een kennis van mij, Tom Lassing van TrendSpecialist ziet een heel andere rol weggelegd voor goud. Je moet goud niet enkel zien als een belegging, maar vooral als bescherming van uw vermogen. Papieren geld kan uit het niets gecreëerd worden en heeft al lang geen tegenwaarde meer. Op het moment dat iedereen dat door heeft, kan het wantrouwen in papieren geld snel groter worden. Het papieren geld verliest dan zeer snel waarde en dan kan je maar beter goud hebben dan cash.

Hillarische verhalen: Buffett veroorzaakt crisis?

2009-10-06T23:05:00.002+02:00

Een prachtig artikel in de Wall Street Journal vertelt het verhaal omtrent de ondergang van investeringsbank Lehman Brothers en hoe die wellicht voorkomen had kunnen worden wanneer Warren Buffett (multi-miljardair van beroep ) had geweten hoe hij zijn voicemail moest gebruiken. Briljant!
Bloomberg news

In het bewuste weekend, zo’n jaar geleden, toen de financiele crisis uitbarstte en grote investerings maatschappijen en banken als AIG en Lehman Brothers wanhopig op zoek waren naar miljarden dollars om het hoofd boven water te houden kreeg Buffett vlak voordat hij naar een feestje moest een telefoontje van Bob Diamond van Barclays Capital.

Die was bezig met een plan om het noodleidende Lehman Brothers over te nemen en wilde daarvoor de hulp van Warren Buffett inroepen. Buffett had echter geen tijd om het verhaal van Diamond aan te horen en vroeg of hij e.e.a. op de fax kon zetten. Toen Warren Buffett later die avond weer thuis kwam zag dat Bob Diamond hem niets gefaxed had en nam hij dus aan dat zijn hulp niet meer nodig was. Enfin, Lehman Brothers ging failliet en de financiële crisis was een voldongen feit.
Ruim tien maanden later vroeg Warren Buffett aan zijn dochter wat dat kleine indicator icoontje toch was wat al maanden in het display van zijn mobieltje stond. Buffett geeft overigens toe dat hij niet veel meer kan en snapt van zijn mobieltje dan de belfunctie Welnu, dat icoontje was de melding dat er een Voicemail op hem stond te wachten. Je voelt het natuurlijk al aankomen. De betreffende Voicemal was de informatie die Bob Diamond tien maanden daarvoor met Buffet wilde doorspreken om te peilen of de multi-miljardair het reddingsplan voor Lehman Brothers zag zitten en er in wilde participeren. Het is natuurlijk bizar dat Warren Buffett niet eens weet hoe hij zijn voicemail moet afluisteren, maar van de andere kant had hij Bob Diamond ook gevraagd om de informatie per fax aan te leveren.
Natuurlijk zullen, en kunnen, we nooit zeker weten of Lehman Brothers gered zou zijn als Warren Buffett alle info over het reddingsplan wel gekregen had, maar het is wel een bizar verhaal.
geschreven door Ron Smeets (www.dutchboys.nl), het origineel vindt u hier (the wall street journal).
Ik heb moeite om dit te geloven maar het blijft een mooie anekdote, volledig in de lijn met Buffett’s werkwijze.

Hoe gaat het nog met General Motors?

2009-10-01T20:07:00.002+02:00

Zeer goed. Dank u. De aandelen van GM verkopen nog altijd als zoete broodjes (sommige dagen meer dan 10 miljoen stuks!). De gemiddelde prijs schommelt al een paar maanden rond de 75 cent per aandeel. Goedkoop? Zeer zeker, want wat heb je de dag van vandaag nog voor minder dan 1 dollar. Waanzin? Ik denk van wel.
Tijdens mijn vergelijkende studie tussen de aandelen GM en Renault (zowat een jaar geleden gestart), kon ik maar niet begrijpen dat er mensen aandelen GM kochten. Het faillissement was reeds vorig jaar zonneklaar, maar dit weerhield niet dat er nog voor miljarden dollars GM aandelen werden gekocht tot aan de faling.
Toen de faling een feit werd, verwachtte ik dat het aandeel snel naar nul zou dalen. Niet dus. Het noteert nog steeds aan 75 cent.
Een mogelijke verklaring zou kunnen zijn dat er nog steeds verwarring is tussen het nieuwe GM en het oude. Nochtans is dit duidelijk. Het nieuwe GM is niet beursgenoteerd (in handen van de Amerikaanse overheid), terwijl het oude GM met ticker MTLQQ (Motors Liquidations) failliet is. Wie failliet zegt, weet dan dat er voor de aandeelhouders meestal geen waarde meer overschiet.
Dit wordt bevestigd op hun eigen website : http://www.motorsliquidation.com

Investor Alerts
None of the publicly owned stocks or bonds issued by the former General Motors Corporation, including its common stock formerly traded as “GM”, are or will become securities in the General Motors Company (”new GM”), which is an independent company. All of these securities relate to Motors Liquidation Company and will be treated in accordance with the provisions of the U.S. Bankruptcy Code and the rulings of the Bankruptcy Court.
Management continues to remind investors of its strong belief that there will be no value for the common stockholders in the bankruptcy liquidation process, even under the most optimistic of scenarios. Stockholders of a company in chapter 11 generally receive value only if all claims of the company’s secured and unsecured creditors are fully satisfied. In this case, management strongly believes all such claims will not be fully satisfied, leading to its conclusion that the common stock will have no value.

Hoe optimistisch moet men zijn om toch nog te geloven in waarde van dit aandeel. Ook de sec en Finra sturen dezelfde waarschuwing uit: http: //www.sec.gov /investor/alerts/bankruptcygmalert.htm

The SEC and FINRA are issuing this Alert because we believe there may be widespread misunderstanding by investors that stock in the “old” General Motors Corporation (now known as Motors Liquidation Company) is related to the “new” General Motors Company (new GM). FINRA halted trading in old GM (which had been using the GMGMQ trading symbol) on July 10, 2009, and has since issued a new ticker symbol for the old GM stock—MTLQQ—to avoid having it confused with the new GM, which currently has no publicly traded securities.
This Alert also reminds investors that holding shares of any company involved in bankruptcy, or buying shares in a bankrupt company in the hope that those shares will surge in value down the road, are highly risky courses of action.

Ik wil hier geen waardeoordeel vellen over andere aandelen, maar pennystocks, het blijft een aparte, onbegrijpelijke wereld.
Hoe het nieuwe GM uit het oude is ontstaan, is even onbegrijpelijk. Chantage, fraude en manipulatie met de Amerikaanse overheid in een glansrol. Wordt vervolgd.

Are Americans stupid?

2009-09-23T19:59:00.000+02:00

Hieronder vindt u 2 filmpjes. Het eerste filmpje (5 minuten) wil bewijzen waarom Amerikanen niet stom zijn.

Indien u het niet gelooft of niet overtuigd bent, raadt ik u aan het tweede filmpje (40 minuten) te bekijken. Dat zal u weten hoe dit komt!

Test uzelf vooraf:

Noem een land die begint met een U (in het engels)?

Welke godsdienst hebben ze in Israel?

Wie was de eerste man op de maan?

….

Eerste filmpje: Americans are not stupid

Tweede filmpje: Why Americans are stupid

Zelfs voor Amerikanen was dit laatste filmpje een eyeopener!

Sell in May ....

2009-09-05T20:20:00.002+02:00

Sell in may and go away, but remember to be back in september. Deze beurswijsheid kent iedereen.

Kan men echter van een beurs”wijsheid” of eerder van een beurs”stommiteit” spreken? Wie dit jaar de beurs verliet op 1 mei en terugkeerde op 1 september heeft een indexrally gemist van meer dan 20% op 4 maanden.

U mag het opzoeken, maar veel indexstijgingen van die grootte op zo’n korte tijd zal u in de geschiedenis niet tegenkomen. Ook niet tijdens de zogenaamde supermaanden in de winter.

Het besluit kan daarover kort zijn: Als men zich laat leiden door zulke “wijsheden”, al bezitten ze ergens een theoretische grond van waarheid, kan het in de praktijk echter lelijk tegenvallen.

Wie vandaag terug instapt en de beurs daalt mogelijkerwijze 20% in de volgende 4 maanden. Wat ben je dan met deze “wijsheid” geweest?

Timen is zeer belangrijk om winst te hebben: laag kopen en hoog verkopen levert de meeste winst op en dat doe je best met fundamentele analyse van het aandeel, geholpen door TA. Laat die “wijsheden” voor wat ze zijn. Kent u er ook waarin u niet gelooft?

Breekt goud door de 1000$

2009-09-02T19:12:00.001+02:00

Voor de zoveelste maal de laatste 2 jaar staat goud aan de deur van de 1000$/ounce aan te kloppen. Zal het deze keer lukken?

Op de grafieken hieronder ziet u hoe de goudprijs de laatste 2 jaar een viertal keer geprobeerd heeft de muur van 1000$/ounce te slopen. Eénmaal is het gelukt: in maart 2008. Het werd echter redelijk vlug naar af gestuurd.
Indien het lukt, zou dit een verviervoudiging betekenen sinds het begin van deze eeuw. Een knalprestatie als je het vergelijkt met de AEX of Bel20 index.
Het valt wel op, dat als er een nieuwe stijging komt, deze van een relatief hoog niveau (950) kan beginnen. Dit betekent dat sedert de 2 jaar dat deze doorbraak aangekondigd wordt, de kans nog nooit zo dichtbij was. Er staat dan ook heel wat op het spel. Een stijgende goudprijs is immers evenredig met een inflaterende dollar/euro.
Velen menen dat de goudprijs manipulatief laag wordt gehouden door (centrale) banken met instemming van de overheden. De vraag is nu echter: Hebben de VS en de Europese landen een probleem met een (langzaam) stijgende goudprijs? Is dit niet de oplossing om de niet meer te overziene staatsschulden via inflatie weg te werken?
Wat is jullie mening? Gaat er in 2009 een nieuw goudrecord neergezet worden?

citaten (5) van politiekers

2009-08-31T21:27:00.000+02:00

Alhoewel goede en slimme politiekers dun gezaaid zijn, hebben sommige ervan enkele leuke citaten op hun conto. Behalve het laatste citaat, maar het komt dan ook van een Waals politicus, die zowat het domste gezegd heeft wat een politicus ooit kan zeggen.

“De begroting is net als een deken in de winter: Als de één hem naar zich toe trekt, ligt de ander in de kou.”

Hans van Mierlo, die Hans dat is er toch ééntje…

“Ik geloof alleen de statistieken die ik zelf vervalst heb.”

Sir Winston Churchill, tja als die het al zegt!

“De geschiedenis is de totale som van de dingen die vermeden hadden konden worden.”

Konrad Adenauer, als Duitser kan dat tellen.

“Er wordt nooit zoveel gelogen als na een jachtpartij, tijdens een oorlog of voor een verkiezing.”

of
“Geloof een gerucht slechts als het officieel ontkend wordt.”

Otto von Bismarck, en oorlog voeren, dat kon hij als geen ander.

“Van alle Galliers zijn de Belgen de dapperste”

Julius Ceasar, geen speld tussen te krijgen.

“Politiekers zijn overal dezelfde: Ze beloven bruggen te bouwen, zelfs daar waar geen rivier is.”

Nikita Kroetchev, eerste eerlijke president van de Sovjet-Unie

“Nieuwe schulden maken is niet de manier om de oude te vereffenen.”

George Washington, eerste president van Amerika en tevens de laatste die er zo over dacht.

” Zoals de belgische staatsschuld vanzelf gekomen is, zo zal ze vanzelf weer weggaan.”

Guy Mathot, ooit minister van begroting (in België kan echt alles) en meest gehate politicus door de vlamingen.

Hoe "beurs" is de beurs?

2009-08-27T18:45:00.002+02:00

Na de rally van afgelopen maanden zijn de aandelen in no time terug van weggeweest. Nu rijst de vraag: Is de beurs niet stilletjes terug “overrijp” aan het worden?. Het valt op dat de spreidstand tussen de verschillende meningen met de dag groter worden en dat voelt niet goed aan.
De signalen die verschillende instanties en analisten de wereld insturen, lopen steeds verder weg van elkaar: Voor de ene is het grote herstel begonnen, voor de andere moet het ergste nog komen.
Reeds meer dan een jaar stelt zich de vraag: Krijgen we deflatie of (hyper)inflatie. De meeste landen bevinden zich nu min of meer in een deflatoire periode, doch klinken de waarschuwingen voor hyperinflatie steeds luider. Grondstoffen die aan een spectaculaire klim begonnen zijn en waarschuwingen dat vooral de dollar en de euro door de ongebreidelde geldschepping niet alleen flink van hun pluimen zullen moeten laten, maar straks helemaal niets meer waard zullen zijn. Onvoorstelbaar, maar dat dachten ze ook in het vooroorlogse Duitsland of recenter in Argentinië. Daartegenover roept de bank JP Morgan dat zich hiertegen indekken met goud een stommiteit is, goud zal de volgende jaren niet meer stijgen.
Ook volgens Bernanke zijn de groene scheuten van het voorjaar verder doorgegroeid en is het bezweren van de depressie een feit. De wereld en in het bijzonder de Westerse wereld is begonnen aan het herstel. De beurzen, een handje geholpen door banken en media (beide enorme manipulators), volgen deze lijn en hebben een enorm klim achter de rug. De krediet- en economische crisis lijken al lang vergeten door de beleggers en stuwen de beurzen nu reeds meer dan 50% hoger dan het dieptepunt begin dit jaar, nauwelijks enkele maanden later dan toen het bloed door de straten vloeide en het totale instorten van de economie en het financieel stelsel een kwestie van tijd was. Hierin schuilt een groot gevaar: Indien de werkelijkheid zwaar zou tegenvallen, is een echte crash nabij. En hoe hoger de beurs klimt, hoe groter en sneller de crash zich kan voltrekken: 10 tot 20 procent op enkele dagen, zelfs op 1 dag, behoort dan tot de mogelijkheden, want een echte crash doet zich altijd voor in een (snel) stijgende beurs en wie wil nog eens een jaar als 2008 meemaken en toekijken hoe zijn aandelen dag na dag minder waard worden. Deze gedachte zou paniek kunnen veroorzaken.
Ergens stond te lezen (niet zelf uitgerekend) dat de AEX-index bij historisch gemiddelde koers/winst verhouding (welke voor veel beleggers toch een belangrijk gegeven is) de waarde 30 zou moeten hebben. U leest het goed: De AEX ( nu 300) zou 10x boven zijn historisch gemiddelde noteren. Een mens zou van minder panikeren. De vele verliezen en de veel kleinere winsten van de ondernemingen tijdens de laatste 2 kwartalen zijn daar debet aan. Deze situatie kan zo niet blijven natuurlijk, de resultaten van de ondernemingen zullen wellicht terug normaliseren, maar er is duidelijk nog een lange weg af te leggen. Tot nader order leven we met een opgeblazen AEX (ook alle andere indexen) die ieder moment kan imploderen.
Er zijn er die zich bewust zijn van dit gevaar en hebben besloten om de zwartepiet, hun laatste kaart, door te geven. Ze roepen iedereen op om hun winsten te nemen en al hun aandelen te verkopen. Voor wie veel winst heeft, is dit geen slecht idee. Probleem is dat je dan geen kaarten meer hebt om verder te spelen. Wie vindt dat hij graag nog meer winst wil, kan met een deeltje van zijn reeds gerealiseerde winst putopties kopen om zich te beschermen tegen grote dalingen en daarnaast speculeren op een verdere stijging van de beurs. Is het enkel een tijdelijk dipje dan neem je eventueel winst op je opties en heb je nog steeds je aandelen. Een tweede mogelijkheid is trailers op je aandelen zetten, waarbij ze automatisch tijdig verkocht worden indien ze aan een daling beginnen. Blijft de beurs integendeel nog maanden (of jaren) stijgen, dan pik je ook die winst mee.
Wie geen aandelen meer heeft, zal ontdekken dat Tina (There is no alternative) nog altijd rondloopt. Daar zit je dan met je cash die na hyperinflatie niets meer waard kan zijn. Dan maar uw cash omzetten in goud? Ja! En deflatie dan? U merkt het: de spreidstand is nog nooit zo groot geweest.

beursadvies nr.1

2009-08-23T12:29:00.002+02:00

De bedoeling is om een aantal adviezen te geven over de beurs. Het zijn geen gouden tips voor één of ander aandeel, maar vooral beurswijsheden, die iedereen kent, toch onvoldoende rekening mee houdt bij een aan- of verkoop. Nu is mijn vraag: Wat is het belangrijkste waar je moet aan denken vooraleer je begint met beleggen? Voor u verder leest, probeer de vraag eerst voor uzelf te beantwoorden.
Bij wie kunnen we beter zijn dan bij Warren Buffett, de succesrijkste belegger tot hiertoe, om deze vraag te beantwoorden. Welnu hij splitst het antwoord uit in twee puntjes:

VERLIES NOOIT GELD
ONTHOUD PUNT 1

(foto gamma)

Duidelijker kan je het niet zeggen. Deze puntjes gelden niet alleen bij het beleggen, overal waar je met geld te maken krijgt, moet je hiervoor oppassen. In het dagelijkse leven doen we nochtans ons best om dit te vermijden, waarom dan ook niet op de beurs?
Zowel bij aankoop en verkoop van aandelen of NIETS doen, want dat is ook een beslissing!, moeten deze 2 puntjes het eerste zijn waaraan je denkt alvorens een beslissing te nemen. Een geruststelling is dat iedereen wel eens met verlies te maken krijgt, in 2008 maakte waarschijnlijk de overgrote meerderheid verlies, maar door deze puntjes immer in gedachte te houden, zal je veel bewuster beleggen en vooral grote verliezen beperken. Zeker vandaag met het internet, is handelen slechts een kwestie van een paar muisklikken en belandt dat bewust beleggen soms in het vergeethoekje. Toen men zich vroeger naar de bank moest begeven om een beursorder te laten uitvoeren, was de aan- of verkoop een stuk lastiger en dus bewuster.
We zijn het er dus over eens dat beleggen moet gelijkstaan met winst maken, anders heeft het weinig zin. Hoe gaan we daarvoor te werk? Beursadvies 2,3 en 4 zal gaan over respectievelijk de drie belangrijkste handelingen: wanneer tot aankoop overgaan: waarom u in 2008 niet mocht kopen!, wanneer "niets doen" en wanneer verkopen: hoe u uw verlies kan beperken en uw winsten tijdig kunt binnenrijven.
.
Deze beursadviezen zijn persoonlijk. De bedoeling is om de 10 belangrijkste aandachtspunten bij het beleggen op te sommen. Reacties zijn dan ook welkom. Bent u het eens? Oneens? Of heeft u er een andere kijk op? Aarzel niet en reageer. Alleen zo worden we slimmer, zowel u als ik. Misschien is uw advies wel een beter advies!

Ga verder naar Beursadvies nr.2

Citaat (4): Adam Smith

2009-08-23T11:22:00.001+02:00

“Er is geen kunst die een regering sneller onder de knie krijgt dan geld kloppen uit de zakken van het volk”

Adam Smith

Adam Smith (1723-1790) hoeft nauwelijks te worden voorgesteld. Hij is gewoon “mijnheer Kapitalisme“. Door eigenbelang wordt de maatschappij beter was zijn motto. Een tweede citaat van hem maakt dit duidelijk:

“Het is niet vanwege de goedheid van de slager, de brouwer of de bakker dat wij ons eten verwachten, maar vanwege hun eigenbelang.”

Zijn boek “Wealth of Nations” was zijn meesterwerk en behoort tot de belangrijkste economische boeken en is de bijbel voor kapitalisten.

Hij had duidelijk geen hoge pet op met regeringen en overheden, die hij enkel een duidelijk, wel omschreven en beperkte rol toedichtte. Willekeurige inmenging en protectionisme zijn uit den boze, vandaar het eerste citaat. Overheden maken altijd schulden die moeten betaald worden door het opleggen van belastingen en daardoor de toekomst hypothekeren. Niet mis voor iemand die dit reeds 235 jaar geleden schreef.

Tevens was hij een groot voorstander van arbeidspecialisatie. Dat dit leidde tot het beruchte bandwerk bevorderde misschien wel de efficiëntie van een onderneming, maar zorgde ook voor weinig arbeidsvreugde en veel leed, zoals prachtig uitgebeeld werd door Charly Chaplin in “Modern Times”.

Toch had hij hoegenaamd geen slechte bedoelingen met “zijn kapitalisme”, dit bewijst dit derde citaat van hem:

“Geen enkele maatschappij kan het goed gaan en gelukkig zijn, waarvan het grootste deel van de leden arm en ellendig is.”

citaat (3) geld....

2009-08-21T21:10:00.000+02:00

Vandaag enkele citaten hoe sommigen denken over “geld”:

Vroeger in Amerika zeiden ze:

“Jongelui denken tegenwoordig dat geld alles is in het leven, …als ze ouder zijn weten ze het zeker.”

Oscar Wilde

maar ze zeiden daar ook:

“Geld alleen maakt niet gelukkig: Je hebt ook aandelen, obligaties, goud en onroerend goed nodig!”

Danny Kay

Maar nu zeggen ze daar in Amerika:

“Geld is niet alles in het leven. Er zijn ook nog cheques en kredietkaarten”

Bij ons daarentegen denken ze heel anders over geld:

“Geld maakt ongelukkig!! Vooral het geld dat je niet hebt.”

J. De Coninck (gezegde van zijn grootvader)

Of ook:

“Geld maakt niet gelukkig. Je kunt er beter iets mee kopen waar je gelukkig mee bent.”

P. Herygers

citaat van de dag (2)

2009-08-18T22:07:00.002+02:00

“Mijn oversten hebben mij nooit vragen durven stellen,

zo bang waren ze om als idioot over te komen, omdat

ze eigenlijk niets van opties of futures snapten.”

Nick Leeson, trader bij Barings Bank

De ondergang van Barings Bank (persoonlijke bank van HM de Koningin) in 1995 en Nick Leeson’s rol in deze, is één van de meest spectaculaire debacles in de moderne financiële geschiedenis. Hoe kon één iemand een bank-imperium (die nog de oorlogen tegen Napoleon mee had gefinancierd) ten gronde richten?

.
Nieuwsgierigheid, intriges en sympathie zijn de verschillende reacties op deze man in dit ongelofelijke verhaal. Na Barings instorten, werd Nick Leeson veroordeeld tot zes en een half jaar in een Singaporese gevangenis. Tijdens deze periode verliet zijn vrouw hem en werd hij zwaar ziek. Leeson werd vrijgelaten en overleefde zijn ziekte.

Hij verkocht zijn verhaal in boekvorm en filmversie.

Nu meer dan tien jaar later is zijn citaat actueler dan ooit, alleen krijgen de traders nu grote bonussen ipv gevangenisstraf voor de risico’s die ze nemen. Wat Leeson deed was een enorm schandaal, vandaag treed er een soort gewenning en gelatenheid op, want nu al worden bonussen beloofd die deze van voor de kredietcrisis overstijgen. Is de moraal veranderd of lijkt dit maar zo?

Citaat van de dag (1)

2009-08-09T18:52:00.001+02:00

“Hoe word je rijk?

Sta vroeg op,

werk laat en…

vind olie”

(Jean-Paul Getty)

Jean-Paul Getty was een Amerikaanse industrieel (1892-1976) die Getty Oil oprichtte. Getty was ooit de rijkste mens op aarde (1957) en slaagde erin als één van de eerste dollar-miljardair te worden.

Hij kon zichzelf best relativeren door te stellen dat hij eigenlijk een gelukzak was. In zijn autobiografisch boek schrijft hij zijn succes toe aan het feit dat hij rijk geboren werd. In het begin van zijn carriere was zijn vader een groot sponsor van hem en er zou nooit sprake van een “getty empire” zijn, mocht hij niet de succesvolle olie-onderneming van zijn vader kunnen overnemen hebben, aldus Getty zelf.

Hij maakte echter ook minder geslaagde citaten:

“Een blijvende relatie met een vrouw is alleen mogelijk als je een zakelijke mislukkeling bent.”

Hij trouwde … vijf keer, vandaar zo’n uitspraak.

Er bestaat nog steeds een Getty museum waar zijn indrukwekkende kunstcollectie te zien is: http://www.getty.edu

Naar een nieuw auto landschap

2009-08-06T23:09:00.001+02:00

De ontwikkelingen in de auto-industrie volgen elkaar razendsnel op. De val van de autoverkoop tijdens het laatste jaar laat diepe sporen na. Sommige proberen van de crisis een opportuniteit te maken: Nissan, bijvoorbeeld kondigde dit weekend een volledige elektrische gezinswagen aan: De Nissan Leaf geeft plaats aan vijf inzittenden en kan een snelheid van 140km per uur aan. Anderen zoals Chrysler en GM (Opel) zijn nog volop bezig hun wonden te likken van een faillissement. Na de depressie van de jaren dertig duurde het 25 jaar alvorens de autoverkoop terug zijn niveau van ervoor haalde. Zal het opnieuw tot 2032 duren om het niveau van 2007 te halen? Een aantal cumulerende factoren zijn alvast voor Amerika weinig bemoedigend.

Alhoewel de grootste klap het laatste jaar kwam (met de falingen van GM en Chrysler), moeten we de feiten onder ogen zien dat de autoproductie al een paar jaar stagneert (Europa) of daalt (USA). Zo lag de productie in Amerika maar liefst 40% hoger in 2002 tov 2008. In vergelijking ging de productie in dezelfde periode in China x3, in India x2,2 en in Thailand x2,6. China heeft trouwens in absolute cijfers (9,3 miljoen) de USA voorbijgestoken (8,7 miljoen). De crisis dus als enige schuldige aanduiden, is de waarheid geweld aandoen.

De overconsumptie van auto’s de laatste jaren leggen een hypotheek op de verkoop van nieuwe. In Amerika staan meer auto’s ingeschreven dan dat er rijbewijzen zijn. Anders gezegd: vele gezinnen hebben naast de noodzakelijke auto’s, nog een buggy, sportscar of “van” op overschot. Nu we in volle crisis aanbeland zijn, zullen vele van die overbodige auto’s op de secundaire markt terecht komen. Of wordt deze auto “op overschot” gebruikt als vervanging van de normale auto als die de geest geeft. Zoals die kennis van mij die met zijn “mobilhome” naar zijn werk rijdt.

In Amerika mag tevens verwacht worden dat de belastingen op auto’s verhoogd worden. De afzonderlijke Staten zien vele gaten in hun begroting komen door hogere kosten en zwaar tegenvallende inkomsten. De verhoging van de belastingen op auto’s lijkt dan een gemakkelijk voor de hand liggende oplossing. Het aanhouden van veel wagens wordt dan een te dure aangelegenheid.

Tevens is de auto een duurzaam consumptiegoed en dus cyclisch. De meeste wagens werden van de hand gedaan alvorens ze de geest gaven. Het is dus een opportuniteit om vandaag de dag langer met dezelfde auto te rijden. De toekomst is immers onzeker: Zal men zijn job kunnen behouden? Hoe snel zal de elektrische/hybride auto zijn ingang vinden? Of indien het verbruik drastisch zou dalen? Met nieuwe subsidies? Indien dit reeds binnen een paar jaar zou gebeuren, zit je daar dan met je verouderde benzine/dieselauto die enorm in waarde zal dalen.

Dit laatste zal ook gevolgen hebben voor de autofinancieringssector. Enerzijds hebben ze verliezen geleden door niet terugbetaalde autoleningen, anderzijds bleken leasingcontracten zwaar verlieslatend. De restwaarde van auto’s na afloop van de leasingcontracten, is de laatste 2 jaar veel lager, dan geschat bij het afsluiten van het contract, met een minpost tot gevolg. Autofinanciering zal dus duurder en minder aantrekkelijk worden voor particulieren en bedrijven. Ook bedrijven die gigantisch op hun kosten willen (moeten) besparen, zullen een gemakkelijk slachtoffer vinden in hun wagenpark. Een verlenging van de levensduur van hun park zal hun daarbij al flink helpen.

Er staan dus nog zware tijden te verwachten voor de autosector in het Westen: Een slabakkende verkoop in eigen streek en moordende concurrentie hier en vanuit de lage loonlanden. (Renault heeft zopas nog aangekondigd om luxewagens te importeren vanuit Korea). Een autofabricant zit nu éénmaal met gigantische vaste kosten. Een verminderde vraag brengt daardoor de meeste in de rode cijfers. Indien de markt niet voldoende aantrekt zoals hierboven reeds beschreven, zit er niets anders op dan nog meer fabrieken te sluiten. De vele overheidsmiljarden die nu naar deze sector gaan, zullen dan grotendeels nutteloos zijn geweest en de pijn alleen maar hebben uitgesteld. De sanering is pas begonnen.

Zilver of Goud?

2009-08-01T18:46:00.000+02:00

Indien u de keuze moet maken bij het beleggen in edelmetalen, welke zou uw voorkeur genieten? Ik spreek enkel over de metalen zelf, niet over ETF’s of andere papieren rommel. Welke redenen heeft u daarvoor? Ik kies voor zilver en geef daar meteen drie redenen voor:

1.Zilver is een veel groter industrieel goed dan goud. De noodzakelijkheid in de toekomst is groter, terwijl er tevens veel meer van verloren gaat. Hierdoor zou de prijsverhouding in de tijd tussen goud en zilver kleiner moeten worden.

2.De waarde van zilveren munten en baren is handiger als betaalmiddel. In de superette betalen met een ons goud lijkt mij nogal omslachtig. De deelbaarheid van zilver benadert veel dichter ons huidig papieren geld. (indien het vertrouwen in dit laatste op de helling zou komen te staan)

3.De hoeveelheid goud in de wereld is relatief beperkt ten opzichte van zilver. Dit maakt dat de goudmarkt veel gemakkelijker te manipuleren is, zelfs zo gemakkelijk dat de Amerikaanse regering in de jaren dertig al het goud kon confiskeren. Men was verplicht om al het in bezit zijnde goud in te leveren tegen een (veel te lage) vastgestelde prijs. Doordat zilver een gebruiksmetaal is en door de grotere aanwezige volumes, zie ik dat veel moeilijker realiseerbaar.

Welke Pro of Contra’s zijn er nog voor beide metalen ten opzichte van elkaar?

Beursadvies nr.10: Ken Uzelf

2009-07-01T22:46:00.000+02:00

Is dit niet het belangrijkste advies, dan is het toch het meest delicate. Iedere belegger moet zichzelf de vraag stellen: Is de beurs wel iets voor mij? Technisch gezien maakt het bij het beleggen natuurlijk uit of je nu 10000€ of 10 miljoen euro ter beschikking hebt. Het verschil is dat de laatste bij een zelfde rendement 1000 keer meer geld opstrijkt. Maar daar gaat het hier niet over. Hoe u tegen het beleggen aankijkt, is veel belangrijker.

De cijfers voor particuliere beleggers zijn dramatisch. 90% van hen zou op het einde van de rit verlies maken. Diverse redenen worden aangehaald:

Ze verkopen te vlug na een kleine winst, maar laten hun verliezen eindeloos oplopen.
Ze verlaten de beurs na een slecht jaar, om terug te komen als de beurs op een hoogtepunt staat.
Ze traden te veel, waardoor het rendement opgeslorpt wordt door kosten.
M.a.w. Paniek en hebzucht staan te veel vooraan in het woordenboek.
Ze veranderen teveel van tacktiek zonder die een kans te geven.
Ze hebben geen plan, noch orde of discipline.

Je kan nog wel enkele redenen verzinnen waarom het niet goed loopt. Ken je ook dat gevoel dat je bij winst wel 100 keer naar de cijfertjes wil kijken, maar bij verlies liever wegkijkt? Zeer menselijk, nochtans wie een goed belegger wil zijn, zal in beide gevallen even neutraal moeten zijn.

Verkoop je in paniek, omdat je denkt dat de beurs de volgende dag misschien zwaar zal dalen? Of koop je gretig omdat je vreest de rally te missen? Bezorgt de beurs je slapeloze nachten omdat je het gevoel hebt de zaken niet meer in de hand te hebben? Toch belangrijke zaken. Dan moet u zich de vraag stellen: is de beurs iets voor mij? Misschien kun je dan het volgende doen: Stop drie maanden met beleggen op de beurs. Is uw leven een stuk aangenamer geworden en is de rust in uw leven teruggekeerd, dan is de conclusie duidelijk: De beurs is er niet voor u. Mist u daarentegen de dagelijkse adrenaline en kicks van de beurs, dan bent u misschien wel verslaafd.

Hierin kan niemand u bijstaan, enkel uzelf zijt daar meester ervan. Uw omgeving kan mogelijk signalen uitsturen, die u dan gepast moet interpreteren.

Misschien nog een laatste advies: Zoek naar die manier van beleggen die het beste past bij uw persoonlijkheid. Defensief of agressief? Risicoarm of risicovol? Bepaal met welk deel van uw vermogen u meer risico wilt nemen, zonder dat u in de problemen kunt komen. Neem geen risico's met geld dat u morgen nodig hebt om noodzakelijke goederen te kopen. Misschien helpt een bepaalde beleggingsservice of het kopen van een indexfonds. Deze laatste is veel goedkoper dan de gewone beleggingsfondsen van de bank en... is het niet bewezen dat het aartsmoeilijk is de index te kloppen?

Dit tiende advies ben ik eind juni aan het schrijven. Toeval wil, dat ik mijn beursjaar afsluit op 30 juni en dan mijn balans van het jaar opmaak. Dit is een veel geschikter moment dan tijdens de eindejaarsfeesten. Nadien kan ik dan zorgeloos een drietal weken met vakantie in juli. Geen tv, krant of laptop heb ik dan bij de hand. Hoeft ook niet want de beurs laat ik dan volledig links liggen. Tegen 30 juni zijn bijna al mijn posities gesloten. Alleen nog 100% gedekte aandelen bevinden zich nog in mijn portefeuille. Aandelen gedekt door puts en/of trailers.

Ondanks dat de Oostenrijkse economische school mij meer genegen is, ga ik nu tijdelijk vol keynesiaans. Ik begin alvast met het bestellen van een blonde Leffe. Prosit en op een volgend beursjaar!

Dit advies maakt deel uit van een reeks van 10. Elk afzonderlijk hebben ze niet de waarde die ze verdienen. Advies 1 waarschuwt om bewust te beleggen en zo verlies te vermijden, advies 2,3 en 4 bespreken het kopen, bijhouden en verkopen van aandelen, advies nr.5 toont aan dat opties u daarbij kunnen helpen. Advies 6 t.e.m. 10 zijn randadviezen, maar daarom niet minder belangrijk. Advies 6 handelt over kennis, orde en dicipline. Advies 7 bespreekt naar wie u niet moet luisteren en 8 naar wie wel. Advies 9 vertelt hoe je best rekening houdt met de gek(te) en advies nr. 10 raadt aan om ook uzelf te beoordelen. De tien adviezen samen zullen u helpen de verliezen te beperken en hopelijk u in staat te stellen om meer winst te maken.

Deze beursadviezen zijn persoonlijk. Reacties zijn dan ook welkom. Bent u het eens? Oneens? Of heeft u er een andere kijk op? Aarzel niet en reageer. Alleen zo worden we slimmer, zowel u als ik. Misschien is uw advies wel een beter advies!

Wat is uw ecoscore?

2009-06-27T21:47:00.002+02:00

Bent u milieubewust dan heeft u meer dan waarschijnlijk al van de ecoscore voor auto’s gehoord. Deze ecoscore is 1 van de 2 pijlers, naast de CO2 gids die de milieuvriendelijkheid van uw wagen aanduiden. Een korte samenvatting van de site en de site zelf vindt u verder in het artikel. Ik ben in ieder geval niet goed bezig. Mijn wagen haalt slechts 46. De compensatie moet (zoals vaak) van mijn vrouw komen, haar wagen haalt 70.

Op site hieronder kan u de ecoscore van nieuwe en oude voertuigen terugvinden. De ecoscore laat toe om de milieuprestaties van een voertuig in te schatten door rekening te houden met de belangrijkste milieu-impacten die het voertuig veroorzaakt. Aan elk voertuig kan een ecoscore toegekend worden tussen 0 en 100. Hoe dichter een voertuig bij 100 komt, hoe milieuvriendelijker het is. De ecoscore houdt rekening enerzijds met de emissie van broeikasgassen (voornamelijk CO₂) die een opwarming van de aarde tot gevolg hebben, en anderzijds met emissies die een rechtstreeks negatieve impact hebben op de gezondheid van mensen (zoals fijn stof, stikstofoxiden, e.a.). Ook de impact van bepaalde emissies op ecosystemen wordt in rekening gebracht, en in mindere mate ook de geluidsproductie.

Een voertuig met een ecoscore lager dan 50 kan als zeer milieuonvriendelijk worden beschouwd. Voertuigen met een ecoscore van meer dan 70 zijn dan weer milieuvriendelijke wagens. De milieuvriendelijkheid van de voertuigen met een ecoscore tussen 50 en 70 neemt toe naarmate ze dichter bij 70 komen. In bijna alle categoriën van voertuigen kan men nieuwe voertuigen vinden met een ecoscore hoger dan 65. Een voertuig met een 10% lager verbruik scoort al snel 2 ecoscorepunten beter, en een dieselvoertuig uitrusten met een roetfilter doet de ecoscore met gemiddeld 5 punten stijgen. LPG-voertuigen waarvan de LPG-installatie achteraf gemonteerd werd, zijn hier niet terug te vinden, maar in het algemeen kan gesteld worden dat deze voertuigen beter scoren dan hun tegenhangers op benzine.
Er zijn op deze site verschillende zoekmogelijkheden voorzien, zoals bvb. zoeken op ecoscore 68 of ecoscore tussen 65 en 75, CO₂-uitstoot tussen 100 en 130 g/km, enz.

http://www.ecoscore.be/ecoscore/EcoScoreHomepage.asp?Language=NL&vcat=M1&ExtendedSearch=Y

Bron: VITO NV.

Aandelen die niet kunnen dalen

2009-06-17T19:57:00.001+02:00

Dit lijkt wel een sprookje en wie wil deze aandelen niet? Toch bestaan ze volgens de banken en ze hebben ze al heel lang in hun fondsen met kapitaalbescherming zitten. Met andere woorden ze bieden een portefeuille aan met aandelen die niet kunnen dalen. Als particulier kan je net hetzelfde doen, maar dan veel goedkoper en je hebt er niet eens aandelen voor nodig.

Banken zijn gespecialiseerd in onwetende mensen een rad voor de ogen te draaien. Ze gaan daarbij soms zo ver dat ze zelfs een rad voor hun eigen ogen hebben gedraaid . Hier in dit geval is de uitleg echter simpel. Wie zo een beleggingsfonds heeft, bezit contradictorisch geen enkel aandeel. Mocht dit zo zijn, dan zou je die kapitaalsgarantie nooit krijgen, zo gek zijn die banken niet. Wat zit er dan wel in: obligaties en callopties.

Het systeem is zo eenvoudig dat je dat als particulier beter zelf doet. Je koopt obligaties van een kwaliteitsbedrijf (geen banken dus ). Met de rente die je krijgt of gaat krijgen, koop je callopties at the money van hetzelfde bedrijf met dezelfde looptijd (of resterende looptijd) als de obligaties.

Het eenvoudigste systeem is een nulcouponobligatie. Je hebt bvb. 10000€ te beleggen. Neem nu zo’n nulcouponobligaties die een waarde zullen hebben van 10000€ na de looptijd van 3 jaar. Bij aankoop hoef je dan bvb. slechts 8400€ (6% rente) te betalen. Hierdoor ben je verzekerd dat je na drie jaar uw 10000€ terug hebt=kapitaalbescherming. Hoe hoger de rente op dat ogenblik, hoe minder je zal moeten betalen om de obligaties te kopen. Met de rest van je belegging, 1600€ in dit geval, koop je callopties.

Indien het aandeel daalt, ben je beter af met dit systeem daar je nog altijd kunt beschikken over je beginkapitaal, zonder enig verlies. De callopties lopen dan waardeloos af.

Indien het aandeel gelijk blijft, is de constructie neutraal. In beide gevallen heb je winst noch verlies.

Indien het aandeel stijgt, profiteert u tenvolle van het hefboomeffect van de callopties. Die waren namelijk at the money, dus leveren ze winst op. De hoogte van de winst ten opzichte van het aandeel, zal vooral afhangen van de premie (lucht in dit geval) van de opties bij aankoop. De callopties worden best voor expiratie verkocht, op het moment dat je denkt dat je winst maximaal zal zijn.

Voor veel mensen is dit laatste echter van minder belang. Niet de maximalisatie van de winst is belangrijk, maar de zekerheid dat men geen geld verliest. Op dit psychologisch feit spelen de banken gretig in.

Er zijn diverse constructies mogelijk om tot dit resultaat te komen. Zo kan je ook langlopende obligaties kopen en telkens met de jaarlijks ontvangen rente callopties van 1 jaar kopen. Je kan nog extra winst genereren door obligaties onder pari te kopen op de secundaire markt.

Er zijn 2 nadelen aan deze synthetische convertible: Uw kapitaal is niet beschermd tegen inflatie en tegen een faillissement van de onderneming. Daarom is het van belang om enkel obligaties van goede ondernemingen te kopen.

Sommige bedrijven geven ook zelf convertibles uit (echte dan!) i.p.v. gewone obligaties. Het systeem is hetzelfde: Je krijgt samen met de obligatie een calloptie, wat ten koste gaat van de rente op de obligatie. Het voordeel is dat je hier, in tegenstelling tot de dure verpakte producten van de banken, weet wat je koopt.

In de advertenties spreken de banken uitsluitend van “onderliggende waarde” van de fondsen, hierdoor omzeilen ze de woorden aandelen, obligaties en callopties. Tja, herverpakte producten, remember!

beursadviesnr. 9 : Hou rekening met de gek(te)

2009-06-10T13:04:00.000+02:00

De verhouding van de beurs tot de economie is al vaak vergeleken met het baasje (economie) en zijn hond (beurs). Ze vertrekken samen op stap en komen samen terug thuis. Tijdens de wandeling kan er echter van alles gebeuren.Terwijl het baasje er meestal een gelijke tred op nahoudt, rent het hondje soms eens ver vooruit, keert dan in tegengestelde richting terug, blijft dan weer achter om tenslotte opnieuw naar zijn baasje toe te rennen. Deze metafoor kan nog verder opengetrokken worden. Af en toe loopt het hondje (de beurs) zelfs compleet verloren, om slechts na lang zoeken terug met zijn baasje naar huis te kunnen. Dit zou je in analogie de gekte op de beurs kunnen noemen. Hiermee kun je maar best rekening houden. Wie op die momenten het hoofd koel kan houden, doet er zijn voordeel mee. Laat u zelf niet gek maken, maar profiteer ervan.

Zo was de (be)dotcom rage begin deze eeuw een bekend voorbeeld. De volledige Nasdaqbeurs steeg met 1400% op nauwelijks 10 jaar tijd. Om nadien in slechts 2,5 jaar terug te vallen naar 25% van zijn topwaarde. We mogen nu al besluiten dat de Nasdaq nooit meer zijn top zal evenaren. Zelfs vandaag, 10 jaar later, staat de Nasdaq nog steeds slechts op 25% van zijn top (inflatiegecorrigeerd). Bepaalde aandelen noteerden toen tegen 100x à 200x de winst en vele “goeroes” vonden dit normaal. Erger nog: er werden miljarden neergeteld voor bedrijven die nog nooit winst hadden gemaakt, noch een businessplan hadden die toekomstige winsten konden voorleggen. Dit was de tijd van de “nieuwe” economie. Er werden nieuwe termen geïntroduceerd (zoals ebitda) en theorieën uitgevonden, om toch maar te verdoezelen dat deze ondernemingen geen winst maakten. (EBITDA: earnings before I tricked the dumb editor)

Wie deze gekte doorzag (o.a. Buffett die er niet aan mee deed zie ook beursadvies nr.8), en zijn karretje vollaadde met putopties, werd rijk door de hebzucht van de anderen.

Slechts enkele jaren later in 2008, zagen we al een nieuwe gekte. Nu in de tegenovergestelde richting. Aandelen werden “en masse” buitengegooid. Tegen EENDER welke prijs. Zo kreeg je koers/winst verhoudingen te zien van minder dan 1, beurskapitalisaties die lager waren dan de cash die op de rekening stond en dividenden die opliepen tot 50%. Nooit eerder gezien. De reden was dat grote beursspelers in liquiditeitsproblemen kwamen, waarbij ze geen andere keuze hadden dan hun aandelen te dumpen om aan cash te geraken. Dit vergrootte de reeds aanwezige paniek. Door geen onderscheid te maken tussen de kwaliteit van de diverse aandelen (cf. Renault-GM), werd 2008 een “gek” beursjaar. Ook hier lagen voor de “contrarians” opnieuw kansen.

We komen hierdoor terug bij mijn andere adviezen ( nr.2, 3 en 4). Zowel beurzen als aandelen kunnen zeer fel overgewaardeerd of ondergewaardeerd worden. Je doet er dan je profijt mee om zolang mogelijk van de trend te profiteren, zelfs al zijn de koersen onrealistisch hoog of laag.

Het komt erop aan om vooral de anderen gek te laten doen, waarmee u winst kunt halen. Altijd werken met vooraf vastgelegde limieten is een gulden regel. Het kan soms lukken dat u al meteen een flinke winst op zak steekt door uw limiet zeer laag te leggen. Nog niet zo lang geleden kon je blue chips 30% intraday zien schommelen. Ook de Dow Jones steeg ll. met 700 punten op een half uur (Het Plunge Protection Team zal niet ver weg geweest zijn). Door het inleggen van een lage limiet kunt u al meteen op rozen zitten.

De vraag blijft over: Hoe kan dit toch, die gekte op de beurs. De beurs heeft toch altijd gelijk?

Als je het theoretisch bekijkt is de kans op stijgen of dalen van een aandeel altijd even groot: Fifty-fifty (is niet helemaal correct, want er is ook een kans dat het aandeel pas op de plaats maakt). Wat doet aandelen stijgen: een verbeterde marktsituatie, beter dan verwachte cijfers of overname nieuws. Een daling wordt dan weer veroorzaakt door het omgekeerde. Toch merk je dat aandelen ook fel kunnen stijgen of dalen zonder dat er nieuwe feiten bekend zijn. Dan komen we onherroepelijk bij psychologie terecht. Psychologie is zo’n belangrijk ingredient omdat het gewoon inherent aan de beurs is:

Bij iedere beurstransactie DENKEN beide partijen een goede zaak te doen. Nochtans: de ene VERKOOPT zijn aandelen en de andere KOOPT die aandelen. Deze enorme tegenstrijdigheid is de reden dat de beurs onvoorspelbaar is. Ook vele (al dan niet zelfverklaarde) beursgoeroes gaan daardoor vaak de mist in. De massa gegevens die dagelijks de wereld worden ingestuurd en de verscheidene manieren om de waarde van aandelen te bepalen zorgen voor een constant verschuiven van het evenwicht tussen kopers en verkopers, zelfs al hebben die gegevens geen economische invloed op het aandeel. De prijs van een aandeel wordt hier de speelbal van.Wie Mr Market van Benjamin Graham kent, weet hoe irrationeel kopers of verkopers van aandelen kunnen zijn. Er is echter één soort belegger die hiermee zijn voordeel doet: die zonder emotie.

Dit advies maakt deel uit van een reeks van 10. Elk afzonderlijk hebben ze niet de waarde die ze verdienen. Advies 1 waarschuwt om bewust te beleggen en zo verlies te vermijden, advies 2,3 en 4 bespreken het kopen, bijhouden en verkopen van aandelen, advies nr.5 toont aan dat opties u daarbij kunnen helpen. Advies 6 t.e.m. 10 zijn randadviezen, maar daarom niet minder belangrijk. Advies 6 handelt over kennis, orde en dicipline. Advies 7 bespreekt naar wie u niet moet luisteren en 8 naar wie wel. De tien adviezen samen zullen u helpen de verliezen te beperken en hopelijk u in staat te stellen om meer winst te maken.

Opel of Renault? slot (8)

2009-06-04T20:33:00.001+02:00

ANTWOORD: RENAULT

Wie de reeks een beetje gevolgd heeft, weet dat de keuze niet was met welke auto te rijden, maar voor welk aandeel te kiezen, nl. Renault of GM. Ik wilde per se een vergelijking maken tussen 2 bedrijven uit éénzelfde sector. Het was in feite één lange aanklacht tegen alle (bank) beleggingen die sectorfondsen promoten. Stockpicking in de juiste kwaliteitsbedrijven, is een veel beter idee dan “tout court” te beleggen in één welbepaalde sector. Het verhaal van Renault en GM was hier perfect voor.

In oktober 2008 stelde ik aan de kaak dat het onterecht was dat beide aandelen 80% van hun waarde verloren hadden sinds 1 januari. Volgens mijn mening moest GM toen al failliet verklaard worden en was Renault veel te zwaar afgestraft. Eigenlijk was die vaststelling heel eenvoudig: GM had al geruime tijd een negatieve boekwaarde en kon enkel door immense leningen en uiteindelijk door de overheid recht worden gehouden. Ondanks dat de obligaties al jaren tot de junkstatus waren verheven, ondanks dat GM massaal verlies maakte en niet concurrentieel meer was, maar dankzij een schurkenstreek van Bush, heeft GM het nog zolang uitgezongen. Jammer genoeg zal dit grapje de belastingbetaler zo’n 60 à 100 miljard dollar kosten, tientallen miljarden meer dan als men een jaar eerder met de sanering begonnen zou zijn.

Wat in oktober reeds zo helder was, bleek menig belegger nog niet van overtuigd. De waarde van het aandeel ging nog op en neer en het dagelijks volume had een gemiddelde van 50 miljoen aandelen. Als we alle aankopen rekenen tussen oktober en nu, dan werd er voor (ruw gerekend) 25 miljard dollar aandelen GM gekocht. Een gigantisch bedrag voor een bedrijf dat regelrecht op het faillissement afstevende. Het kan echter nog straffer: de laatste 2 dagen (29 mei en 1 juni) toen het al officieel was aangekondigd dat GM chapter eleven zou aanvragen. Op beide dagen werd zowat de helft van de openstaande aandelen verhandeld (660 miljoen) en dus ook GEKOCHT aan een koers tussen 0,75 en 1,10 $. Dit betekent dat beleggers bereid waren om ongeveer 600 miljoen dollar op tafel te leggen voor waardeloze aandelen. Ofwel hebben deze mensen geld teveel, ofwel hopen ze op een deal zodat de oude aandelen nog worden meegenomen in het nieuwe GM. Als je weet dat de schulden 2x hoger zijn dan de activa, dan vrees ik toch voor dit laatste.

Het valt natuurlijk te betreuren dat Amerika’s glorie verworden is tot een pennystock op de pinksheets. Ondanks de nationalisering van GM zullen er minstens 11 fabrieken gesloten worden en diverse merken verkocht. Een drama voor veel mensen en gemeenschappen. Toch hebben vakbonden en directie debet aan deze situatie. De wereldvreemdheid kende soms geen grenzen (zie ook andere artikels). Het nieuwe GM kan rekenen op ongelofelijke staatssubsidies, maar het is nu al voorspelbaar: indien er geen mentaliteitswijziging komt, staan we over 5 jaar weer even ver. De concurrentie staat te springen om de markt in te palmen.

Wie in oktober geïnvesteerd had in Renault, zal daar vandaag geen spijt van hebben. Ook voor Renault waren de marktomstandigheden desastreus. Dit bedrijf staat echter al een stuk verder wat kostenbeheersing en innovatie betreft. In oktober stond het aandeel genoteerd aan 20€. Op het moment van het GM faillissement op 30€. Een winst van 50%. Dit is nu typisch voor een kwaliteitsaandeel in moeilijke omstandigheden. Het wordt samen met al de rest buitengekieperd, maar herstelt veel rapper. Toch zal de autosector nog een tijdlang in zwaar onweer vertoeven. Een auto blijft een grote aankoop in crisistijd en de concurrentie blijft kunstmatig hoog door alle reddingsplannen en staatsinterventies voor de autoconstructeurs.

Investeren in een sector? Niet voor mij. De kans is te groot dat enkele mindere bedrijven het volledige rendement onderuit halen.

Euro Millions: Unieke kans, misleiding of ... oplichting (4)

2009-05-24T23:08:00.001+02:00

Naar aanleiding van het verhaal over een lotterijwinnaar in de Standaard, wil ik eens de kansen berekenen op winst met dergelijke loterijen. Euro Millions is een loterijspel dat in vele landen van Europa gespeeld wordt en waarbij de grote pot minimum 10 miljoen euro bedraagt en kan oplopen tot boven de 100 miljoen euro.

Het grappige is dat hoe hoger de pot wordt (omdat die de week ervoor niet uitgekomen is), hoe hoger de inzetbedragen en aantal deelnemers worden. Alsof velen hun neus ophalen omdat er eerder slechts 10 miljoen euro in de hoofdpot zat. Mijn nieuwsgierigheid gaat uit naar wat die extra spelers in gedachten hebben met de extra winst als hun eerste 10 miljoen euro verteerd zijn. Hoeveel rijker ben je met 100 miljoen dan met 10 miljoen als je nog nooit een fractie daarvan bij elkaar gezien hebt.

De lotto zelf is heel eenvoudig: Er worden 5 balletjes getrokken uit een totaal van 50 en 2 sterren uit een totaal van 9. 7 juiste cijfers geven dan de hoofdprijs. Wat zijn de kansen na het vallen van de eerste bal:

1. Eerste bal: 5 kansen op 50, betekent 10%. Dit betekent eenvoudigweg dat na het vallen van de eerste bal reeds 90% van de spelers hun dromen kunnen opbergen. Voor 90% is het al over en out met nog 6 cijfers te gaan:

2. Tweede bal: 4 kansen op 49. Dit betekent dat na 2 ballen reeds meer dan 99% uitgespeeld is of minder dan 1% die nog in de running is. Nog 5 ballen te gaan:

3. Derde bal : 3 kansen op 48. Uitgespeeld: 99,9.. %

4. Vierde bal : 2 kansen op 47 : 99,99..%

5. Vijfde bal: 1 kans op 46: Maken geen kans meer op winst: 99,999..%. Dit betekent dat zo goed als iedereen reeds de handdoek heeft mogen gooien en er moeten nog steeds 2 sterren getrokken worden. De sterren zijn cijfers van 1 tot 9.

6. Eerste ster: 2 kansen op 9.

7. Tweede ster: 1 kans op 8. Na deze laatste ster zijn 99,99999..% uitgespeeld of is de kans 0,00000131% op winst van de hoofdprijs. Zeg nu zelf: Ziet u al de reclames op radio en tv:

Waag uw kans op Euro millions! Wordt multimiljonair! Nooit meer werken! Uw kans is maar eventjes 0,00000131%. Nergens heeft u meer geluk nodig dan hier!

Hoe? U heeft deze slogans nog nooit gehoord? Daarom ook is de reclame die u wel hoort, misleiding op grote schaal en oplichting zelfs. Brood en spelen. Zijn 90% van de particulieren verliezers op de beurs, dan zijn 99,99..% van de lottospelers verliezers. Natuurlijk gaat een regelmatige speler af en toe een kleinere prijs in de wacht slepen, maar op de lange termijn zal hij altijd verliezen. De kans dat u die grote winnaar bent, blijft iedere week… 0,0000013%. Misschien moeten ze naar analogie met de sigarettepakjes op het lottoformulier de volgende tekst vermelden: “De kans dat u geld verliest, is vele malen groter dan dat u er wint.”

Ik weet niet als u die toestellen met muntjes kent in lunaparken? Je hebt verschillende niveau’s waarop stapels muntjes en andere gadgets liggen. Door heen en weer bewegende schuivertjes vallen, doordat u bovenaan steeds muntjes bijgooit, andere muntjes naar een lager niveau. Als u geluk hebt, kan er een gans stapeltje naar beneden vallen. Als ze uiteindelijk van het laagste niveau afvallen, komen ze in het bakje onderaan terecht waar je ze kunt oprapen en “uw winst” binnenrijven. Wat minder opvalt, is dat veel muntjes verdwijnen langs de zijkant en nooit in het onderste bakje terechtkomen. Zo is de totale som van alle ingeworpen muntjes altijd veel groter dan het terug op te rapen muntjes. De lunapark (of kermis) eigenaar kan ’s avonds zijn winst tellen.

De loterij is eigenlijk hetzelfde. Het ingelegde bedrag is altijd veel groter dan het uitgekeerde (ong. 50%). Het netto resultaat voor de spelers is dus altijd dik negatief. Zoals bij beursorders geld bij de brokers en beurzen blijft plakken, zo blijft bij de lotto veel inleg plakken bij de distributie en de organisatie (28%) en … de overheid (22%). Deze laatste verbiedt over het algemeen kansspelen, tenzij … ze ze zelf organiseert. De overheid speelt dan Sinterklaas met de rest voor sportsponsering en goede doelen subsidiëring.

Wie voor de kik op de lotto speelt, hoeft dit niet te laten. Zolang je je leven maar niet laat afhangen van die ene piepkleine kans. Het bespaart u een wekelijkse ontgoocheling. Al te dikwijls zie je mensen hun laatste geld aan lotto of andere krasbiljetten spenderen. Ook gepensioneerden. Alsof ze toch wanhopig de slag willen slaan waarin ze in hun leven niet geslaagd zijn. Zo heb ik nog een anekdote over krasbiljetten.

Nog niet zo lang geleden is een winkelierster van een krantenboetiekje failliet verklaard. Ze had er niets beter op gevonden alle krasbiljetten die in haar winkel ter verkoop lagen … zelf af te krabben. Hopelijk heeft ze toch tijdens het krassen haar pleziertje gehad.

Nicolas Flamel: beweerde goud te kunnen maken: oplichting deel 3

2009-05-19T23:05:00.000+02:00

In mijn vorig artikel over Egyptenaren en Babyloniers was al duidelijk geworden hoe bepalend goud in die maatschappijen was. Iedere ontdekking uit die periode maakt duidelijk hoe hoogstaand beide maatschappijen waren. Vele duizenden jaren later bleef daar niet veel meer van over. Het dieptepunt in onze recentere geschiedenis waren ongetwijfeld de Middeleeuwen. Eén van de schaarse hoogtepunten in die donkere periode waren vast en zeker de alchemisten.

Nicolas Flamel

Eeuwenlang waren ze op zoek naar 2 doelen: Onsterfelijkheid en het maken van … goud. Zijn het nu rijke of arme periodes uit onze geschiedenis, steeds maar weer maakt goud er een belangrijk deel van uit. Was het in de Oudheid nog relatief in overvloed, in de Middeleeuwen was het zeer schaars en dit bracht (pseudo)wetenschappers op het idee om goud te maken via chemische reacties. Wie goed opgelet heeft in de chemische les weet nu dat dit onmogelijk is, maar in de ongeschoolde Middeleeuwen konden oplichters de mensen van alles wijsmaken.

Wie schoolgaande jeugd heeft, zal ongetwijfeld al van Nicolas Flamel gehoord hebben. Flamel was een Franse alchemist die zijn ganse leven op zoek was naar onsterfelijkheid. Hij beweerde die met de Steen der Wijzen gevonden te hebben, deze steen werd gebruikt in het eerste boek van Harry Potter. De legende verhaalt dat Flamel, geboren in 1330, nu nog altijd rondloopt. Dit wordt mede gevoed doordat zijn graf in 1418 … leeg bleek te zijn. Waar hebben we dat nog gehoord?

Alchemisten: Wetenschappers of charlatans? Het zal altijd een discussie blijven. Het verhaal gaat ook dat Flamel goud kon maken uit kwik. Onmogelijk natuurlijk omdat chemie enkel op elektronen inwerkt en nooit op het aantal protonen en neutronen in de kern en net dat laatste is bepalend voor een chemisch element. Ondanks dat vele jaren (eeuwen) later vele valse verhalen aan Flamel gelieerd werden, mag je er toch vanuit gaan dat hij wellicht zelf rotsvast geloofde in het maken van goud en het bereiken van onsterfelijkheid. Toen hij er niet in slaagde, bleef hij volhouden dat hij het kon en maakte hij zijn tijdsgenoten van alles wijs.

De onwetendheid in de Middeleeuwen maakte vanzelfsprekend de weg vrij voor allerlei charlatans. Toch hebben de alchemisten hun verdiensten. Eigenlijk waren daar best veel intelligente mensen bij en kan men alchemie omschrijven als een mengeling van filosofie en wetenschappen. Isaac Newton, gekend als 1 van de grootste genieën aller tijden, was eveneens een alchemist. Uiteindelijk was alchemie niets anders dan de menselijk drang om vooruit te komen. Ongetwijfeld hebben ze een belangrijke rol gespeeld om de mensheid te helpen ontsnappen uit de donkere tijden en lagen ze aan de basis van de Verlichting, die het begin vormde van onze moderne beschaving.

En toch is het mogelijk om goud te maken uit een andere stof: Transmutaties heet dat. Ik ben ooit in het C.E.R.N. geweest in Genève, waar zowat de grootste deeltjesversneller (is kilometers lang) op aarde staat. Met dit apparaat kan men elementaire deeltjes (protonen, neutronen, elektronen) met hoge snelheid afschieten op de kernen van een bepaalde stof, waardoor je de samenstelling van die kernen kan veranderen en dientengevolge dus het chemisch element. Volgens de ingenieurs echter rijzen er onoverkomelijke problemen: De benodigde energie en de benodigde tijd zijn veel te groot om een meetbare hoeveelheid goud te maken. Tevens zou je zoveel radioactieve nevenprodukten krijgen, dat het zo goed als onmogelijk is om dit praktisch onder controle te krijgen, maar theoretisch zou het kunnen.

Dat het onmogelijk bleek om goud via alchemische (of kernfysische) weg te maken, draagt alleen maar bij tot de schaarste ervan. Hierdoor blijft goud een mythisch product en ik zie geen enkele reden waarom goud niet een bepalende factor in de menselijke geschiedenis zou blijven. Mensen veranderen niet. Hoe hoog (of laag) de beschaving ook is. Goud heeft de mensheid reeds 5000 jaar in de ban, tot nader bericht zal dat ook de volgende 5000 jaar zo zijn. Wie de steen der wijzen in zijn bezit heeft, zal ….

Een gouden babylonisch verhaal

2009-05-13T19:40:00.000+02:00

Geen enkel goed heeft meer aantrekkingskracht op de mens uitgeoefend als GOUD. Reeds in de Oudheid hadden de Egyptenaren en Babyloniers de koorts goed te pakken. Menig Farao maakte indruk op de andere heersers door te pronken met zijn “gouden” paleizen. De talrijke goudmijnen in Nubië (zuidelijk Egypte) legden de Farao geen windeieren. De naam van de streek betekent letterlijk goudgebied (nub= goud in het arabisch). Dit Egyptisch goud was zo gegeerd door de naburige landen dat die letterlijk bereid waren hun mooiste koningsdochters te reserveren voor de Farao in ruil voor goud.

Toen het goud zo’n 4 à 5 duizend jaar geleden algemeen aanvaard werd als betaalmiddel kon de Farao zijn pret niet meer op. Hij hoefde het slechts door zijn slaven te mijnen en verzekerde zich daardoor van een voortdurende bron van inkomsten. De overvloed aan goud was zodanig dat ze er grote hoeveelheden van meenamen in hun graf. Het verhaal van Toetanchamon is overbekend. In de duizenden jaren die erop volgden, werd het plunderen van de graven een nationale sport waar zelfs de doodstraf niet tegen bestand was. Wie erin slaagde een koningsgraf te vinden, was op slag steenrijk.

Maar ook de Farao’s zelf waren niet altijd zuiver op de graat. Tussen de Farao en de Babylonische Majesteit bestond er een levendige correspondentie. Egyptenaren waren niet zo’n vechtersbazen en kochten de vrede meestal af met goud. De Babyloniers waren zich daar terdege van bewust. Ze schreven de Farao aan om hem hun koningsdochter aan te bieden. Ze zouden haar schenken voor ZOVEEL GOUD als dat de Farao missen kon. Hoe meer goud, hoe groter de achting van de Babyloniers voor de Farao zou zijn. Tussen de lijnen door ging het natuurlijk om veel meer dan de koningsdochter. De volledige relatie tussen beide landen stond op het spel. Menig keer waren de Babyloniers niet tevreden omdat het goud te laat kwam of er te weinig van gestuurd werd. Dit was een grove belediging voor hen en er kon geen sprake zijn om op die manier hun koningsdochter aan de Farao te schenken. Uiteindelijk kwam er meestal een deal waarbij beide partijen tevreden waren.

Toch was het soms kantje boord. Vooral als de zending goud van de Farao DE PROEF IN DE SMELTOVEN niet had doorstaan. Het goud bleek soms maar 1/4de van de aangegeven waarde te hebben. De zwaar verontwaardigde Babyloniers schreven terug dat ze maar niet konden geloven dat hun broeder hun vriendschap zo minachtte.

Deze feiten die zich duizenden jaren geleden afspeelden, zouden zich nog ontelbare keren herhalen. Toen in West-Europa gouden munten werden geslagen, bevatten deze munten steeds minder goud en steeds meer minderwaardige metalen. Zo had de dinar (uitgegeven door de Saracenen in Spanje) oorspronkelijk 4,2 gram goud. Enkele eeuwen later was dat voor dezelfde dinar nog slechts 0,9 gram. Wie dacht dat vervalsen en inflatie een recent verschijnsel is…

Ook de dollar heeft (had) een gouden randje. De naam dollar was de oorspronkelijke naam voor een ounce zilver. Deze munten werden uitgegeven door graaf Schlick uit het Joachimsthal. Deze waren van een uitzondelijke goede kwaliteit en waren gekend onder de naam Joachims thalers (uiteindelijk vervormd tot dollar). Later werd de Amerikaanse dollar gelijkgesteld aan een gewichtseenheid: 1/20,67ste van een ounce goud, net zoals een pound 1/4de was van een ounce goud. Daarom is het verkeerdelijk te stellen dat een ounce goud 20,67 dollar waard was, enkel het omgekeerde is juist. Deze verhouding bleef officieel geldig tot de Gold Reserve Act van 1934. Toen het papieren dollargeld losgekoppeld werd van het goud, weten we allemaal wat er gebeurd is. 75 jaar later is de papieren dollar nog slechts 1/900ste van een ounce goud waard, een inflatie van maar liefst 4500%.

De Babyloniers zouden zich hier niet laten aan vangen hebben. Zij wilden niets minder dan goud, PUUR GOUD.

Bankroet: Chapter 11 of Chapter 7

2009-05-09T19:38:00.001+02:00

Bij de faillissementregels in Amerika hebben ze 2 belangrijke hoofdstukken. Het minder bekende Chapter 7, wat de directe liquidatie van een bedrijf inhoudt en Chapter 11, bijna vergelijkbaar met wat wij als surseance van betaling (NL) of een gerechtelijk akkoord (B) kennen. Bijna, want de verschillen zijn toch behoorlijk.

Chapter 7 of the Bankrupty Code behandelt het volledige faillissement van een onderneming. Deze laatste houdt op als zijnde te bestaan en de aanwezige waarde wordt per opbod verkocht om zoveel als mogelijk de schuldeisers te vergoeden. In het beste geval kan het in zijn geheel overgenomen worden. Mocht er nog een restwaarde overblijven als alle schulden voldaan zijn, wordt dit uitgekeerd aan de aandeelhouders.

Chapter 11 of surseance van betaling is een poging om de onderneming te redden van een volledig bankroet. Dit heeft de volgende voordelen:

De eventuele economische waarde van het bedrijf wordt gevrijwaard.
Aandeelhouders blijven perspectieven hebben om in de toekomst terug geld te verdienen.
Werknemers kunnen hun job behouden.
Schuldeisers hebben de mogelijkheid om meer schuld terug te vorderen in de toekomst dan bij een onmiddellijke faling.

Jammer genoeg heeft dit laatste systeem een slechte naam bij ons. Men spreekt hier van de laatste stap voor het faillissement. Dit heeft zo zijn redenen. Men wacht veel te lang om het concordaat aan te vragen vanwege de vicieuze cirkel. Na de aanvraag komt het bedrijf nog meer in de problemen:

Leveranciers stoppen met leveren (hier hebben we geen leveringsplicht) of leveren enkel nog tegen voorafbetaling aan een hogere prijs.
Banken snijden de kredietlijnen af en zullen leningen direct opeisen (de kleine lettertjes, je kent dat wel).
Bedrijven met een gerechtelijk akkoord kunnen ook niet genieten van een soepeler arbeidsrecht, wat wel kan na een faillissement.
Uiteindelijk lopen ook klanten weg wegens de onzekerheid.

Daarom wacht men zo lang mogelijk om de aanvraag in te dienen en dan is het meestal te laat. In Nederland zou 98% van de bedrijven die surseance van betaling aanvragen, alsnog in faling gaan.

In de angelsaksische landen werkt Chapter eleven veel beter. De kans dat er meer waarde wordt gecreëerd door het bedrijf zijn activiteiten onder Chapter 11 te laten verder zetten, dan bij een liquidatie, ligt een stuk hoger dan bij ons. Bedrijven in de USA roepen veel eerder deze procedure in dan bij ons omdat de bescherming veel groter is. Leveranciers zijn verplicht om te blijven leveren, allerhande contracten kunnen worden geannuleerd, lopende rechtszaken worden stilgelegd, de statuten van de werknemers kunnen gemakkelijker gewijzigd worden, enz.

Er is echter ook veel kritiek op dit systeem. De 2 grootste klachten zijn concurrentievervalsing en het belonen van diegene die het niet verdienen. Concurrentievervalsing is duidelijk: Concurrenten strijden niet langer met dezelfde wapens door de hierboven aangehaalde elementen. Verder geeft chapter 11 aanleiding tot slecht management. Het is duidelijk dat Amerikaanse bedrijven hierop speculeren en te weinig moeite doen om tijdig te herstructureren. Uiteindelijk blijven goedmenende leveranciers achter met een pak niet-betaalde schulden en kan de slecht geleide onderneming na gemakkelijke saneringen gewoon terug verder doen.

De grootste faillissementen onder chapter 11:

De 2 grootste waren vorig jaar: Lehman Brothers 639 miljard en Washington Mutual met 328 miljard aan activa. Nr 3 en 4 zijn Worldcom en Enron begin deze eeuw. Het grootste faillissement voor 2000 was Texaco met 68 miljard. Merk op dat dit slechts 1/10de was van Lehman.

Beursadvies nr.8 Leer van de Superbeleggers

2009-04-29T21:34:00.001+02:00

Er zijn ontelbaar veel mensen die mooie fortuinen hebben verdiend met aandelen: superbeleggers. Zou het niet interessant zijn om te bekijken hoe ze dat gedaan hebben. Ze na-apen in hun beleggingen misschien? Neen, dat is onverstandig, want je kan nooit de deals doen in dezelfde omstandigheden als waarin zij ze gedaan hebben. Ofwel kom je te laat, ofwel is er een valutarisico, of er zijn speciale voorwaarden die een kleine belegger niet kan of je wordt zelfs misbruikt door hen, of …. Toch kunnen we veel leren door hun werkwijzen te bestuderen. 2 superbeleggers als voorbeeld: de rijkste belegger ter wereld en de rijkste Belgische belegger.

Ondanks dat Warren Buffett de rijkste belegger ter wereld is, blijft hij een gecontesteerd figuur. Tijdens de internethype bleef Buffett aan de zijkant staan. Overal in de media (!!! zie beursadvies 7) kon je lezen: “Buffett kan het niet meer. Buffett wordt te oud. Einde Buffett tijdperk.” Wie bleek achteraf de verstandigste belegger te zijn geweest? Eigenaardig genoeg hoor je nu opnieuw dezelfde opmerkingen. Hiermee is duidelijk gemaakt dat Buffett allesbehalve een korte termijn belegger is. Niet wat zijn aandelen morgen, maar wat ze over 10 jaar waard zijn, interesseert hem.

Door dezelfde aandelen als Buffett te kopen, zal je zijn succes niet kunnen evenaren. Op het moment dat je het weet, zijn ze meestal al flink gestegen. Tevens zal je nooit dezelfde voorwaarden krijgen als hij. Probeer maar eens obligaties van Swiss Re te kopen tegen 12% rente en, een voor hem gunstige regeling, om deze in aandelen om te zetten. Je kunt ook aandelen kopen van Berkshire Hathaway, zijn investeringsvehikel. Je loopt dan wel een valutarisico. Maar aandelen kopen van een vehikel, dat lijkt mij toch niet opportuun. Gaat u een wagen kopen die aangeprijsd wordt met ” prima vehikel”? Ik niet. Waarom dat verkeerd kan uitdraaien zal duidelijk worden bij de tweede superbelegger.

Leren van Buffett is vooral luisteren wat hij zegt en kijken wat hij doet. Hij heeft enorm veel wijze uitspraken gedaan maar 2 belangrijke zijn toch:

Koop wat je kent: Het heeft geen zin om te beleggen in iets wat je niet begrijpt. Risico’s neem je enkel als je niet weet wat je doet (zie ook beursadvies 1). Lees jaarverslagen (van de laatste vijf jaar), bestudeer de markt waarin het bedrijf opereert, ken zijn managers, heeft het unieke producten?, een merknaam?, is het een groeibedrijf?, zijn de inkomsten in geld stabiel en is er een lange termijn visie?, enz… .
Koop aandelen van 1 dollar aan de prijs van een halve dollar. Koop laag en verkoop hoog (of verkoop niet). Buffett heeft het vermogen om eindeloos te kunnen wachten om zijn slag te slaan. Hij koopt enkel aandelen tegen een goede prijs, de beurs zelf laat hem volledig koud.

De beste Belgische belegger is Albert Frère. Net zoals Buffett de hoogstgeplaatste belegger is op de Forbes lijst, is Frère de hoogstgeplaatste Belgische belegger op die lijst. Twee van zijn holdings, Groep Brussel Lambert (GBL) en Nationale Portefeuille Maatschappij (NPM) maken deel uit van de BEL20. GBL heeft belangrijke belangen in Total, GazdeFranceSuez, Lafarge, Pernod-Ricard en Imerys. Al bij al een beperkt aantal, maar vooral grote participaties in Franse bedrijven. NPM heeft een uitgebreidere portefeuille met zo’n 17 directe deelnemingen, waaronder, ook weer Total. Verder heeft NPM ook indirecte deelnemingen in GBL en de holding Pargesa (ook van Frère).

Gewoon meedoen met Frère, zoals diverse gerenommeerde beurssites aanprijzen, is oerdom. Deze man speelt het spel keihard en deinst er niet voor terug de onwetende belegger een loer te draaien. De successen van de man zijn ellenlang en zijn laatste slag heeft hij geslagen net voor de crisis. Hier volgt zijn tactiek:

Frère slaagt er keer op keer in een forse kapitaalsverhoging in zijn holdings door te voeren op het hoogtepunt van de beurs. In de lente van 2007 bood Frère nieuwe aandelen van GBL aan de massa’s kooplustige beleggers. GBL koerste toen aan recordniveau’s. In juni 2007 rondde hij de verkoop af, 1 maand voor … de beurzen aan hun daling begonnen. Hierdoor kon hij veel geld ophalen voor relatief weinig nieuwe aandelen. In 2008 kocht de holding GBL aan veel lagere koersen aandelen bij, kocht de holding Pargesa aandelen van GBL bij aan de helft van de prijs als bij de kapitaalverhoging en versterkte Frère zijn positie in… Pargesa.

Meedoen met Frère is dus helemaal niet meedoen met GBL bij een kapitaalsverhoging zoals vele beurssites promoten. Integendeel: Meedoen met Frère is uw aandelen GBL dan VERKOPEN (zoals hij ook doet) en Pargesa kopen op het moment dat hij het doet. Frère is altijd een goede raadgever geweest: Als hij kapitaalverhogingen doet, is het tijd zeer alert te zijn en tijdig uw aandelenportefeuille af te bouwen.

Volgens het Amerikaanse Forbes zag Albert Frère zijn persoonlijk vermogen met 800 miljoen dollar zakken tot 2,4 miljard dollar (1,9 miljard euro) in 2008. Die terugval met 25 procent was alvast minder erg dan de verliezen die collega’s-miljardairs moesten slikken. Daardoor kon de Waalse financier 64 plaatsen opschuiven in het jaarlijkse miljardairslijstje van Forbes.

Dit advies maakt deel uit van een reeks van 10. Elk afzonderlijk hebben ze niet de waarde die ze verdienen. Advies 1 waarschuwt om bewust te beleggen en zo verlies te vermijden, advies 2,3 en 4 bespreken het kopen, bijhouden en verkopen van aandelen, advies nr.5 toont aan dat opties u daarbij kunnen helpen. Advies 6 t.e.m. 10 zijn randadviezen, maar daarom niet minder belangrijk. Advies 6 handelt over kennis, orde en dicipline. Advies 7 bespreekt naar wie u niet moet luisteren en 8 naar wie wel. De tien adviezen samen zullen u helpen de verliezen te beperken en hopelijk u in staat te stellen om meer winst te maken.

Schrijnende verhalen...

2009-04-24T20:16:00.000+02:00

In aanvulling op het vorig artikel over de verloning van bankdirecteurs vermeld ik hier enkele verhalen van Belgische gedupeerden van de crisis.

In het tijdschrift Humo doen enkele mensen hun relaas hoe de crisis hen in een wurggreep houdt. Ze hebben allemaal wellicht fouten gemaakt of de risico’s niet voldoende ingeschat, maar daarvoor betalen ze nu wel de rekening. Een rekening die veel te hoog is door de schuld van de bankiers.

Het criminele is dat deze laatsten hiervoor niet gestraft worden, maar integendeel nog extra vergoedingen hebben ontvangen in naar menselijke normen onaanvaardbare bedragen. Zo streek Fortis topman Votron 6,3 miljoen euro op, waarvan een groot gedeelte voor zijn aandeel in de “waardecreatie” voor Fortis. Ook zijn opvolger Verwilst mag mee aanschuiven om miljoenen in zijn handje te krijgen.

Hier volgen de verhalen over de gevolgen van hun daden:

De Fortisgedupeerde: Toen in augustus 2008 Fortis met de mededeling kwam dat er “geen vuiltje aan de lucht” was, had hij (52 jaar) de helft van zijn gespaard vermogen belegd in Fortis aandelen. Per slot van rekening was dit een “goede huisvader aandeel”. Een foutje natuurlijk om zoveel geld in 1 aandeel te steken. Na ook nog een debacle met Citigroup en Agfa aandelen, blijft nog 34 000€ over van zijn 100 000 € spaargeld. Hij was tv-reparateur waaraan hij een kapotte rug heeft aan overgehouden van het sleuren met de tv’s. Nu zit hij depressief en werkonbewaam thuis.
Het citibankslachtoffer: Dany ook 52, werkend vanaf zijn 14de en stilletjes uitkijkend naar zijn brugpensioen, had voor 50 000€ (ook de helft van zijn gespaard vermogen) ingetekend op Bundled Notes, een product verkocht door citibank met kapitaalsgarantie. Deze garantie werd echter gewaarborgd door… Lehman Brothers. Hiervan zijn er maar eventjes 6700 slachtoffers in België. Allemaal mensen die ervanuit gingen dat hun kapitaal 100% veilig zat. Niet dus. Lehman failliet, geld weg. In totaal zo’n 350 miljoen € in rook opgegaan in België alleen. Ook op zijn werk is het volop crisis (textielbedrijf), door de technische werkloosheid verdient hij nu ook nog minder dan anders.
Op staande voet ontslagen. Dit verhaal gaat over een alleenstaande moeder, die net een huis had gekocht en een lening heeft aangegaan om het huis te renoveren. Na haar ontslag zal ze terugvallen op 900€/maand. De kans dat de bank de lening terug zal intrekken na haar ontslag, is heel groot. Er vallen veel ontslagen in de job die ze deed (administratie bij een luchthaven transportbedrijf), dus snel ander werk vinden, zou wel eens heel lastig kunnen worden.
Over de kop gegaan. Het bedrijf van de vrouw in kwestie, was één van de 1007 bedrijven (metaalbewerking voor interieurdoeleinden) die in maart in België failliet is gegaan. Op het einde had ze zelfs het spaargeld van de kinderen in het bedrijf gestopt. Door dag en nacht te werken, had ze niet de tijd om de economische ontwikkelingen en de kredietproblemen van dichtbij te volgen. Het kwam als een donderslag bij heldere hemel toen het grootste gedeelte van de bestaande orders simpelweg geannuleerd werden. Daar zat ze dan met veel te dure stocks (gekocht in 2008) en een omzet die quasi gehalveerd werd. De banken draaiden de kredietlijnen dicht en alles was over en out.
De havenarbeider. Zijn verhaal kan kort gehouden worden. Door de steile achteruitgang van de havenactiviteiten, is er nu nog slechts met moeite werk voor 5 dagen per maand. De concurrentie tussen de havenarbeiders is moordend. Waar vroeger de werknemers alles bepaalden, zijn het nu terug de werkgevers die de touwtjes in handen hebben. Zijn inkomen is teruggevallen van boven de 3000€ naar iets meer dan 1500€. Hij heeft zes kinderen en een echtgenote ten laste. Zijn BMW5 heeft hij intussen al van de hand gedaan.

Deze verhalen tonen aan dat de verantwoordelijkheid van de banksector verpletterend is, maar ook dat deze crisis nog lang zal nazinderen. Je mag ervan uitgaan dat al deze mensen serieus de buikriem zullen aantrekken en 2 maal zullen nadenken alvorens te consumeren en geld uit te geven. Reken daarbij een overheid die quasi failliet is, dan denk ik niet dat de crisis vandaag over is, wat er ook op de beurs gebeurd.

Hoeveel verdienen Amerikaanse bankdirecteurs

2009-04-22T20:14:00.000+02:00

Wie de mening is toegedaan dat iedereen nu wel zijn lesje geleerd heeft over de exurberante verloningen van bankiers: think again.

Obama heeft een wet ingevoerd dat het toploon van een bankier maximum 500 000 dollar mag zijn voor banken die staatssteun hebben gekregen. Tevens mag het belastingsgeld niet gebruikt worden om bonussen uit te betalen. Het vertrouwen in de banksector MOET hersteld worden, nog altijd volgens Obama. Alle goede bedoelingen ten spijt nemen de banken opnieuw de draad op van voor de kredietcrisis.

Goldman Sachs heeft al gereageerd: Wij betalen de overheidssteun asap terug en doen gewoon terug verder met ons bonussystemen zoals we bezig waren. Kwestie van vertrouwen…

Andere banken die niet in staat zijn om zonder overheidssteun te leven, doen het op een andere manier: de “normale” directeurslonen worden verhoogd van 180 000 naar 300 000$ en de onderdirecteurslonen van 150 000 naar 250 000$ (Bank of America). Slaap zacht, mijnheer de president: Vertrouwen in bankiers?

Als je weet dat het voltijds (40 uur werkweek, 50 werkweken) minimunloon in Amerika ongeveer 14 500$ is, dan verdienen die gasten nog altijd 20 keer meer. Sociaal niet echt aanvaardbaar na hetgene ze allemaal op hun geweten hebben. U moet ook weten dat de banken in leven werden gehouden door belastingsgeld mede te betalen door deze laagverdieners.

Een Amerikaans onderzoek heeft ooit eens aangetoond dat mensen altijd dezelfde fouten maken ondanks dat ze bewust zijn van deze fouten. Hier in dit geval heet dit recidivisme.

William Vandergucht: Meester oplichter

2009-04-17T19:34:00.002+02:00

Net als bij George Parker kan men van Vandergucht zeggen: eens oplichter altijd oplichter. Vandergucht is op zijn eentje verantwoordelijk voor de strenge interne controles die alle banken in België hebben ingevoerd. Na zijn grote slag en vlucht in 1983 vond men hem pas in 1992 terug: Dood in zijn wagen in de Zuid-Franse badstad Nice. Officieel: hartstilstand. Nog voor zijn “grote slag” lichtte William Vandergucht tot 1977 al jaren zijn verzekeringsmaatschappij “De Vaderlandsche” op.

Zijn werkwijze:

1. Hij bedacht fictieve bedrijven waarmee hij contracten voor autoverzekeringen afsloot.

2. Hij stelde valse aangiften op van auto-ongelukken door deze onbestaande firma’s.

3. Maandelijks liet hij zich 3 à 4 miljoen frank uitbetalen. (100 000€)

4. Zo had hij tegen 1977 al 107 miljoen Belgische frank (2,6 miljoen euro) weten te incasseren.

Vandergucht werd in 1978 door de correctionele rechtbank tot vijf jaar celstraf veroordeeld wegens oplichting. Deze oplichtingszaak was een uitloper van een moordzaak, waarin hij hoofdverdachte was. Voor deze moord waren echter niet voldoende bewijzen en kon hij op miraculeuze wijze het hof van assisen ontlopen.

Vandergucht leed erg onder zijn celstraf en hij zon op wraak van zo gauw hij weer op vrije voeten was. Tijdens zijn gevangenschap leerde hij Guy Jespers kennen. Jespers was een onderzoeksrechter die in 1977 veroordeeld was wegens miljoenenfraude en een moordpoging op zijn vrouw (echte spitsbroeders dus). Jespers hertrouwde in de gevangenis met zijn maîtresse Ghislaine Clyncke, waar ook Vandergucht kennis mee maakte. Zij zou onderdeel worden van de grote slag die hij zou slaan.

Vandergucht wist in zijn cel, ongelooflijk maar waar, ook enkele blanco exemplaren van diplomatieke identiteitskaarten te bemachtigen. Zo kon hij zich later een andere identiteit aanmeten.

Toen hij weer vrijkwam, besloot hij een sluw plan ten uitvoer te brengen. Hij begon vriendschap op te bouwen met een bankdirecteur die al jarenlang voor de ASLK (Nu Fortis!) werkte. Vandergucht had de bankdirecteur uitgevraagd over de interne bankzaken en wijsgemaakt dat er een zeer groot bedrag op zijn rekening zou worden gestort. Hij eiste dat er voldoende cash geld in het kantoor aanwezig zou zijn. De bankdirecteur, onder de indruk van de persoon Vandergucht, ging akkoord.

Inmiddels schreef Jespers’ echtgenote, Ghislaine Clyncke, aan Vandergucht een cheque van 10.000 frank uit. Hij schreef respectievelijk een 9, een 6 en tenslotte een 7 ervoor en veranderde daardoor het bedrag in 76.910.000 Belgische frank (2 miljoen euro). Dit bedrag ging hij op 1 april! 1983 bij het ASLK filiaal te Gent innen. Deze bank was toen nog een staatsinstelling en Vandergucht koos deze omdat hij zich op de Belgische staat wou wreken. Vandergucht had het slim gespeeld. Doordat hij alle interne procédures kende, wist hij dat de cheque, die hij in een ander filiaal van de ASLK op zijn rekening liet zetten, niet meer die dag (Goede Vrijdag) zou “gecheckt” worden. In het ASLK filiaal nam hij doodleuk en met de grote trom (zijn vriend bankier had zelfs voor extra bewaking gezorgd!) het cash geld in ontvangst die op zijn rekening stond.

Diezelfde vrijdag nog verdween Vandergucht spoorloos met een vals paspoort en 76 miljoen Belgische frank. Vanwege het lange paasweekend duurde het tot dinsdag voor de bank ontdekte dat de cheque ongedekt was. De zaak werd pas afgesloten in 1992 toen men hem dood in Nice terugvond.

Kent er iemand de ludiekste Nederlandse oplichter? Ik hoor het graag van de Nederlandse lezers.

Amerikanen verlaten het schip

2009-04-15T19:38:00.000+02:00

In de New York Times stond laatstleden een interessant artikel. Amerikanen laten massaal hun boten en jachten achter om er niet meer naar om te kijken. Net zoals in de huizensector zijn de prijzen van jachten enorm gedaald.

Enerzijds worden, net als met de huizen, op nog niet afbetaalde boten massaal beslag gelegd. De markt voor tweedehandse jachten is daardoor overspoeld en zijn de prijzen en de vraag gekelderd. Dit heeft 2 gevolgen:

De fraude om de verzekering op te lichten, is enorm. Nog nooit zijn zoveel jachten gezonken en vergaan bij … kalme zee. Menige gezonken boten zijn al teruggevonden met doorboorde gaten. Tevens kosten sommige van deze jachten een vermogen om ze te onderhouden en om de ligplaatsen te betalen. Dit geeft als absurditeit dat men de jachten gewoon dumpt op zandbanken of vergeten plaatsen, nadat men ze van alle kentekens heeft ontdaan (afgeschuurd).

Deze boten zorgen voor overlast: ze hinderen de scheepvaart, ze lekken toxische stoffen en dieven halen er stukken vanaf, waarbij andere afgebroken delen ronddobberen op het water.

In de meeste staten worden de controles opgevoerd om de fraude en het “sluikstorten” tegen te gaan. In Californie echter heeft men andere plannen. Daar is men aan het werken aan een … bailout voor jachtbezitters.

Wie een mooi spaarcentje heeft, krijgt nu de kans om met zijn hebben en houden te verhuizen naar Amerika. Huisje, auto en bootje: ze smijten ermee. Werk vinden zal een pak moeilijker worden. De echte werkloosheidcijfers zijn immers opgelopen tot 15,7%. (Officieel gemanipuleerd tot 8,5%).

Opel of Renault (7): het wordt gemakkelijker

2009-04-11T19:43:00.000+02:00

De laatste dagen is er meer duidelijkheid gekomen op mijn vraag die ik vanaf het eerste artikel in oktober gesteld heb: Opel of Renault? Blijkbaar komt iedereen eindelijk tot het besef dat GM al 2 jaar virtueel failliet is. Chapter Eleven zou de beste oplossing moeten zijn.

In mijn vorig artikel had ik reeds gemeld dat Bush niets anders heeft gedaan dan de hete aardappel doorgeschoven naar Obama. Deze laatste heeft in de 2 maanden dat hij bezig is al meer verstandige praat verkocht dan Bush in zijn ganse leven. Obama had bij zijn aantreden beloofd dat hij de autoconstructeurs zou helpen en daar staat hij nog steeds achter, maar niet meer tegen elke prijs.

De oude CEO Rick Wagoner heeft met zijn valiesje van 15 miljoen dollar zijn biezen moeten pakken onder druk van Obama. Een eerste verstandige beslissing. Uiteindelijk is Wagoner 8 jaar lang de hoofdverantwoordelijke van GM geweest en heeft hij ze naar deze uitzichtloze situatie geleid. Obama geeft de nieuwe CEO Frederick Henderson nog 60 dagen de tijd om een aanvaardbare oplossing uit te werken anders volgt het faillisement. Een tweede verstandige beslissing. Had Bush dit vorig jaar gedaan, waren wellicht geen tientallen miljarden dollar, waaronder een groot stuk belastingsgeld, in rook opgegaan.

Tegenstanders van een faling (vakbonden, aandeel- en obligatiehouders) vrezen voor een bloedbad onder de werknemers, een groot verlies van kapitaal en de totale teloorgang van GM. Niets is minder waar.

Met of zonder faling: er gaan vele jobs verloren gaan. GM maakt nu éénmaal auto’s die niet meer gewenst zijn. In de autobranche moet er een enorme sanering komen want er worden gewoonweg veel te veel auto’s geproduceerd. De economische crisis heeft daar weinig mee te maken. Ook zonder de crisis is de sanering noodzakelijk. De problemen bij GM dateren al van ver voor de crisis. Vandaag zijn er in Amerika in de autobranche reeds een paar honderdduizend jobs verdwenen. Er staan wereldwijd miljoenen auto’s te wachten op een koper, alleen al in Zeebrugge staan er 175 000 nieuwe auto’s. In de UK worden doeken gespannen over de parkings zodat het niet meer zichtbaar is welke massa auto’s er te koop staan.
Nergens ter wereld is een faling of chapter eleven beter te verantwoorden dan in Amerika. De voordelen zijn enorm. De sanering kan er veel vlugger door gebeuren en een doorstart is zeer realistisch. Menig bedrijf in Amerika komt een chapter eleven weer te boven. Tevens zouden er uitzonderlijk staatsgaranties worden gegeven om de continuïteit te verzekeren.
Is het normaal dat GM met belastingsgeld wordt overeind gehouden? Ik dacht het niet. Waar gaat dat geld naartoe: naar overbetaalde managers die naam onwaardig en naar werknemers die tot de bestbetaalde van de wereld behoren en die de beste ziekte- en pensioenregeling van Amerika hebben. Vindt u het dan logisch dat minder betaalde en slechter verzekerde belastingsbetalers hier moeten voor opdraaien?
Wat voor zin heeft het om producten te subsidiëren die niemand wil? Alleen door GM voor voldongen feiten te stellen, is er kans dat ze wel verkoopbare producten maken.

Ondanks het feit dan GM al 2 jaar virtueel failliet is, zijn er sindsdien nog miljarden aandelen gekocht. Dit zijn in mijn ogen geen beleggers maar speculanten, indien GM alsnog in faling gaat, kunnen de huidige aandeelhouders moeilijk beweren dat ze het niet wisten. Voor de obligatiehouders heb ik meer begrip, alhoewel ook deze zich al lang konden ontdaan hebben van hun obligaties (deze hebben al jaren de junkstatus) en zoals ik ook al eerder in een artikel schreef: ook obligaties zijn risicovol.

Wie aandelen Renault heeft, profiteert tenvolle van het feit dat dit kwaliteitsaandelen zijn van een bedrijf die mee met zijn tijd is, het merk Dacia is daar het grote bewijs van. Renault heeft de laatste dagen een enorme remonte gedaan. (Is zelfs verdubbeld vanop zijn dieptepunt).

Evolutie van de aandelen sedert mijn eerste artikel (28/10/08 - 7/04/2009)

Renault was 20,05 nu: 20,70 +3,2%

GM was 6,oo nu 2,00 -300% (stijging die nodig is om de eerste waarde terug te bereiken)

opm. Beide aandelen waren op 28/10/08 al 80% gedaald van hun hoogtepunt van 2008. De vraag toen was of dit terecht was of niet. Bij GM was dit terecht, terwijl Renault duidelijk meegesleurd is door het slechte sentiment in de autosector.

George Parker: meester oplichter (1)

2009-04-02T21:07:00.000+02:00

Nu oplichting weer een zeer lucratieve, winstgevende bezigheid blijkt te zijn, is het interessant om in het verleden te graven. Madoff zal tot hiertoe qua bedrag de grootste oplichter zijn, maar hij heeft zeer ludieke voorgangers gehad. George Parker (1870 - 1936) was één van de meest gedurfde en grootste oplichters ooit in de Amerikaanse geschiedenis.

Zijn "levenswerk" bestond erin openbare New Yorkse monumenten te verpatsen aan naïeve toeristen. Zijn favoriet object voor verkoop was de Brooklyn Bridge(125 jaar oud!), die hij gemiddeld tweemaal per week verkocht gedurende vele jaren. Hij overtuigde zijn slachtoffers dat ze een fortuin zouden verdienen door tol te heffen voor de toegang. Meer dan eens moest de politie ingrijpen om de werken voor de bouw van tolhuisjes door Parkers slachtoffers stil te leggen.

Andere openbare monumenten die hij verkocht waren de oorspronkelijke Madison Square Garden, het Metropolitan Museum of Art, Grant's Tomb en de Statue of Liberty. George had veel verschillende verkoopsmethoden . Toen hij Grant's Tomb verkochte, zou hij zich vaak voorgesteld hebben als de kleinzoon. Hij maakte indrukwekkend goed vervalste documenten om te bewijzen dat hij de juridische eigenaar was van de "goederen" die hij verkocht.

Parker werd drie keer veroordeeld voor fraude. Na zijn derde veroordeling op 17 december 1928 werd hij gestraft tot levenslang in de Sing Sing Gevangenis door rechter McLaughlin in het Kings County Court. Zodoende bracht hij de laatste acht jaar van zijn leven door achter de tralies. Hij was zeer populair onder de bewakers en collega-gedetineerden die geweldig genoten van zijn vertellingen over zijn exploten.

George is gekend als één van de succesvolste oplichters in de geschiedenis van de Verenigde Staten, en vooral als de meest getalenteerde "fopper". Zijn fratsen zijn nog altijd voer voor menig theaterstukken. Een populair zinnetje in de Amerikaanse cultuur is "iemand een brug verkopen", waarmee de naïeviteit van de bedoelde koper wordt aangekaart.

In een volgend deel: de meest ludieke, Belgische oplichter: William Vandergucht.

De kredietcrisis (4): De toverdoos wordt een bompakket

2009-03-31T21:01:00.000+02:00

In de vorige artikels over de kredietcrisis werd al aangehaald dat er vooral één financieel product verantwoordelijk is voor de crisis: CDO of collateralized debt obligation. Jarenlang was dit product een toverdoos om hogere rendementen te behalen. Toen de stijging van de huizenprijzen omsloeg in een daling werd de toverdoos een bompakket.

Het ontstaan van de toverdoos werd besproken in deel 3 (en 3bis) van de kredietcrisis. Kort samengevat zijn CDO's gesecuriseerde covered bonds (obligaties met een verhoogde zekerheid). Securisatie: Het direct doorverkopen van activa (hier hypotheekleningen) als effecten (hier covered bonds) met toekomstige kasstromen (hier afbetalingen van hypotheekleningen).

Het speciale karakter van de CDO, namelijk het in tranches verdelen -wat het onderscheidt van de gewone covered bond-, was een "godsgeschenk". De tranches werden zo verdeeld dat er voor iedere tranche een vragende partij was. Hierdoor was het product zo succesvol dat het aanbod de vraag niet kon volgen. Het was tevens zo wijdverspreid geworden dat de kopers te weinig aandacht besteedden aan de veranderde inhoud van de CDO. Wat oorspronkelijk een goed renderend product was, veranderde door onder meer de subprime leningen in een product met een brandende lont aan.

Uiteraard is Greenspan schuldig. Niet alleen door de rente veel te laag te leggen, maar ook door deze nadien te snel op te trekken. Deze kortzichtige politiek maakte de weg vrij voor deze crisis. De ingrepen door de Fed in de rente zijn zeer negatief geworden voor de economie op langere termijn. Eveneens is het juist dat er hierdoor een vastgoedzeepbel is ontstaan. De stijgende huizenprijzen, de laksheid qua kredietwaardigheid van de hypotheeknemers en de enorme vraag naar CDO's hebben geleid tot het toekennen van subprime leningen.

prent Bas Vanderschot

De CDO's met als onderpand de subprime leningen zijn als eerste onderuitgegaan toen de omslag kwam in de huizenprijzen. Laten we zo een CDO bekijken:

Eerst en vooral werden een groot aantal hypotheekvorderingen gebundeld in een pakket (met als bedoeling er een toverdoos van te maken). Deze bundeling werd groot genoeg gemaakt, liefst meer dan 1 miljard dollar, zodat ze geschikt waren voor verkoop aan grote investeerders. Dit groot pakket werd (door)verkocht aan een SPV (special purpose vehicle). Deze rechtspersoon werd meestal door een bank opgericht en had als voordeel een grotere zekerheid voor de uit te geven obligaties en een balansverkorting van de bank (zie deel 3). Om deze aankoop te financieren, gaf de SPV drie types obligaties uit:

De senior bonds, de mezzanine bonds en de equity tranche. Dit is typisch CDO. Wanneer de aflossingen van de hypotheken binnenkwamen, werden die gebruikt om eerst en vooral de administratiekosten van de SPV te betalen en vervolgens in die volgorde de seniors, de mezzanine en de equity tranches.

De equity tranche was de meest risicovolle want het kwam helemaal achteraan bij de betalingen. In Europa is deze tranche veelal in het bezit van de oprichtende bank van de SPV, in de vorm van een achtergestelde lening. In Amerika echter verkocht men de equity tranche aan hedgefunds (soms ook gelieerd aan de oprichtende bank) tegen hoge rente. Het was dan ook niet verwonderlijk dat deze onderste tranches zeer snel in de problemen kwamen bij de eerste onheilsberichten van de subprime leningen. Daarom werd bij het begin van de crisis met alle vingers naar de hedgefunds gewezen als hoofdschuldige, grotendeels onterecht.

De mezzanine bonds gingen ook vlot over de toonbank omdat hun rendement zeer behoorlijk was, vooral banken/vermogenbeheerders wereldwijd waren kopende partij. De seniors (meeste veilige) werden opgekocht door pensioenfondsen en verzekeringsmaatschappijen. Hun rendement was het kleinst van de drie maar ruimschoots hoger dan de toen geldende Fedrente. Deze laatste groep van pensioenfondsen en verzekeringsmaatschappijen waren de grote oorzaak van de enorme vraag naar CDO's, ze hadden nu éénmaal een berg cash te investeren. Bovendien kon men met behulp van Credit Default Swaps de risico's spreiden of doorschuiven. De bomen zouden voor minder tot in de hemel groeien.

Aan deze verschillende tranches waren aparte kredietratings toegekend: van zeer veilig tot riskant. De ratingbureaus hebben hier fouten gemaakt. Enerzijds lagen de ratings te hoog en anderzijds had men totaal geen rekening gehouden dat, toen de huizenprijzen aan hun daling begonnen en meer en meer hypotheken niet meer terugbetaald werden, de CDO's illiquide werden. Ze waren zo goed als onverkoopbaar geworden. Op dat moment was het nauwelijks nog mogelijk om een waardebepaling voor de CDO's te geven, van een beursnotering was immer geen sprake. Deze onzekerheid was moordend voor het financieel systeem. Banken vertrouwden elkaar niet meer en vele banken kwamen in liquiditeitsproblemen door het stilvallen van de interbancaire leningen en het massaal afhalen van geld door hun klanten. CDO's waren een bompakket geworden. Hierdoor kwamen de oorspronkelijke ratings als een boemerang terug in hun gezicht. Geen enkele rating wordt nu nog "au serieux" genomen.

Waren het in eerste instantie de equity tranches die in problemen kwamen, de aanhoudende huizenprijsdaling zorgde dat ook de mezzanine bonds en uiteindelijk ook de senior bonds in problemen kwamen. Uiteindelijk werd een CDO als een giftig product beschouwd, zelfs al was het onderpand geen subprime hypotheken. De economische crisis die eruit volgde met grote werkloosheid maakte ook andere schuldpaketten problematisch. Gewone hypotheekleningen, kredietkaartschulden en autoleningen worden alsmaar moeilijker terugbetaald. Ook van deze schulden zijn CDO's gemaakt.

De totale verliezen op dit ogenblik zijn volgens een berekening van Prof. Oscar Couwenberg: hypotheekschulden: 500 miljard, andere schulden (autoleningen en kredietkaartschulden) 50 miljard, commercieel onroerend goed 180 miljard, CDO's 600 à 1200 miljard en CDS 250 miljard. Opmerking hierbij is dat men niet zomaar alle getallen mag optellen. Sommige verliezen kunnen dubbel geteld zijn. Dit toont aan hoe moeilijk alles te becijferen valt. Grosso modo staat de totale teller tussen de 1 en 2 biljoen dollar (of trillion dollar in angelsaksiche eenheid). Deze cijfers zijn echter nog niet het einde van het verhaal. Nu de economie in snel tempo verslechtert en de huizenprijzen nog altijd dalend zijn, zal de schade zeker en vast nog verder oplopen.

De grote hamvraag is of men deze crisis op de juiste manier aan het oplossen is. Is er een betere? En wat zijn de gevolgen van de huidige oplossing? Hierover gaat deel 5.

De kredietcrisis (3bis): Het ontstaan van de toverdoos: CDO en CDS

2009-03-28T20:59:00.000+01:00

Aanluitend aan de artikels over de kredietcrisis ( zie deel 1,2 en 3) is misschien wel het meest pikante verhaal wie de CDO uitgevonden heeft. Voor de believers van de Zeitgeistmovies is dit spek voor hun bek. De CDO is namelijk de wereld ingestuurd vanuit één van de Federal Reserve eigenaars.

Om met de deur in huis te vallen: De Britse econome Blythe Masters wordt aangewezen als de schuldige. Ze was (is) één van de machtigste vrouwen van Wall Street. Als één van de leden van de "JP Morgan maffia" wordt de Britse beschouwd als de verantwoordelijke voor de creatie van zowel de CDS (Credit Default Swap) als de CDO.

We spreken 1995-97. Het kan niet ontkend worden dat vooral bij JP Morgan een enorme drift was in het ontwikkelen van kredietderivaten. Hoewel Blythe Masters (CFO van de investment bank bij JP Morgan) alles nuanceert en beweert dat deze producten later misbruikt zijn geworden, moet dit toch gerelativeerd worden.

Van in het begin was het de bedoeling om risico's te spreiden (lees verspreiden). Eén van de ontwikkelde spitsvondigheden was het buiten de balans houden van kredietrisico's bij de banken. Dat hier een begin gemaakt werd met het om de tuin leiden van o.a. ratingsbureaus, verzekeringsmaatschappijen en beleggers, doet veel vragen rijzen over hun integriteit. Van meet af aan stuurde men aan op formules om de leningscapaciteit zo groot mogelijk te houden en trucjes te verzinnen om de risico's buiten beeld te houden. Dit maakte het voor de banken mogelijk om veel lagere reserves aan te houden wat tot de gekende onstabiliteit van de banken heeft geleid. Een groot deel van de risico's werd afgewenteld op verzekeringsmaatschappijen die zich niet bewust van de gevaren waren.

De Credit Default Swap is een mooi voorbeeld van het spreiden van risico's. Wie geen vertrouwen had in de gekochte obligaties kon deze laten verzekeren door een CDS. De obligatiehouder staat dan een gedeelte van zijn obligatierendement af in ruil voor de verzekering (CDS) bij niet-betaling. Dit maakte de weg vrij voor de ongebreidelde groei van de CDO's daar het risico afgedekt was. De swaps werden verder doorverkocht als een op zichzelf staand product die de risico's van de terugbetaling van schulden moest inschatten. Uiteindelijk werden ze een speculatief product vergelijkbaar met opties. Daar men van veel te gunstige historisch cijfermateriaal uitging, was de ravage enorm toen de vastgoedzeepbel uiteenspatte. De totale uitstaande CD swaps is nog altijd min of meer verborgen. Men spreekt van tientallen duizenden miljarden dollars tot honderd duizenden miljarden dollars (=? x 10 000 000 000 000 dollar). Het is daardoor niet verwonderlijk dat het hele financiële systeem davert op zijn grondvesten.

Vanaf 2003 kenden de CDS en CDO's hun boom en kwamen tot hun hoogtepunt in 2005/6. Nauwelijks een jaar later begonnen de grote problemen. De kans is groot dat CD swaps gereguleerd zullen worden (men zal moeten bewijzen dat er daadwerkelijk obligaties mee verzekerd zijn en niet pure speculatie) en wellicht behoren CDO's in de huidige vorm definitief tot het verleden.

Nog een detail: B. Masters is ook voorzitster van The Securities Industrie and Financial Markets Association (SIFMA), mededirecteur en sponsor waren ... de broertjes Madoff.

Tot slot: Als je de lijn doortrekt van Warren Buffett's uitspraak dat derivaten massavernietigingswapens zijn, dan mag je Blythe Masters omschrijven als één van de destroyers van deze wereld die deze wapens heeft gecreëerd.

100 jaar geleden werd JP Morgan's rol in de economie groter geacht dan de federale regering, een overtuiging die deze politieke spotprent met een reus Morgan en kleinere Uncle Sam illustreert. Zou er intussen al iets veranderd zijn?

De kredietcrisis (3): Het ontstaan van de toverdoos

2009-03-25T16:55:00.000+01:00

In deel 1 van de kredietcrisis is duidelijk geworden dat Greenspan de oorzaak was van de huidige economische problemen door begin deze eeuw de rente te verlagen naar 1%. Hierdoor is er een vastgoedzeepbel kunnen ontstaan die, toen ze uiteenspatte, de financiële en economische crisis in gang heeft gezet. De zeepbel kon groeien dankzij een financieel product: Collateralized debt obligation.

U merkt het al: Collateralized debt obligation is een moeilijke naam voor een moeilijk product en dit is nu kenmerkend voor de financiële sector. Waar in de wetenschappen alles helder en éénduidig moet zijn, is dit in de financiële wereld allerminst.

Zo had je ooit verschillende reclamecampagne's van banken voor rente op een spaarrekening: 2%+2%. Een eenvoudig rekensommetje, waarbij je ervan uitgaat dat de oplossing van de som 4% is. Niet zo voor een bank, want daar is 2+2=3. De uitleg is eenvoudig. De eerste 2% staat voor de basisrente en de tweede 2% voor de aangroeipremie. Daar deze laatste slechts geldt voor de eerste 6 maanden, betekent dit op jaarbasis 1%, waardoor je slechts aan 3% komt. Pas op: indien u tijdelijk (al was het maar 1 dag) uw geld afhaalde dan kreeg je slechts 2% (dan is 2+2=2). Kortom de financiële sector moet het dikwijls hebben van bedrog (kleine lettertjes).

Daarom ook het gebruik van moeilijke woorden en gigantische ingewikkelde constructies tot ... ze er zelf geen wijs meer uitraakten. Daarom zullen we verder de "Collateralized debt obligation" bespreken als CDO, kwestie van niet in dezelfde val te trappen.

De CDO is 1 van de 101 financiële producten die gegroeid zijn uit wat men kan omschrijven als covered bonds en securisatie. Aanvankelijk waren dit uitstekende financiële producten die decennialang een enorme meerwaarde hadden voor de economie. Zowel de covered bond als het systeem van securisatie waren de smeermiddelen voor de economie. Maar zoals het altijd gaat, worden goede producten misbruikt door mensen voor wie genoeg nooit genoeg is.

Securisatie is een techniek waarbij activa (bvb. hypothecaire vorderingen) worden samengevoegd en verkocht als verhandelbare effecten (bvb. obligaties, covered bonds: zie verder).

Als voorwaarde wordt gesteld dat de activa homogeen is: de activa mag geen allegaartje zijn, maar bvb. uitsluitend uit particuliere hypotheekleningen bestaan, tevens moeten ze een constante stroom inkomsten genereren. De maandelijkse hypotheekafbetalingen zijn perfect hiervoor. Securisatie heeft veel voordelen:

Door de activa NU te verkopen, hoeft men niet te wachten tot alle leningen afbetaald zijn om het uitgeleende geld terug te hebben.

Hierdoor verkleint men het risico op wanbetaling (men schuift het risico door naar de koper van de obligaties).
Het geld van de verkoop kan men gebruiken om nieuwe, meer rendabele projecten op te starten of
om zijn eventuele liquiditeitsproblemen op te lossen. (onmiddellijk beschikbaar cash geld).
Een laatste voordeel voor een bank is het verbeteren van zijn Tier 1 ratio (zie kredietcrisis deel 2). Door uitstaande schulden te verkopen, verkort de bank zijn balans: vreemd vermogen daalt ten opzichte van zijn eigen vermogen en verhoogt daardoor de Tier 1 ratio.

De bekendste soort securisatie is de Residential Mortgage Backed Security (RMBS). Vertaald wordt dit: Financieel instrument waarbij particuliere hypotheken dienen als onderpand om een kasstroom te genereren. Ook het toverproduct CDO is een securisatie.

Een covered bond (= letterlijk: een gedekte obligatie) heeft als meerwaarde dat de houders van deze obligatie een extra zekerheid krijgen. dit gebeurt door een juridische en organisatorische versterking voor de obligatiehouders. Bij een gewone bedrijfsobligatie is de kans groot dat bij een faling van het bedrijf de obligaties waardeloos worden en uw geld verloren is.

Een eerste zekerheid is het oprichten van een Trustee. Deze laatste is de overkoepelende verantwoordelijke van alle obligatiehouders. Dit heeft als voordeel dat bij een faling van de uitgever (bvb. een bank) van de obligaties, deze trustee in de plaats ervan komt waardoor de uitbetalingen gewoon verder kunnen gaan. Stel dat de obligaties als onderpand hypotheekleningen hebben, dan worden bij faling van de bank de aflossingen van deze hypotheken aan de Trustee betaald. Voor de afbetalers(debiteuren) van de leningen verandert er dan juridisch niets. Zo ontstaat Bankrupty remoteness (onafhankelijk van faling).

Een tweede zekerheid kan zijn dat de houders van covered bonds een voordeel in rangorde krijgen. Bij problemen komen zij op de eerste plaats voor uitbetaling. De nadelen van covered bonds zijn:

De nogal ingewikkelde juridische leningscondities
Een lager rendement (de wet van minder risico = minder rendement).

Het voordeel is dan logischerwijze een hogere kredietrating en dus een betere verkoopbaarheid.

Men kan ook nog een stap verdergaan. Er wordt een nieuwe entiteit opgericht die de obligaties uitgeeft. Het is dan niet meer de bank (originator) maar een "special purpose vehicle" of SPV (=issuer) die de uitgever wordt. De bank blijft hypotheken verstrekken maar verkoopt die dan door aan de SPV.

De bank zorgt dan voor de administratie en meestal een achtergestelde! lening voor de SPV, zodat deze middelen heeft om te werken en eventuele vertragingen in afbetalingen van de hyptheekleningen kan opvangen. De SPV betaalt dan de hypotheekleningen aan de bank door het uitgeven van covered bonds. De trustee (verantwoordelijke van alle obligatiehouders) heeft dan vooral als taak deze SPV te controleren op alle administratieve en juridische bepalingen waaronder deze SPV opgericht is.

Het grote voordeel is dat men een perfecte "bankrupty remoteness" heeft en dat de bank deze leningen buiten hun balans kunnen houden. Ze hoeven dan geen kapitaal aan te houden om deze activa af te dekken. Daarmee zijn ze echter niet volledig buiten schot. Het feit dat ze een achtergestelde lening hebben toegekend aan de SPV, staan ze wel op de laatste plaats voor geld te krijgen bij betalingsproblemen van de debiteuren. De Fortisholding is eveneens de "trotse" bezitter van een SVP.

Een CDO is een obligatie securisatie, die zich onderscheid van de gewone covered bond, doordat er een rangorde wordt bepaald voor de terugbetaling van de schuld aan de obligatiehouders. Deze rangorde is van zeer groot belang en is HET typische kenmerk van een CDO. Het product CDO is misbruikt om de subprime leningen te kunnen laten plaatsvinden. Dit maakt het toverproduct CDO tot een hoofdverantwoordlijke van de kredietcrisis. Zie hiervoor deel 4 van "de kredietcrisis".

Beursadvies nr.7 : Opgelet met Banken en Media

2009-03-22T19:56:00.000+01:00

Zoals gemeld in beursadvies nr.6 is het het niet onverstandig te bekijken welke raad je mag opvolgen en welke niet. Vooral de oppervlakkigheid van de media en de gestuurde adviezen van banken dienen in het oog gehouden te worden.

1. Gestuurde Bankadviezen

De adviezen van bankanalisten heb ik al lange tijd gelaten voor wat ze zijn. Ze veroorzaken vooral lemmingengedrag (des mensen) en zijn meestal veel te laat. Pas op: de analyses die ze maken zijn zeker de moeite waard om te lezen. Je doet er vooral kennis mee op (beursadvies nr.6). Hoedt u echter voor de conclusies. Weet dat iedereen dit leest en de analyses zijn meestal al lang in de koersen verwerkt.

Het grootste probleem zit hem echter in de onafhankelijkheid van de analisten. Deze worden betaald door hun werkgever (bank of andere instelling) en indien ze het al zouden willen, kunnen ze moeilijk tegen het belang van hun werkgever ingaan. Je moet er dan ook terdege rekening mee houden dat bankadviezen opgelegd of gestuurd kunnen zijn en niet altijd de realiteit weergeven. Zo bestaan er regelrecht gesponsorde campagnes om een bedrijf in een positief daglicht te stellen. 2 voorbeelden:

1.Bedrijf A is grote klant bij Bank B. Met grote klant bedoel ik: het bedrijf A heeft enorme leningen openstaan bij Bank B. Bedrijf A doet het niet zo goed en wil een extra budget (opnieuw een lening). Zowel bedrijf als bank hebben alle belang bij positieve berichten over het bedijf, want de bank wil in eerste instantie zaken doen, maar vooral ook dat zijn leningen terug betaald worden. Zal deze bank dan toelaten dat zijn analist dit bedrijf de vernieling in schrijft en een verkoopadvies afgeeft? Nee, natuurlijk niet. Zal het bedrijf niet aansturen op ontslag van deze analist of de relatie met de bank afbouwen? Het antwoord is JA. Met andere woorden zowel de bank als de analist (door zijn afhankelijkheid) zullen de zaken positiever voorstellen dan ze zijn.

2.Opnieuw een grote klant van de bank komt met een groot pak aandelen die hij wil verkopen aan een goede prijs. Deze zet dan de bank(analist) letterlijk onder druk om positief te zijn over een bepaald aandeel. Dan ontstaat de kans dat u als onwetende een pakket aandelen aanbevolen wordt door de bank, waarvan ze zelf de verkoper is! Zo was er ooit een analist Henry Blodget (Merryl Lynch - ook reeds op de klippen), bijgenaamd King Henry. Zijn officieel advies voor bepaalde aandelen luidde: bijkopen voor de korte en lange termijn. In zijn interne mail voor grote klanten kon men lezen: deze aandelen zijn "piece of shit" (gelieve zelf te vertalen).

Eén van de meest gebruikte adviezen van bankanalisten is HOUDEN. Als je dit ontleedt, kom je tot de volgende conclusie: Voor wie geen aandelen heeft, betekent dit :NIET-Kopen, voor wie er wel heeft: NIET-Verkopen. Dit is tegenstrijdig en wilt eigenlijk zeggen dat het aandeel weinig opwaarts koerspotentieel heeft (er zijn geen kopers want het advies is niet-kopen). Houden is eigenlijk een verbloemde term voor Verkopen.

Market under-/outperform zijn ook zo'n geliefkoosde termen. Wat ben je daarmee? Outperform klinkt veelbelovend, maar als de markt -50% is, wat betekent dan outperform: -35%?. Ooit waren de adviezen voor GM underperform en voor Renault outperform voor de autosector. Deze adviezen zijn nog altijd min of meer juist, want: GM is officieus al lang failliet (ze gaan naar -100%) en Renault "outperformed" op -90% van zijn top.

2. De OPPERVLAKKIGHEID

Als je weet dat de voornaamste bedoeling van de media is: het verkopen van hun tijdschriften en kranten, dan weet je dat de inhoud niet altijd op de eerste plaats komt. Deze kranten en tijdschriften moeten vooral opgevuld worden en kennen meestal een deadline voor de artikels. Deze bulken dan van de oppervlakkigheid en zelfs onjuiste informatie. Het is eigen aan journalisten dat ze menen het beter te weten dan de geïnterviewde zelf. Niet zelden blijkt het artikel niet de juiste weergave van het interview te zijn. De journalist doet niet altijd de moeite om de juiste toedracht te willen begrijpen of verspreiden.

Ter staving 2 voorbeelden:

Vandaag lees ik in een Amerikaans tijdschrift dat Europa er veel slechter voorstaat dan Amerika. Men schrijft letterlijk dat de problemen in Europa 20X groter zijn dan in Amerika. De in de herfst goedgekeurde bailout van 0,7 triljoen dollar is slechts een peulschil van wat Europa nodig heeft: 14 triljoen dollar. Met andere woorden: Amerikanen don't panic and feel good, kijk naar Europa: daar zijn er pas problemen. Tja, lees ik niet net het omgekeerde in de Europese pers? Nochtans bespreken ze dezelfde feiten. Gekleurde artikels is het minste wat je ervan mag zeggen. De waarheid is dat beide continenten er even erg aan toe zijn.

Soms gebeurt het dat ik een oud tijdschrift doorblader, je weet nooit waarvoor het interessant is. Zo vond ik recent een tijdschrift terug van de belangrijkste financiële media in België. Datum:mei 2007. Hierin staat een interview met Bill Miller (versloeg 15 opeenvolgende jaren de beursindex en is fondsbeheerder). Zowel op de voorpagina, als op de eerste pagina, als de kop van het artikel stond: Amerikaanse aandelen zijn 15% ondergewaardeerd. Wie enkel en alleen op deze titel afging en zwaar in deze aandelen investeerde, zal van een zeer kale kermis thuisgekomen zijn. Tevens zou je, ondanks zijn verdiensten, Miller kunnen klasseren in de groep van gevallen beursgoeroes.

Het grappige echter is dat nergens in het artikel zelf deze uitspraak vermeld staat. Het is dus gissen of Bill Miller dat wel gezegd heeft. Hij is inderdaad op dat moment (april 2007) nog altijd positief over aandelen, maar waarschuwde ook dat de grondstoffenhausse op zijn einde liep en dat zich een vastgoedzeepbel in Amerika aan het ontwikkelen was. Miller blijkt dan toch klaar te zien. Je kan besluiten dat de journalist zich alvast zwaar vergist heeft in wat het belangrijkste was van het interview.

Verder in hetzelfde tijdschrift lees ik ook nog de lof over bankaandelen (er komt een grote consolidatie aan, inderdaad :-) ) met een groot stijgingspotentieel. Het kan verkeren, zei er ooit iemand.

Het is duidelijk: klakkeloos adviezen of tips navolgen, kan u zuur opbreken. In advies nummer 8 bespreek ik wie wel iets interessants te vertellen heeft.

Dit advies maakt deel uit van een reeks van 10. Elk afzonderlijk hebben ze niet de waarde die ze verdienen. Advies 1 waarschuwt om bewust te beleggen en zo verlies te vermijden, advies 2,3 en 4 bespreken het kopen, bijhouden en verkopen van aandelen, advies nr.5 toont aan dat opties u daarbij kunnen helpen. Advies 6 t.e.m. 10 zijn randadviezen, maar daarom niet minder belangrijk. Advies 6 handelt over kennis, orde en dicipline. Advies 7 bespreekt naar wie u niet moet luisteren en 8 naar wie wel. De tien adviezen samen zullen u helpen de verliezen te beperken en hopelijk u in staat te stellen om meer winst te maken.

De kredietcrisis (2): De Tier 1 ratio

2009-03-15T19:51:00.001+01:00

Sinds de kredietcrisis valt met de regelmaat van de klok het begrip Tier 1-ratio, dit is vakjargon voor het kernvermogen van een onderneming uitgedrukt als percentage van het vreemd vermogen. Het kernvermogen is het aandelenkapitaal plus de reserves van een onderneming. Het vreemd vermogen is het totaal van schulden die een onderneming heeft. Maar voor alle duidelijkheid: deze term is voornamelijk in het nieuws als het over banken gaat.

De tier 1 ratio van een bank is dan de verhouding tussen enerzijds het kapitaal (gestort door de aandeelhouders) plus langlopende achtergestelde leningen en anderzijds de risicogewogen activa (=uitstaande kredieten).

De toezichthouders eisen een Tier-1-ratio van minstens 4%, maar banken streven vaak zelf naar een (veel) hoger percentage. De tier 1-ratio is met name voor banken onderling een belangrijke maatstaf voor het vertrouwen dat ze in elkaar hebben om elkaar geld uit te lenen.

Vooral in onzekere tijden zoals nu is de Tier 1 ratio van groot belang. Een hoge Tier 1 ratio geeft aan dat een bank een relatief groot eigen vermogen achter de hand heeft en dit beschermt hen tegen verliezen. Hierdoor zullen andere banken makkelijker geld uitlenen aan een bank met een hoge Tier 1-ratio, waardoor deze bank dan weer gemakkelijker hypotheken en andere kredieten kan verstrekken.

Vandaar ook dat een bank met een dalende ratio een prooi wordt van hedgefunds. Door het shorten leggen ze het er vingerdik op dat een bank mogelijks problemen zal kennen. Hierdoor verliest zo'n bank het broodnodige vertrouwen, bevriest het interbancaire uitlenen, halen klanten massaal geld weg en komt de bank in liquiditeitsproblemen. Zo zorgen de hedgefunds voor hun eigen gelijk.

De meeste landen hebben het shorten van bankaandelen verboden. Het enige resultaat dat hiermee bereikt is, is een marktverstoring want de meeste bankaandelen staan, ondanks het shortverbod, op hun allerlaagste punt ooit.

Op een bijeenkomst in Basel heeft de bancaire sector afgesproken dat een bank minimaal een Tier 1-ratio dient te hebben van 9,1%. Wanneer een bank hieronder komt dan dient het actie te ondernemen. Feitelijk zijn er dan twee mogelijkheden:

1.Hun eigen vermogen verhogen door:

onderdelen te verkopen
nieuw kapitaal aantrekken door bijvoorbeeld een emissie (nieuwe aandelen uitgeven)
het uitschrijven van een (achtergestelde) obligatielening.

2. Het afstoten van uitstaande kredieten of ander risicodragende activa.

Dit laatste wordt ten stelligste ontkend door bankiers. Logisch want dat is eigenlijk hetzelfde als een bakker die zegt dat hij minder brood wil verkopen. Dat trekt geen klanten aan natuurlijk. De praktijk wijst uit dat banken hierover liegen. Het lenen van geld is sedert de kredietproblemen veel moeilijker geworden doordat de banken veel meer eisen stellen.

Ook de renteverlagingen door de centrale banken worden nauwelijks doorgerekend. Op zich is hier niets mis mee, maar dit kan wel een economische ramp worden voor zelfs goeddraaiende bedrijven die om geld verlegen zitten (onder andere door vertraagde betalingen van hun klanten). Op korte termijn wordt verwacht dat in een volgende bijeenkomst in Basel wordt besloten om de ratio nog verder op te trekken tot 11,5 procent.

Voorbeeld van het verhogen van de tier 1 ratio:

Stel dat een bank beschikt over een eigen vermogen van € 10 miljard en voor € 100 miljard aan risico gewogen activa uitstaan heeft. Op basis van deze gegevens heeft de bank een Tier-1-ratio van 10%.

Stel dat slechte leningen het eigen vermogen met € 5 miljard heeft aangetast naar € 5 miljard. Dan daalt de Tier-1-ratio naar 5%.

Om deze ratio te herstellen naar 10% kan de bank voor € 5 miljard aan nieuwe aandelen of kapitaalobligaties uitgeven ( de meeste banken hebben hiervoor een beroep gedaan op de overheid) of voor € 50 miljard naar risico gewogen activa afstoten (Tier 1 ratio is dan eveneens 10%: € 5 miljard van € 50 miljard).

Dit voorbeeld maakt ook duidelijk dat als deze bank 11% slechte kredieten heeft die het moet afschrijven, ze meteen failliet zijn (negatief eigen vermogen). Een bank is dan ook een reus op lemen voeten. Daarom ook dat de Basel akkoorden meer en meer de richting uitgaan van fors hogere ratio's want 4% is echt een lachtertje. Sommigen opperen zelfs een dekking van 100% (full reserve).

In Amerika zijn dit jaar (2009) opnieuw reeds 16 banken over kop gegaan. Dit brengt het totaal sinds de crisis op 41 banken. Het is duidelijk dat alle overheidsmaatregelen nog altijd niet voldoende zijn om de crisis te stoppen. Het is wachten op een volgend rondje kapitaalinjecties.

De kredietcrisis

2009-03-08T22:23:00.000+01:00

De Kredietcrisis: Een verhaal over sub-prime hypoteken, cdo's ( schuldobligaties met een rangorde), bevroren kredietmarkten en credit default swaps (overeenkomsten tussen 2 partijen waarbij het kredietrisico van een derde partij wordt overgedragen).

Vele jaren geleden zaten investeerders (pensioenfondsen, verzekeringsmaatschappijen,...) op een grote hoop geld die ze wilden investeren om de hoop nog groter te maken. Tot aan de internetbubble kochten ze vooral T-bonds omdat deze een stabiele en zekere inkomst gaven. Toen Greenspan met het lumineus idee kwam om de rente te laten zakken tot 1%, trokken de investeerders hiervoor hun neus op. Dit was wel zeer weinig "return on investment".

Bankiers daarentegen sprongen een gat in de lucht. Ze leenden dan ook gigantische bedragen tegen 1%. Door de hefboomwerking konden ze enorme winsten maken. Wie een deal maakt van 10 000€ met een marge erop van 10%, wint 1000€.

Wie 10 000€ heeft en 990 000€ daarbovenop leent à 1% en hierop een marge heeft van 10%, wint 90 000€ (na aftrek van zijn rentelast). Geef toe, een winst van 90 000€ op een investering van 10 000€, wie zou dat laten liggen. Op deze manier maakten de banken enorme winsten. De investeerders echter zaten daar met hun vele geld en konden er niets mee doen. Dit bracht de banken op een idee. Ze zouden de investeerders in contact brengen met de kopers van huizen via de hypotheekleningen.

Er was een grote vraag naar huizen. Via makelaars werd veel geld geleend door hypotheekbanken aan huiseigenaren met hypotheekleningen. Makelaars verdienden veel geld door de verkoop en huiseigenaars zagen de waarde van hun huis continue stijgen. Iedereen blij. Bijna iedereen, want de investeerders konden nog steeds weinig geld verdienen. Maar nu kwam er een fantastisch product op de markt: CDO of collateralized debt obligation. Het geniale was dat een CDO bestond uit een heleboel hypotheekleningen die in drie klassen werd verdeeld. Een superveilig, een gewoon en een riskant gedeelte. Toevallig bestond voor elk deel een markt:

Het superveilige werd gekocht door de investeerders (rendement 4%, is meer dan de 1% van de Fed), de gewone aan banken en bedrijven (7%) en de riskante aan vooral hedgefunds en speculanten (10% rendement). Daar er niets mis was met deze hypotheken en daar huizen alsmaar in waarde stegen, was er geen vuiltje aan de lucht. Zo kregen de superveilige een AAA rating, de gewone een BBB rating en enkel met de riskante kon het fout gaan, maar de hoge rente maakte veel goed. Door de goede ratings konden deze CDO's gemakkelijk worden doorverkocht zodat steeds meer banken en investeerders winsten erop maakten.

Maar zoals het altijd gaat is veel nooit genoeg. De investeerders hadden nog altijd geld op overschot en vonden de CDO's zo aantrekkelijk dat er een enorme vraag naar was. Om aan die vraag te voldoen, moesten er meer hypotheekleningen worden afgesloten. Maar zowel de hypotheekbanken als de makelaars vonden nog nauwelijks waardige kopers. De enige oplossing was het versoepelen van de voorwaarden: de nieuwe eigenaars moesten niet langer kredietwaardig zijn. De makelaars bleven hun winsten opstrijken en de hypotheekbanken konden zonder veel problemen hun minderwaardige leningen doorverkopen aan banken en investeerders.

Zo werden de subprime leningen geboren. Iedereen winst: de nieuwe eigenaars die het zelf niet konden geloven dat ze zomaar geld kregen voor een huis. De makelaars die gouden zaken deden. De hypotheekbanken die massa's leningen konden geven en deze konden doorverkopen aan investeerders, die ze op hun beurt met winst verder verkochten. Zo werd de hete aardappel van de ene naar de andere doorgegeven. Pas op, tijdens de eerste jaren waren er ook wel eigenaars die hun hypotheek niet konden terugbetalen, dit zonder erg. Het huis ging terug naar de bank, die kon het met winst opnieuw verkopen daar de huizenprijzen bleven stijgen.

Uiteindelijk gebeurde het onvermijdelijke. Meer en meer huiseigenaren konden de afbetaling niet meer aan. Ze gaven hun huis terug aan de bank waardoor er teveel huizen op de markt beschikbaar kwamen. Dit deed niet alleen de "te koop" staande huizen in prijs zakken, maar ook de huizen van de eigenaars die niet te koop stonden (eerst 1 huis, dan de ganse straat, wijk en tenslotte gans Amerika). Want waarom zou je nog bvb. 250 000$ afbetalen voor een huis die slechts de helft ervan waard is en zo kwamen er teveel huizen te koop te staan.

Het uiteindelijke resultaat is dat de CDO's niet meer de winstgevende toverdoos was, maar een bom met waardeloze hypotheken. De markt van CDO's droogde volledig op want niemand hoefde ze nog. Nu is het grote probleem dat deze slechte CDO's overal zitten en door velen gekocht werden met geleend geld. Nog erger is het feit dat deze CDO's volledig in waarde dalen. Niet alleen het riskant gedeelte maar ook het BBB gedeelte en zelfde het superveilige AAA gedeelte blijkt nu riskant te zijn. Maar ook de hypotheekbanken konden hun slechte leningen niet meer kwijt. Het hele financiële systeem kwam vast te zitten en het licht ging uit.

Het resultaat is: De huiseigenaren zijn hun huis kwijt, banken en investeerders gaan failliet en het geld van de investeerders is weg. Jammer want dat geld van de investeerders zou wel eens ...uw pensioen of uw levensverzekering kunnen zijn.

De TATA NANO, voor 1500€ heb je hem

2009-03-06T22:26:00.002+01:00

Terwijl de Amerikaanse auto-producenten elkaar de dieperik induwen met veel te dure auto's, komt Tata Motors met een auto aan de andere kant van het prijzenspectrum.

De eerste gelukkigen zullen Indiërs zijn. Daar komt hij immers al vanaf april op de markt. Eind volgende maand (23 maart) zou de eerste van de band moeten rollen, zeven maanden later dan voorzien. Het is geen Bugatti Veyron, maar dat verwachten de toekomstige kopers ook niet. De prijs bedraagt 100 000 rupees, omgerekend een dikke 1500 €, een stuk minder dan de helft van de nu bestaande, goedkoopste auto in India ( Suzuki Maruti 4000€).

Op het ogenblik heeft slechts 1 op 100 mensen een auto in India ( in China 1 op 25, in Amerika 1 op 2). Het toekomstig potentieel is dus enorm. Men verwacht een verkoop van 250 000 auto's in het eerste jaar. Waar ganse families (zelfs de middenklasse) in India zich nu verplaatsen op een scooter, zou dit een heuse verbetering moeten zijn.

De start van de productie verliep niet zoals gepland. Protest van boeren verhinderde de productie in de nieuwe fabriek in West-Bengalen. Tata motors is nu verplicht de autoproductie te spreiden over de kleinere huidige fabrieken tot de speciale fabriek is voltooid.

Tata Motors is nu reeds de grootste producent in India voor vrachtwagens en is de derde grootste autoconstructeur. Tata kocht vorig jaar de merken Jaguar en Land Rover over van Ford voor 2,3 miljard dollar. Het is echter ook voor Tata hard knokken. Hield de Indische markt voor kleine personenauto's goed stand, de halvering van de verkoop van bussen, vrachtwagens en grotere voertuigen in januari ll., was een grote klap voor Tata.

Ter vergelijking: de goedkoopste auto's op de Amerikaans markt zijn de Nissan Versa (9900$) en de Hyundai Accent (11070$). Er zijn plannen om bij ons in 2010 een, aan Europese eisen aangepaste, Nano te verkopen voor zo'n 5000 €.

Voor de liefhebbers nog de technische gegevens:

lengte: 3,1 m (nog een stuk korter dan de mini Cooper)

hoogte: 1,6 m

type: monovolume :-)

motor: 2-cilinder 623 cc, 35 pk, multi brandstof injectie

topsnelheid: 120 km/u

0 tot 100 km/u: 22s, hangt af van de windsnelheid :-)

Hillary clinton bij de chinezen

2009-03-04T22:19:00.000+01:00

Waar tot voor kort alle aandacht voor China toegespitst was op het mensenrechten probleem en specifiek de rechten van de Tibetanen, is dit nu bij het recent hoogstaand bezoek van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken aan China geen item meer. Integendeel: Hillary Clinton had een heel ander doel.

Hier volgt een kort verslag van het gesprek:

Hillary: "Mag ik u feliciteren met de schitterende olympische spelen vorig jaar."

Yang Jiechi: "I hate you and America ."

Hillary: "Wij, Amerika zijn de grootste economie van de wereld en zouden China een gunst willen vragen."

Yang Jiechi: "I hate you and America."

Hillary: "U weet dat wij als echte Amerikanen nogal veel geld nodig hebben. We hebben zopas weer een triljoen dollar beloofd en die hebben wij eigenlijk niet."

Yang Jiechi: "I hate you and America."

Hillary: "Ik weet dat jullie ons in het verleden altijd geholpen hebben om ons geld te lenen, zou je het nu nog één keer willen doen?"

Yang Jiechi: "Met alle chineze maar niet met den deze. Door al dat geld dat jullie bijmaken, zijn de dollars die wij hebben veel minder waard geworden."

Hillary: "Ik beloof U dat het de laatste keer zal zijn. Ik ben bereid om mijn allerliefste goed aan u te geven."

Yang Jiechi: "Zonder harde onderpand gaat het niet door. Wat is dat dan, uw allerliefste goed? "

Hillary: "eh, ... mijn kredietkaart? "

beursadvies nr.6 Verdwaal niet op de beurs

2009-03-02T22:16:00.001+01:00

In beursadvies nr.5 heeft u al kunnen zien wat u zo allemaal kunt doen op de beurs. De aandelen die er bestaan, de systemen waarmee u kunt beleggen en ook de soorten beleggingen lijken schier oneindig. Hierin schuilt een groot gevaar. U doet er immers jaren over om te begrijpen hoe alles in elkaar zit. Als beginnende belegger informeert u zich best over de producten die u wilt gebruiken. Als uw eerste stappen CFD daytraden is, is dit bijna een garantie om uw geld er zo snel mogelijk door te jagen.

Kennis: Het is logisch dat u eerst met aandelen begint. Pas nadat u tenvolle de kennis hierover bezit, kunt u ook in opties en turbo's gaan. Hierbij kunnen optiestrategieën zeer lucratief zijn, toch moet u weten dat het vooral specialisten zijn die hierin handelen. Bij opties heeft u altijd een tegenstander (u kunt geen opties kopen als een ander ze niet schrijft en vice versa), en op het einde van de rit zal diegene met de meeste kennis de meeste winst maken. Het eerder besproken daytraden is niet aan mij besteed, dit heeft mijn inziens niets met beleggen te maken en steunt op kicks, waarbij het vooral de brokers zijn die hier rijk van worden. Veel daytraders houden het niet lang vol en beleggen is nu net iets wat levenslang moet kunnen.
Orde: Wie een uitgebreide portefeuille heeft met aandelen en opties, kan al eens door het bos de bomen niet meer zien. Een aanrader is dan een goede broker te hebben waar je alle aandelen of opties die samenhoren, netjes kan scheiden in verschillende tabbladen. Die houden alles overzichtelijk en kan je meteen ook zien waar je winst of verlies zit (wat toch het allerbelangrijkste is). Een onoverzichtelijke portefeuille leidt meestal tot verkeerde handelingen en meer verlies. Een aanrader bij sommige brokers is dat je op papier kan handelen. Je kan dan alle mogelijke posities innemen zonder het met echt geld te moeten doen. Zo leer je beleggen zonder geld te verliezen. Ook computerprogramma's kunnen helpen, alhoewel hier ook het gevaar schuilt dat alles te ingewikkeld wordt. Mijn mening is: hoe eenvoudiger je belegt, hoe meer controle je hebt, hoe meer winst je maakt.
Discipline: Er bestaat een Engelse zegswijze: "Plan your trade and trade your plan". Hierin zit een grote waarheid vervat: maak bij beleggen een plan op, en volg dat plan. Denk bij het handelen niet alleen aan de mogelijke winsten (of verliezen), maar stel vooraf zeker een paar zaken vast zoals: een doel, wanneer je gaat handelen, ... en wijk daar ook niet van af. Indien u emotioneel bent of onder druk staat, is het best niet te handelen. U moet u volledig kunnen concentreren op hetgeen waarmee u bezig bent. Even belangrijk is wel uw plan tijdig te evalueren en toetsen aan de eventuele veranderde omstandigheden. Indien u toch afwijkt van uw plan doe het dan bewust en geef uzelf de tijd. De volgende dag kan het er helemaal anders uitzien. Vandaar mijn aversie voor daytraden: dit laat u niet toe alles rustig te bekijken.

Wat er besproken is in de vorige adviezen is slechts een deel van wat er op de beurs mogelijk is. Je hebt allereerst al een trend nodig (liefst een stijgende). Als u altijd wilt handelen, op welk punt men ook zit in de economische cylcus kunt u bvb. "de trendmethodische aanpak" van Tom Lassing eens bekijken. (zie beursbox kennis site)

Ondanks dat u met de vijf vorige adviezen weinig kennis over de aandelen zelf hoeft te hebben, ben ik toch van mening dat hoe groter de kennis, hoe beter u bepaalde situaties zult aanvoelen. Beursadvies nr. 7 beschrijft dan naar wie je absoluut niet moet luisteren en nr.8 naar wie je best wel luistert.

Dit advies maakt deel uit van een reeks van 10. Elk afzonderlijk hebben ze niet de waarde die ze verdienen. Advies 1 waarschuwt om bewust te beleggen en zo verlies te vermijden, advies nr.5 toont aan dat opties u daarbij kunnen helpen, advies 2,3 en 4 bespreken het kopen, houden en verkopen van aandelen. Advies 6 t.e.m. 10 zijn randadviezen, maar daarom niet minder belangrijk. De tien adviezen samen zullen u helpen de verliezen te beperken en hopelijk u in staat te stellen om meer winst te maken.

Reverse stock split: onvermijdelijk?

2009-02-28T22:23:00.002+01:00

Bedrijven met beursgenoteerde aandelen zijn in het algemeen zeer snel om een stock split uit te voeren bij een stijging van hun aandelenwaarde. Praktisch gezien worden de meeste aandelen genoteerd tussen de 20 en 100€ (of $). Dit blijkt ideaal qua verhandelbaarheid. Wanneer een aandeel bvb. boven de 200€ uitkomt, zal men overgaan tot een splitsing van 1:10. Dit betekent dat je 10 nieuwe aandelen krijgt van 20€ voor één oude aandeel van 200€. Dit geeft vertrouwen aan een aandeel (men verwacht een verdere stijging) en zoals al gezegd een betere verhandelbaarheid. Bij een reverse stock split (omgekeerde aandelen splitsing) liggen de zaken totaal anders.

Een reverse stock split voegt aandelen samen. Tien aandelen van 0,6€ met een reverse split van 10:1 worden dan 1 nieuw aandeel van 6€. U merkt het al: dit wordt vooral gedaan wanneer het aandeel tot een kleine waarde is gedaald. Een reverse split wordt niet uit weelde gedaan, maar van moetens.

Aandelen kunnen soms zo snel in waarde zakken dat je verhoudingen krijgt van 100 tegen 1 voor een reverse split. Bij gewone splitsingen wacht men nooit zolang: hier komt 1:2 of 1:5 zeer vaak voor.

In feite heb je hetzelfde probleem bij een te kleine waarde als bij een te grote. Aandelen van 0,005€ zijn niet echt praktisch om te verhandelen. Je hebt namelijk al een miljoen aandelen nodig voor een bedrag van 5000€. Dit is echter niet de hoofdreden om een reverse split te doen. Er bestaan namelijk 2 belangrijke wetten in het beursgebeuren. Sommige beurzen eisen een minimumwaarde van 1€($) om genoteerd te mogen worden. Verder zijn er vele fondsen (pensioenfondsen) die zichzelf hebben opgelegd om slechts aandelen te kopen met een minimumwaarde van 5€/aandeel. Als men hieraan wil voldoen, kan men niet anders dan een reverse split uitvoeren.

Indien je vandaag naar de beurswaarden kijkt, merk je dat vele aandelen onder de 10€ ($), en zelfs ver daaronder gezakt zijn. Dit strookt niet met de eerder aangehaalde beweringen. De reden is dat een reverse split als zeer negatief wordt beschouwd. Het is duidelijk dat, waar een gewone split uit weelde wordt gedaan, een reverse altijd uit armoede is. De aandelen zijn fel gezakt en een reverse split is dan de bevestiging dat deze daling terecht is. Het bedrijf gelooft namelijk zelf niet meer dat de aandelen terug naar een normale waarde gaan. Na de aankondiging van een omgekeerde splitsing verliezen meer dan 75% van de aandelen nogmaals fors waarde.

Bij verdere daling van de beurzen is het dus wachten op de eerste die het aandurft en als één schaap over het hek is ... .

Overheidsingrijpen is slecht voor de economie

2009-02-26T22:14:00.001+01:00

Het is duidelijk dat mensen zich altijd groeperen omdat ze dan sterker staan tegenover derden. Zo ontstaan er stammen, volkeren en landen. Hieruit groeit een overheid om deze groepen mensen een leefbare gemeenschap te bezorgen. Helaas blijft het daar niet bij. Zowat overal en altijd zie je dat de overheid niet ten dienste staat van de mensen maar dat de mensen ten dienste moeten staan van de overheid.

Eén van de fouten is dat een overheid meent dat ze het economisch leven dient te sturen. Niets is minder waar. Economie ontstaat wanneer 2 mensen goederen willen ruilen met elkaar. Iedere overheidsinterventie verstoort dit spontaan gebeuren.

Laten we eens een eenvoudig voorbeeld nemen. U heeft honger en wilt een brood kopen. Daarvoor gaat u naar de bakker en koopt daar een brood voor 2 euro. Deze transactie of ruil kan enkel plaatsvinden als zowel de bakker en u hierover tevreden bent. Dit betekent niets minder dan dat u een brood meer waard vindt dan het 2 euro muntstuk anders zou u het niet doen. Anderzijds vindt de bakker uw 2 euro meer waard dan zijn brood, anders zou hij het niet verkopen.

Hoe is de transactie tot stand kunnen komen? Omdat u honger hebt of zal hebben en u 2 euro een redelijke prijs vindt voor een brood. Anderzijds is de bakker tevreden want hij heeft meer gekregen voor zijn brood dan het hem gekost heeft en zelf al zijn brood opeten is geen optie. Resultaat: beiden zijn door een ruil beter af en dit is de enige reden waarom er een ruil plaatsvindt.

Stel dat de bakker plots 3 euro vraagt voor zijn brood. De kans is groot dat u zegt, sorry maar ik hoef uw brood niet. U gaat een straat verder naar een andere bakker die wel zijn brood voor 2 euro verkoopt. Er is hier dus een zeker evenwicht tussen de prijs van een brood en het brood zelf. Dit proces ontstaat vanzelf en behoeft geen overheidsinmenging.

Stel er is crisis en de overheid wil het leed verzachten en bepaalt dat 1 brood van bvb. 800 gram slechts 1 euro mag kosten. Een algemeen gejuich gaat op en de politieker die dit beslist heeft, zal, als de verkiezingen 's anderdaags plaatsvinden, veel stemmen halen.

De politieker vergeet wel een belangrijk feit: Hoe zal de bakker reageren? Stel dat de kostprijs om een brood te maken 1,05€ is. Dan heeft de bakker verschillende mogelijkheden: Hij kan minder kwaliteit van brood maken, zodat hij terug winst maakt. Hij maakt helemaal geen brood meer (enkel nog pistolets, sandwiches en baguetten) of hij maakt brood van 900gram waarvan hij toch een vrije broodprijs kan vragen. Waarom? De overheid heeft ervoor gezorgd dat de verkoopsprijs van 1€ voor een brood een slechte ruil is. Er is geen meerwaarde voor de bakker, enkel een verlies. Het resultaat is dat u ofwel geen brood meer kunt kopen of van mindere kwaliteit of een ander soort brood aan de marktprijs.

De conclusie is duidelijk: ieder ingrijpen van de overheid in de economie is schadelijk. De val van het communisme heeft dit ten overvloede bewezen. Wellicht zal de overheid het argument aanhalen dat bakkers de boel saboteren en zullen ze met secundaire maatregelen afkomen, zoals het verbieden van ander brood te maken, bakkers een proces aandoen, enz. . De eerste, slechte interventie lokt dan een tweede slechte interventie uit en je krijgt een lawine van gebod en verbod maatregelen, terwijl het allemaal veel simpeler kan door de markt haar werk te laten doen.

Ook Europa heeft zich hiertegen bezondigd door het omgekeerde te doen. Ze gaven subsidie aan de boeren. Deze produceerden dan zoveel melk en boter dat dit leidde tot de beruchte boterbergen en melkplassen (Boeren produceerden meer dan dat er vraag was door de subsidie). Nadien moest Europa dan deze boter en melk op de wereldmarkt gooien waardoor deze dan op zijn beurt ontwricht raakte.

Kent u gevallen waar overheidsingrijpen in de economie een goede zaak is voor het algemeen belang?

Hoeveel geld is er in omloop (3)

2009-02-24T22:10:00.001+01:00

Bij het oprichten van het Europees Systeem (zie deel 2) werden er een aantal richtlijnen opgesteld in het Verdrag van Maastricht. De belangrijkste taak van de ECB is de prijsstabiliteit. De ECB heeft zichzelf opgelegd om de inflatie onder de 2% te houden. Hiertoe hielden ze 2 belangrijke parameters in het oog: de consumenteninflatie en de geldhoeveelheid (M3-inflatieindicator op langere termijn). Dit hadden ze geleerd van de Duitse bundesbank. Verder hadden ze uitgerekend dat een maximale geldgroei van 4,5% goed is om de inflatie onder de 2% te houden.

Je mag je al de vraag stellen of dit klopt? Kan het niet zijn dat er een evenredig verband is tussen de geldgroei en de inflatie? Laten we eerst de cijfers van de laatste jaren bekijken:

De geldhoeveelheid op 31/12/2008: (de drie opeenvolgende cijfers zijn de veranderingen in 2006,2007 en 2008)

chartaal geld= 711 miljard euro (+11%,+8,1%,+13,4%): oktober 2008 alleen was goed voor een stijging van 5%.

M3=9372 miljard euro (+10%,+11,5%,+7,3%)

Conclusies van deze cijfers:

Chartaal geld (munten en biljetten) maakt minder dan 10% uit van de totale liquiditeitenmassa (M3).
De stijging van de M3 is veel forser dan de gepubliceerde inflatie (zijn deze juist?)

Je mag meteen concluderen dat de ECB zich niet aan de afspraak van maximale groei van 4,5% gehouden heeft (de eerste jaren zaten ze gemiddeld aan 7%). Terwijl dit voor de Duitse bundesbank pijler nr.1 was, heeft de ECB blijkbaar (en zeker de laatste jaren) de andere kant opgekeken. De ECB heeft zich vooral gefocust op de consumenteninflatie, die laag is door vooral de goedkope import uit Azië. Je mag er echter vanuit gaan dat de hoge groei van de geldhoeveelheid zich ooit zal vertalen in inflatie. Het is nu éénmaal bewezen dat geldgroei leidt tot kredietgroei en inflatie.

De dollar:

Bovenstaande grafiek toont de groei van de geldhoeveelheid gepubliceerd van dollars. U ziet dat het blauw gebied eindigt in 2006. Dit betekent enkel dat de Fed gestopt is met het publiceren van de M3, wegens niet meer relevant. Zo los je natuurlijk ook een probleem op (geleerd van de struisvogels). Het is duidelijk dat het probleem in Amerika vele malen groter is dan in Europa. Het is juist de M3 die aantoont hoeveel krediet er verleend is en is dat nu niet het grote probleem in Amerika? Van zodra ook de ECB stopt met publicatie weet je hoe laat het is. (grafiek van de euro vindt u terug in deel 1)

Opel of renault (6)

2009-02-21T19:01:00.001+01:00

Renault gooit hoge ogen met hun succesnummer Dacia. Het klinkt ongeloofwaardig in deze tijd maar de productie ervan kan niet volgen (omzet +400%). Hoeft er nog een beter bewijs hoe belangrijk het is om het JUISTE product te maken! Terwijl alle merken te kampen hebben met overproductie en zware verliezen, bewijst Dacia dat de overproductie in feitelijk een verkeerde productie is.

Hieronder een persbericht van een paar weken geleden:

De Amerikaanse verkoop van General Motors (GM) is in 2008 gezakt tot het laagste peil in 49 jaar. De verkoop in december zakte 31 pct als gevolg van de economische recessie en uit vrees voor het omvallen van de Amerikaanse autoreus.

GM was niet alleen. De afzet van Toyota in december zakte 37 pct, Honda verloor 35 pct, Ford 32 pct. De cijfers van Chrysler doken 53 pct lager.De verkoop van GM was de slechtste in 49 jaar, die van Ford in 47 jaar.

Wat een contradictie met de berichten van Dacia (Renault). Het is duidelijk dat het teveel aan verkeerd geproduceerde wagens een enorme last legt op de ganse auto-industrie. Een wereldwijde herstructurering is dringend en broodnodig. De logheid van deze industrie is echter een zwaar probleem. Het duurt namelijk jaren alvorens een nieuw type op de markt kan komen. Daarom zal deze sector eerst door een zeer diep dal moeten. Het is dan des te jammer dat de politieke wereld dit proces nog meer rekt door massaal geld in deze verkeerde producten te stoppen. Vooral Bush (weer hij) heeft hier grote schuld aan. De problemen bij GM en Chrysler zijn al jaren oud en het enige waarin Bush geslaagd is, zijn de problemen naar zijn opvolger te hebben doorgeschoven.

De bedragen die GM nodig heeft, worden alsmaar groter. Iedereen weet dat GM geld lenen alleen een uitstel van executie is. Ofwel laat men GM failliet gaan (met een doorstart van de nog gezonde delen) ofwel doet men een kapitaalsverhoging waarbij GM uit de problemen is.

Men laat het probleem aanmodderen omdat beide oplossingen veel meer dan 100 miljard dollar kosten. Niet min natuurlijk, maar hoe langer men wacht, hoe hoger dit bedrag zal oplopen, want tussentijds blijft GM de verliezen opstapelen. Door dit getreuzel loopt de schade voor de auto-industrie ook verder op. De betere constructeurs zien hun winsten serieus aangetast worden doordat de niet-levensvatbare constructeurs kunstmatig in leven worden gehouden.

Gisteren is in Europa dan eindelijk de eerste zet gegeven. Saab, eigendom van GM, mag door een rechterlijke uitspraak verzelfstandigd worden. Saab, ook al jaren verlieslatend, mag dan zelf kapitaal (lees veel Zweeds overheidsgeld) aantrekken en bewijzen dat het zelfstandig kan doorgaan. Na drie maanden wordt dan de levensvatbaarheid getest. Er zijn gelijkaardige ontwikkelingen bezig voor Opel/Vauxhall. Ook hier wordt een verzelfstandiging geopperd en kan men dan met nieuw kapitaal (lees Duits overheidsgeld) wellicht ook alleen verder. Dat dit protectionistische trekjes begint aan te nemen, is wellicht onvermijdelijk. Hoe moeilijker de omstandigheden, hoe meer je het fenomeen ” elk voor zich” krijgt. De geschiedenis staat vol van deze voorbeelden.

Het is duidelijk dat de politiek de problemen van de auto-constructeurs moet oplossen. Er zal dus enorm veel belastingsgeld vloeien (eigen aan politiek), om de gevolgen van deze verkeerde producties op te lossen. Hopelijk zal dit als resultaat hebben dat er opnieuw de juiste producten worden gemaakt, anders zou het jammer zijn van (ons) geld.

Hoeveel geld is er in omloop (2)

2009-02-14T18:49:00.000+01:00

In deel 1 werden 2 groepen voorgesteld: het publiek en de groep van de scheppers, deze laatste zijn best eens nader te onderzoeken. Zij bepalen immers hoeveel geld er in omloop is. Vooral omdat ze geld uit het niets kunnen scheppen, maakt hen verantwoordelijk voor de m3 (totale liquiditeitenmassa) of de hoeveelheid geld.

ECB Tower in Frankfurt

In het eerste deel kon u lezen dat men spreekt over primaire en secundaire banken.

De secundaire banken (veel spaar- en hypotheekbanken) kunnen nooit meer geld uitlenen dan dat zij zelf hebben gekregen van ander publiek via ingelegd spaargeld (spaarbanken) of via verkochte pandbrieven* (hypotheekbanken). Deze banken doen enkel aan kredietbemiddeling.

De primaire banken (b.v. KBC, DEXIA, ABN/AMRO, RABO, ING, SNS) zijn de geldscheppende banken, dat wil zeggen dat zij met een zekere kas een grotere girale geldhoeveelheid dan deze kas kunnen maken, via girale kredietverlening. Zij weten namelijk uit ervaring dat de rekeninghouders slechts een klein deel van hun geld in chartale (biljetten of munten) vorm komen opeisen en hebben dus geld ‘over’, waarmee ze een girale “zeepbel” kunnen opblazen, die echter ook niet te groot mag worden in verband met de vereiste liquiditeit ( een bank kan failliet gaan omdat zij niet aan de opvragingen van het publiek kan voldoen).

De primaire banken willen natuurlijk zoveel mogelijk giraal krediet verlenen om zoveel mogelijk rentewinst te maken. De Centrale Banken houden hen wel in de gaten (blijkbaar zitten er wel veel gaten in die gaten) dat ze niet teveel geld scheppen, in verband met inflatiegevaar. Dit systeem leidt tot fractioneel bankieren: door keer op keer verder uit te lenen op nieuw gecreëerd geld, kan men tot 9X meer geld scheppen dan er oorspronkelijk bestond. Dit geeft te denken hoe de m3 kan aangroeien en hoe onstabiel dit systeem is.

Een tweede schepper zijn de overheden. In de euro landen is overeengekomen dat elk land zelf zijn munten mag slaan (niet de centrale banken!). De hoeveelheid hangt af van de grootte van het land. Men mag dan ook verwachten dat in België en Nederland na verloop van tijd meer franse en duitse munten te vinden zullen zijn, gewoonweg omdat er van die laatste landen veel meer munten zijn. De totale waarde van deze munten schommelt rond de 20 miljard euro (2008). Munten maken slechts een heel klein gedeelte uit van de M3 en zijn te verwaarlozen.

De derde schepper zijn dan de centrale banken. De centrale banken drukken de bankbiljetten. De centrale banken beschikken ook over een strategische voorraad van biljetten die nog niet in omloop zijn, maar gebruikt kunnen worden in tijden van nood. Eind 2008 is er ongeveer 763 miljard euro aan biljetten in omloop. Dit lijkt veel maar is slechts een fractie van de M3.

Eigenlijk moeten we hier spreken over het Euro systeem. Die bestaat uit de ECB en alle centrale banken van de landen die de euro voeren. Die nationale centrale banken zijn niet onbelangrijk. Het zijn deze banken (en niet de ECB) die de bankbiljetten drukken, het geld transporteren, de voorraden beheren en de banken van hun land controleren. Zo is de de NBB (nationale bank van België) verantwoordelijk voor de belgische banken Dexia en Fortis. De NBB heeft Fortis van het faillissement gered door meer dan 100 miljard aan Fortis te lenen, toen in oktober 2008 alle andere banken hun geld uit Fortis terugtrokken. De DNB (de Nederlandse Bank) heeft dezelfde functie voor alle Nederlandse banken. De ECB geeft wel de richtlijnen voor de centrale banken en neemt de eindbeslissing bij de uitgifte van de biljetten. De voornaamste taak van het Euro Systeem is prijsstabiliteit.

Om u al een idee te geven van de hoeveelheid geld (M3) in de eurozone: het benadert de 10.000 miljard euro. Dat deze stijgend is, is een open deur intrappen. Wat dat voor gevolgen heeft ziet u in deel 3.

*Een pandbrief is een obligatie die door een hypotheekbank is uitgegeven. De door de hypotheekbank verstrekte hypotheken vormen het on derpandvan de obligatie. En die hypotheken zijn weer gedekt door hypothecair onderpand; vandaar de naam pandbrief.

Hoeveel geld is er in omloop (1)

2009-02-10T11:11:00.003+01:00

Dit is niet zo eenvoudig te beschrijven. Eerst en vooral moeten we onderscheid maken in de soorten geld die er bestaan. Tevens komen er een aantal begrippen bij kijken om alles te verklaren. Voor de euro worden drie termen gebruikt:M1,M2 en M3.

Vooraf moeten we een verschil maken tussen de groep die enkel geld kan verhandelen (gebruikers) en de groep die geld kan scheppen.

De tweede groep bestaat uit: centrale bankiers: deze kunnen bankbiljetten drukken (de beruchte geldpersen van de Fed en de ECB), de overheden (deze kunnen munten maken) en de primaire banken (deze kunnen giraal geld bijmaken).

De eerste groep bestaat uit al de rest: u en ik, bedrijven en zelfs secundaire banken zoals pure spaarbanken. Laten we de eerste groep het publiek (public) noemen en de tweede groep de scheppers .

M1 van de euro is dan al het giraal en chartaal euro geld die bij het publiek zit.

chartaal geld= alle euro bankbiljetten en euro munten.

giraal geld= het direct opeisbaar geld die op rekeningen bij banken staat en eigendom van het publiek is (dit zijn de lopende rekeningen waarover je beschikt=overnight deposits).

Als je de M1 van de EU wilt kennen moet je daar ook de vreemde valuta bijrekenen zoals dollar, CH frank, .... die bij banken gedeponeerd zijn en eigendom zijn van het publiek (cash vreemde valuta hoort daar niet bij, omdat dit niet gekend is).

Een tweede soort noemen we secundaire liquiditeiten, ook wel bijna-geld of schiergeld genoemd. Bijna-geld omdat je het zonder al te veel verlies kunt omzetten in geld zonder dat banken dit kunnen voorkomen. Hiertoe behoren:

deposito's met een opzegtermijn tot 3 maanden en korte termijn deposito's met vaste looptijd tot en met 2 jaar in het bezit van het publiek. M2 is deze laatste samengeteld bij M1.

M3 bestaat dan uit M2 met inbegrip van de overige secundaire liquiditeiten (MMF(Money market Fund) aandelen; schuldtitels tot 2 jaar; retrocessie-overeenkomsten). Deze M3 vormt dan de totale liquiditeitenmassa van het publiek.

Even belangrijk is: wat behoort er niet tot de euro M3?

Cash vreemde valuta bij het publiek
aandelen
obligaties en andere pandbrieven
vreemde valuta eigendom van de banken (scheppers)
lange termijn spaargeld (meer dan 2 jaar)
kasgeld bij een primaire bank (scheppers)

Bijkomende opmerkingen:

Sommige valuta kennen ook nog andere begrippen. Zo bestaat er ook M0 (dollar)=Het totaal van alle fysieke munt, plus rekeningen bij de centrale bank die kan worden uitgewisseld voor fysieke munt. M4 (India)=M3+Alle deposito's bij postkantoor spaarbanken (met uitzondering van Nationaal Spaarfonds Certificaten).
M1,M2 en M3 worden niet bij alle valuta hetzelfde gedefinieerd. Dit maakt vergelijking tussen verschillende valuta niet gemakkelijk. Toch is dit minder belangrijk: het is vooral de verandering van de hoeveelheid binnen 1 valuta die van belang is (inflatie).
retrocessieovereenkomst(ook bekend als een repo): een kredietnemer kan gebruik maken van een financiële zekerheid als onderpand voor een lening in contanten tegen een vaste rentevoet.
MMF: Dit is een type beleggingsfonds dat wettelijk verplicht is om te investeren in laag-risico effecten. In vergelijking met andere beleggingsfondsen is het risico dus laag en is het dividend dat betaald wordt min of meer gelijk aan de korte termijn rente.

In een tweede deel bekijken we wat de gevolgen zijn van veranderingen in de M3 (totale liquiditeitenmassa).

beurspsychologie

2009-02-07T19:23:00.001+01:00

Daniel Kahneman is een belangrijke pionier op het grensvlak van de economie en de psychologie. Hiervoor ontving hij de Nobelprijs voor economie in 2002, alhoewel hij als psycholoog nooit een cursus economie had gevolgd. Samen met zijn spitsbroeder Amos Tversky schreef hij zeer interessante artikels over beleggerspsychologie (behavioral finance) met als hoogtepunt hun Prospect Theory (verwachtingstheorie) in 1979.

Met hun behavioral finance gingen ze loodrecht in tegen alle bestaande klassiekers als de portefeuilletheorie, de efficiënte markten en de modellen van Black en Scholes. Hun ideeën steunen op het ene feit dat mensen niet altijd de juiste beslissingen nemen. Vooral de factor onzekerheid waar alle knappe economische koppen voor hen de tanden op stuk beten, werd door beiden beter begrepen. Ze bestudeerden voornamelijk de menselijke drijfveren en specifiek hoe deze met risico omgingen.

Zo ontdekten zij door empirisch onderzoek, belangrijke gedragingen bij mensen, waardoor deze niet altijd voor het meest interessante kiezen (wiskundig). Het "zekerheidseffect" speelt een belangrijke rol.

Mensen kiezen altijd voor een zekere kleine winst, dan voor een onzekere grote winst. Zo kiest men voor een winst van 1000€ als die 100% zeker is en niet voor een winst van 1500€ als die maar 80% zeker is (alhoewel wiskundig dit 1200€ is en dus meer dan 1000€). Bij verlies gaat men juist het tegenovergestelde doen: hier kiest men voor de kans van 80% verlies van 1500€ ipv de 100% zekere 1000€ verlies. Bij winst vertrouwt men dus die 20% kansverschil niet (de buit is toch binnen, dus geen risico nemen), terwijl bij verlies men zich vastklampt aan die 20% kansverschil ( je weet maar nooit dat we daardoor geen verlies maken, men neemt dan teveel risico). Beide zijn logisch verkeerd en verklaren meteen waarom beleggers te vroeg winst nemen en hun verliezen te hoog laten oplopen.

Bernouilli had dit ook al in 1738 ontdekt: eenzelfde bedrag verliezen doet emotioneel meer pijn dan de vreugde die men heeft het te winnen. Stel dat je ganse vermogen 100000€ is, zal het verlies van dit vermogen veel pijnlijker aanvoelen dan het geluk die men voelt 200000€ te bezitten. Bernouille was dan ook een verre voorloper van de "behavioral finance". Daarom houden beleggers verlieslatende posities veel te lang bij omdat ze niet tegen het verlies kunnen.

Kahneman heeft op dezelfde manier 14 stellingen gemaakt van irrationeel gedrag. Zo luidt een tweede stelling:

"Als de winstkansen zeer klein zijn, gaat de grote meerderheid voor de grootste winst." Deze stelling hoeft nauwelijks uitgelegd: Het succes van loterijen, casino's en zelfs verzekeringscontracten bewijzen het elke dag. Laat mensen kiezen tussen 2% kans op het winnen van een gouden sieraad of 6% kans op het winnen van een identiek zilveren sieraad, zal de overgrote meerderheid kiezen voor het gouden sieraad, alhoewel ze driemaal meer kans hebben om het zilveren sieraad te winnen.

Een ander voorbeeld is dat mensen nutteloze verzekeringen afsluiten voor bvb. een wasmachine. De kans dat zo'n machine de eerste jaren stuk gaat, is veel kleiner dan wat mensen inschatten als kans. Hierdoor betalen ze veel te veel voor de verzekering, waarvan verzekeraars profiteren.

Beide psychologen kwamen tot de volgende 3 conclusies:

1. Mensen begrijpen meestal niet tenvolle waarmee ze bezig zijn.

2. Hoe meer emotie er in het spel is, hoe minder rationeel er gehandeld wordt.

3. Mensen denken niet lang en diep genoeg na en vertrouwen op snelle, oppervlakkige beslissingen. Een voorbeeld van dit laatste is het ijsje met slagroom. Beide tesamen kosten 2,2€. Het ijsje kost 2€ meer dan de slagroom. Hoeveel kost de slagroom?

Obligaties, een veilige belegging?

2009-01-31T11:45:00.000+01:00

In 2008 werden aandelen massaal de rug toegekeerd door de kleine belegger. Spaarrekeningen en obligaties zijn weer hot als belegging. Vooral obligaties worden gezien als de ideale en risicoloze belegging ten opzichte van aandelen. Maar is dit ook zo?

Mijn mening is dat obligaties iets veiliger zijn dan aandelen. Forse koersdalingen zijn bij obligaties niet aan de orde als u de termijn uitzit. Daar tegenover zullen obligaties nooit het rendement kunnen geven wat mogelijk is met aandelen. Volgende soorten obligaties bestaan:

Kasbons: Obligaties die worden uitgegeven door banken.

Staatsobligaties: Leningen uitgeschreven door overheden.

Bedrijfsobligaties: Leningen uitgeschreven door bedrijven.

Tot 2008 werd ervan uitgegaan dat Kasbons en Staatsobligaties tot de veiligste beleggingen gerekend konden worden. Dat ook dit genuanceerd moet worden, hebben we inmiddels geleerd (Lehmann Brothers). Een obligatie is een schuldbewijs voor een lening uitgeschreven door een instelling, meestal over tenminste vijf jaar en waarvoor een intrestvergoeding wordt betaald om dit geld gedurende een overeengekomen periode te gebruiken. Nu er een resem faillissementen plaatsvinden, is ook de obligatiehouder niet zeker dat hij zijn geld terugziet.

Bij een faillissement komt een aandeelhouder op de laatste plaats. Die is zo goed als zeker zijn geld kwijt. Een aandeelhouder moet zich bewust zijn van dit risico. Wie obligaties heeft, staat ook redelijk achteraan in de rij en dit wordt minder goed beseft. Vooral achtergestelde obligaties (het woord zegt het zelf: men is achtergesteld op andere) zullen meestal niet veel van hun geld terugzien. Maar ook gewone obligaties zijn mogelijks niets meer waard als er onvoldoende geld overblijft. Dus veilig zijn obligaties allerminst.

Om de veiligheid van obligaties te bepalen bestaan er 2 belangrijke ratingbureaus: Moody's en S&P. Zij kennen een rating toe aan de obligatie. Triple A zijn zeer veilige, C en D zijn zeer onveilige (junk genoemd). Hoe lager de rating, hoe hoger de intrest zal moeten zijn om beleggers te overtuigen deze te kopen. Hier geldt duidelijk de wet: hoe meer risico, hoe hoger de opbrengst. Het probleem is echter dat deze ratings subjectief zijn. U koopt een triple A obligatie en deze wordt na 2 jaar bvb. gedegradeerd naar een C rating. U kocht dan in volle vertrouwen een "investment grade" obligatie en uiteindelijk blijkt u een "rommel of speculatieve" obligatie in bezit te hebben. Hier heeft u geen controle op: Het ratingbureau kan zich vergist hebben of de marktsituatie kan compleet gekeerd zijn. Zo zijn de ratings voor de o zo veilige banken neerwaarts bijgesteld en zelfs staatobligaties van sommige europese landen als Spanje worden neerwaarts bijgesteld. Ook België staat op de lijst om een herziening te krijgen. Een land als IJsland is failliet en kan enkel met hulp van buurlanden en het IMF aan zijn verplichtingen voldoen. Een ander voorbeeld is Argentinië, die in het verleden gelijkaardige problemen gekend heeft.

Wie de kleine lettertjes niet heeft gelezen kan nog meer gezien zijn. Zo bestaan er reverse converteerbare obligaties. Deze betekenen dat het bedrijf mag kiezen hoe u wordt terugbetaald: met geld of in aandelen. U ziet van ver wat het bedrijf zal doen als aandelen nauwelijks wat waard zijn als de uitbetaling moet plaatsvinden. In plaats van u zuurverdiend geld te ontvangen, zal u waardeloze aandelen aan uw broek gesmeerd krijgen. Daarom: KOOP NOOIT REVERSE CONVERTIBLES. Meestal zijn deze intresten zeer aanlokkelijk: 10 à 20% zijn geen uitzondering, toch bij een faillissement krijgt u dit nooit te zien, u ontvangt netjes bvb. 1000 aandelen aan ... 0€. Sommige obligaties maken het nog bonter: ze mogen terugbetaald worden in aandelen van zodra het aandeel onder een bepaalde waarde zakt: VERLIES GEGARANDEERD.

Mijn conclusie is duidelijk: Obligaties kunnen even risicovol zijn als aandelen, terwijl hun rendement veel lager ligt. We zien dan ook nog dat er massaal veel obligaties op het verkeerde moment gekocht worden: als de rentes laag staan. Persoonlijk heb ik nog nooit obligaties gekocht en wellicht zal ik het nooit doen. Geef mij dan maar de real stuff: Aandelen en laat het uitlenen van geld maar over aan de banken, die zijn daar toch specialist in of niet?

De westerse wereld begon bij Fibonacci

2009-01-27T11:47:00.001+01:00

Hier en daar wordt voorspeld dat het einde van het westers financieel systeem eraan komt. Maar waar begon het? Reeds meer dan 800 jaar geleden bij Fibonacci: Hij leerde de westerse wereld rekenen zoals het hoorde. Hiermee was hij feitelijk de vader van zowel de technische als de fundamentele analyse.

Fibonacci, die eigenlijk Leonardo van Pisa heet, heeft zijn plaats in de westerse geschiedenis verworven met het schrijven van het boek "Liber Abaci" of "Het boek van de rekenkunde". Met dit handgeschreven! boek uit 1202, introduceerde hij de arabische cijfers van 1 t.e.m. 9 in Europa. Hij legde de eenvoudige rekenkundige bewerkingen als vermenigvuldigen, breuken, vierkantswortel en kwadraat gedetailleerd uit. Ook economische begrippen als wisselkoers, renteaflossingen en winstmarges kenden door hem geen geheimen meer.

Bekender nog dan zijn boek is de "Fibonacci reeks". Deze reeks: 1,1,2,3,5,8,13,21,34,... is niets anders dan ieder volgend getal is de som van de twee vorige. Beweerd wordt dat Fibonacci tot deze reeks kwam door het bestuderen van ... konijnen. Dit is echter niet de waarheid, de reeks was al minstens duizend jaar ouder en Fibonacci heeft ze wellicht opgepikt toen hij in Algerije studeerde. Het konijnenverhaal is slechts één van de vele voorbeelden hoe de reeks verbonden is met vele elementen uit de natuur.

Een verdere toepassing van deze reeks is de gulden snede (mooier gezegd: "divina proportione " = goddelijke verhouding). Wanneer u een getal deelt door het vorige in de rij, bekomt u ongeveer 1,618 (hoe verder in de rij hoe nauwkeuriger). Heel wat toepassingen hiervan vindt u in de natuur zelf. De grootste eer kreeg Fibonacci van Leonardo da Vinci met zijn "mens van Vitruvius". Alle toepassingen over de reeks en de gulden snede opsommen, is onbegonnen werk, door even te googelen vindt u er alles over, zelfs het konijnenverhaal.

Nu, 800 jaar later, worden zijn berekeningen in de beleggingswereld nog altijd gebruikt. Het verdisconteringsprincipe waarbij de huidige waarde (present value) wordt berekend aan de hand van de toekomstige geldstromen komen van zijn hand. Zo steunt de huidige waarde van aandelen als zijnde alle verwachte dividendopbrengsten hierop.

Elliot (Wave Principles) en zijn volgelingen geloven dat beurskoersen en grafieken steunen op deze cijfers. Mede door deze reeks beweren ze voorspellingen te kunnen doen van de beursgolven. Elliot maakte er een methode van.

de (spaar)rekening klopt niet, deel 2

2009-01-24T10:49:00.001+01:00

In het eerste artikel vroeg ik mij af of al die gratis bankzaken en tegelijkertijd de zeer hoge rentevergoeding wel klopt voor geld die onmiddellijk opvraagbaar is. In theorie hebben de banken hier veel kosten door en zouden we eigenlijk rente moeten betalen in plaats van krijgen. Door deze gratis diensten en hoge rente te aanvaarden, laten we oogluikend toe dat de banken dit geld gebruiken om uit te lenen. Alleen zo kunnen ze hier aan verdienen. Maar hoe rijm je dan dat uitgeleend geld onmiddellijk opvraagbaar is?

Voor alle duidelijkheid spreek ik niet meer over deposito, spaarrekening en termijnrekening omdat ik gemerkt heb dat deze termen in België en Nederland niet altijd hetzelfde betekenen. Ik spreek dan ook over onmiddellijk opvraagbaar geld (zicht- en spaarrekening) en niet-onmiddellijk opvraagbaar geld (termijnrekening, kasbons, spaarbons, verzekeringsbons en spaardeposito's).

Hoe lossen banken het probleem op van onmiddellijk opvraagbaar geld die toch gebruikt wordt om uit te lenen? In theorie lossen ze dit niet op. Bij een bankrun (waarbij iedereen zijn onmiddellijk opvraagbaar geld ook daadwerkelijk onmiddellijk opvraagt) kunnen ze dit geld gewoon niet terug geven. Enkel door extra geld te lenen bij centrale banken of andere banken (wat in het najaar van 2008 niet meer lukte) kunnen ze de schijn ophouden. Als laatste redmiddel kan ook een overheid voor het nodige kapitaal zorgen, wat in 2008 is gebeurd.

Voor de rest doen banken aan speculatie. Ze speculeren namelijk dat er nooit een bankrun plaatsvindt. Door de jaren heen hebben ze een goed beeld gekregen van de bedragen die mogelijks opgevraagd worden. Met de nodige reserve (normaal 10%) zorgen ze dat dit bedrag altijd beschikbaar is. Dit is maar een fractie van het totaal "onmiddellijk opvraagbaar" geld. In België kent de spaarrekening wegens zijn fiscaal gunststatuut een enorm succes. De belg is dan ook een trouwe spaarder en verandert niet zo gauw van bank. Dit speelt in de kaart van de bank natuurlijk. Hierdoor kunnen ze toch een hoge rente geven voor geld die contractueel niet vast staat, maar in de praktijk wel.

Een mooi bewijs hiervan is de Belgische tak van Rabobank. Rabobank opereert in België als een internetbank met mooie rentes op de internetrekening. Bij Rabobank kan je 500000 euro (half miljoen) PER DAG overschrijven naar een andere rekening zonder dat er een vraag wordt gesteld (u moet wel eerst van de spaarrekening naar de zichtrekening overboeken, maar dat gebeurt ogenblikkelijk en onbeperkt). Hier kan je dus overduidelijk spreken van onmiddellijk opvraagbaar geld. De rentevergoeding voor deze spaarrekening bedraagt vandaag 3,75%. Verder is alles gratis bij Rabobank.

Nu gaan we kijken wat de vergoedingen zijn voor niet-onmiddellijk opvraagbaar geld. Rabobank biedt die aan onder de vorm van termijnrekeningen. Wie logisch redeneert mag dus veel hogere vergoedingen verwachten daar hij effectief niet over zijn geld kan beschikken gedurende de overeengekomen termijn. Ook Rabobank kan een hogere vergoeding geven daar ze zeker zijn dat ze het geld niet hoeven terug te geven tijdens dezelfde termijn. Ziehier de tarieven:

1 maand: 1,90%, 2 maanden 1,90%, 6 maanden 2,02%, 2 jaar 3,00%. Je moet je geld al 5 jaar lang vastzetten om een hogere vergoeding te krijgen (3,85 à 3,88%). Als je rekening houdt met het netto bedrag, geraak je zelfs niet boven de rente van 3,75% (is in België onbelastbaar tot een bedrag van ongeveer 1700€ renteontvangsten per persoon= 45000€ spaargeld op een spaarrekening). Je kunt hier dus maar één conclusie uit trekken. Vandaag brengt onmiddellijk opvraagbaar geld meer op dan geld die voor jaren (tot 7 jaar) vast staat. De logica is zeer ver weg. Je kan nog opmerken dat de rentes dalend zijn, maar daartegenover bestaat de vrees voor hyperinflatie. Je moet dan wel goed gek zijn om je geld voor 7 jaar vast te zetten. Een beter bewijs is er niet, denk ik, dat ook het onmiddellijk opvraagbaar geld uitgeleend is en dat deze broodnodig zijn voor de banken, anders kan en zou men niet die rentes geven. Je kan je zelfs afvragen of de banken nog het onderscheid maken tussen het soort geld die ze ter beschikking krijgen.

In België staat dan ook het meeste geld op spaarrekeningen. Dit heeft als resultaat dat banken die in België ( en bij uitbreiding in de ganse Westerse wereld wellicht) opereren bijzonder zwak staan tegen een bankrun. Dat ze deze zwakte zelf in de hand werken door deze hoge rentes op onmiddellijk opvraagbaar geld en dat ze dit zouden kunnen omkeren nu er massaal terug geld vloeit naar spaarrekeningen, is blijkbaar nu nog niet aan de orde, maar wellicht gaan we wel die richting uit.

Toevallig wordt vanaf 1 april 2009 de wetgeving in België aangepast voor spaarrekeningen (onmiddellijk opvraagbaar). De maximum rente wordt 3% of lager (indien de rente van de ECB lager ligt) en er mag maar 1 premie meer zijn (getrouwheid en aangroei vallen weg), die tussen een kwart en de helft ligt van de basisrente.

Het gevolg hiervan is dat er veel minder interest zal zijn dan nu (max 4,25% basis en 2% extra), en dat het bankhoppen ontmoedigd wordt daar de premie niet meer na 6 maanden mag, maar slechts na 1 jaar verworven is. Hiermee snijdt men de pas af van de kleinere en buitenlandse banken die het vooral moeten hebben van de hogere rentes om klanten aan te trekken. Deze wet speelt duidelijk in de kaart van de grote 4 (KBC, ING, Dexia en Fortis Bank), want hierdoor verkleint de kans dat er veel geld tegelijkertijd wordt afgehaald, daar men overal zowat dezelfde vergoedingen zal krijgen. Jarenlang was er een soort gentlementsagreement tussen die 4 banken waarbij de rentes zeer laag bleven. Onder druk van de kleine en buitenlandse banken hebben ze de handdoek in de ring gegooid en hun rentes op hetzelfde niveau gebracht. Via politieke weg proberen ze nu weer hun slag thuis te halen.

Bugatti Veyron: economisch verantwoord?

2009-01-22T10:48:00.000+01:00

Bovenstaand "machientje" kost zo'n dikke 1,5 miljoen dollar. Een astronomisch bedrag. Vindt u het produceren van dit product economisch verantwoord?

Men kan zich terecht afvragen wat de zin is van bovenstaande auto? Neem aan dat een gemiddelde wagen 20000 $ kost, dan is dit een verhouding van 1 Bugatti tegen 75 normale auto's. Decadent niet?

Voor de liefhebbers zijn dit de voornaamste kenmerken:

1001 pk
in 2,5 seconden van 0 naar 100 km/u
topsnelheid van 407 km/u
verbruik van 20 liter benzine per 100 km

Pikant detail: je hebt al een BMW voor de prijs van de wielen en dit is voor een franse auto!
Wie meer info hierover wil, vindt al heel wat op wikipedia.

Oh ja, het antwoord op de titel: is dit economisch verantwoord?

Mijn mening is: Waarom niet?. Zolang er kopers voor zijn en zolang de ondernemer hier winst mee maakt, doet dit de economie draaien. Ik heb veel meer problemen met de geproduceerde auto's van General Motors die enkel nog met zwaar verlies verkocht worden. Je ziet wat er daar van komt. Het verbruik van de bugatti vindt ik wel een minpuntje.

Bent u het met mij eens? Mogen deze beauties blijven rondrijden in deze recessie? Zou u ze kopen, mocht u het geld hebben?

speculanten: een zegen of een vloek?

2009-01-20T10:42:00.001+01:00

Als het economisch misloopt, wordt nogal vaak gewezen naar de speculanten. Het is altijd verleidelijk om iemand anders de schuld te geven. De ene keer zijn het de banken, de andere keer de shorters en nogal vaak zijn het de speculanten. Ze allemaal over één kam scheren en ze als criminelen bestempelen is wellicht een brug te ver.

Wat is een speculant? Je kan hem/haar het best omschrijven als iemand die probeert laag te kopen en hoog te verkopen, daarmee veel winst op zak steekt, maar totaal geen interesse heeft in het product waarin hij handelt. Puur economisch voegt hij geen waarde toe of toch?

Een mooi voorbeeld van speculatie is de stijging van de olieprijs vorig jaar. Neem volgend voorbeeld:

Een speculant koopt een futurecontract ter waarde van 100 000 dollar met als economische waarde 1000 vaten olie aan de prijs van 100$/vat. De boot met deze olie is pas vertrokken en is een maand onderweg. Net voor aankomst van het schip stijgt de olieprijs op de internationale markten naar 115$/vat. De speculant zal het contract snel verkopen want hij heeft 15% winst en het laatste wat hij wil, is opgescheept zitten met de olie. Wat er achteraf met de olie en de prijs zelf gebeurt, interesseert hem geen zier.

Twee dingen worden direct duidelijk: De speculant zorgt voor liquiditeit van de contracten (het is best mogelijk dat het contract diverse keren in andere handen is overgegaan) en hij neemt een groot risico. Voor hetzelfde geld was de olieprijs gedaald (wat ook gebeurd is) en heeft hij een zwaar verlies geleden. Heeft de speculant de prijzen opgedreven? Wellicht wel, want hij haalt de olie tijdelijk uit de markt (zorgt voor schaarste) en verkoopt dan aan een hogere prijs. Hij profiteert dus van een stijgende trend door extra schaarste te creëeren. Deze stijgende trend is echter niet door de speculant gemaakt maar door de reeds aanwezige olieschaarste op dat moment. Hij heeft de prijzen wel mee helpen opdrijven, maar tegen een trendomkeer is ook hij niet bestand.

Als je de vergelijking naar de gewone beurs doortrekt, doen we eigenlijk allemaal aan speculatie: we proberen laag in te kopen om met een zo groot mogelijke winst, liefst in een zo kort mogelijke tijd, hoog te verkopen. Wie heeft er nog altijd zijn eerste aandelen, ooit gekocht omdat hij het goed meende met een bedrijf? Aan de miljoenen dagelijkse transacties op de beurs te zien, zullen dat er weinig zijn. De lijn tussen beleggen en speculeren is dan ook flinterdun.

Een tweede voorbeeld van een speculatie is het volgende: Nu de grondstoffen laag zijn, vinden veel speculanten het ogenblik gekomen om bijvoorbeeld zink op te kopen. Zij kopen dus wanneer anderen het niet moeten hebben. Ze houden het bij tot de markt weer aantrekt en er schaarste komt. Dan gooien ze hun zink op de markt. Ze voldoen dus perfect aan het profiel van een speculant: laag kopen, bijhouden en hoog verkopen, terwijl het product zink hun niet interesseert. Hebben de speculanten nu niet een fantastisch economisch feit gepleegd? Ze kopen als niemand koopt, ze spelen magazijnier en dus financier, en verkopen als er schaarste is waardoor er meer zink op de markt komt. Zij zorgen dus voor een dempend effect. Als je dan weet dat de markten efficiënt zijn (op ieder moment zijn alle gegevens die verband hebben met het product gekend), dan neemt de speculant een enorm risico door tegen de markt in te gaan. Is deze speculant dan geen onderdeel van de vrije markt economie, meer zelfs is hij dan niet noodzakelijk?

Men kan natuurlijk niet ontkennen dat er veel criminaliteit verweven zit bij speculatie. Kartels opzetten om schaarste te creëren, valse geruchten de wereld insturen, documenten vervalsen, lobbyen en omkoping bij overheden (grondspeculatie!), de voorbeelden hoor je dagelijks in het nieuws. Hier kan je geen respect voor hebben. Toch wil ik eindigen met dezelfde vraag als in het begin:

Alle schuld op de speculanten schuiven, is dat geen brug te ver?

De (spaar)rekening klopt niet

2009-01-15T14:48:00.000+01:00

De verontwaardiging was enorm groot toen diverse banken in Europa op omvallen stonden. Het was allemaal de schuld van Amerika en van de roekeloosheid van de banken zelf. Maar hebben wij er ook zelf schuld aan? Bent u ook op zoek gegaan naar de meest biedende spaarrekening? Of wilt u ook dat alle bankzaken gratis zijn? Ik wel.

Ik betaal geen enkele euro voor al mijn bankzaken. Niet voor transacties, niet voor beheer van de rekeningen, niet voor uittreksels en niet voor bank- of visakaarten. Ik wil megaveilig internetbankieren en een superveilige bewaring van het geplaatste geld. Tevens moet er zoveel mogelijk iemand ter beschikking zijn in het plaatselijk kantoor om mijn vragen in te willigen. Daarbovenop wens ik tenminste 4% en liever nog 6% rentevergoeding op mijn spaarrekening. Maar vooral wil ik ieder moment en iedere minuut van de dag mijn geld kunnen opvragen.

Merkt u op dat ik niets betaal maar toch veel wil? Dit plaatje klopt dus niet, maar toch is het de realiteit vandaag. Zou het niet logisch zijn dat ik voor al deze diensten betaal? Zou het niet logisch zijn dat we rente betalen i.p.v. krijgen om al deze diensten te financieren? Toch?

Wij gaan eigenlijk stilzwijgend akkoord dat de bank dat geld gebruikt om uit te lenen aan iemand anders. Goed. De bank leent uw geld uit en verdient daaraan. Dit betekent wel dat de bank dit geld niet meer in zijn bezit heeft. Hoe kunnen wij dan eisen dat we ons geld ieder moment ter beschikking hebben? Is dit eigenlijk niet het gebied van kasbons en termijnrekeningen? Daar geven we expliciet de toestemming aan de bank dat ze dit geld voor éénzelfde termijn uitlenen, want we hoeven het pas op de vervaldag terug, met een eerlijke vergoeding (rente).

Nu ontstaat de situatie dat hetzelfde geld door 2 mensen gebruikt wordt: de lener en diegene die het in deposito geeft. Is het dan zo verwonderlijk dat in het geval dat leners het geld niet kunnen terugbetalen of wanneer de depositogevers massaal hun geld opvragen, de banken zwaar in de problemen komen? Is nu net dit niet in 2008 in België en Nederland gebeurd? Is er niet meer aan de hand dan de Amerikaanse huizencrisis en frauduleus herverpakte producten?

Moeten we niet naar een nieuw banksysteem waar u enerzijds betaalt voor diensten waartoe onder meer het in deposito geven van geld behoort. Als u juwelen of anders kostbaarheden in een bankkluisje legt, betaalt u daar toch ook voor? Waarom dan niet voor geld? Dit geld moet dan wel volledig bij de bank blijven en mag niet uitgeleend worden. Als u wel toelaat om het geld uit te lenen, dient daarvoor een termijnrekening of een kasbon, waarvoor u wel een mooie vergoeding krijgt. Aan u dan de keuze!

Dit klinkt wellicht niet populair, maar dit behoedt ons wel voor fratsen zoals dit jaar. Dan hoeft ook de onschuldige belastingbetaler niet op te draaien voor de enorme kapitaalinjecties en de gigantische staatswaarborgen voor de banken die nu kwistig in het rond gestrooid worden , zonder dat iemand weet waar dit kan eindigen. Wie enkel zijn geld in deposito geeft, hoeft die waarborgen niet. Wie toch rente wil, weet dat daar risico's aan verbonden zijn.

Er is wel 1 belangrijke maar! De overheden moeten stoppen van altijd maar een inflatoir beleid te voeren. De koppeling aan goud/zilver zou dit kunnen vermijden. Dan maakt het niet uit of je nu geld of goud bij de bank in deposito geeft! Beide hun waarde blijft.

Misschien mogen daarom banken ook maar 1 van deze 2 activiteiten aanhouden, zodat de keuze duidelijk is: Ofwel een depositobank voor geld en goud/zilver, ofwel een leningsbank met producten waarvoor men een intrestvergoeding krijgt.

Toevoeging:

Betekenis van deposito in bovenstaand artikel = het in bewaring geven (van geld) zonder meer.

Vooral in Nederland spreekt men ook over (spaar)deposito in de betekenis van een termijnrekening, m.a.w. een spaarvorm met vaste looptijd en vaste rente. Best verwarrend dus allemaal.

Waar is al dat geld naar toe?

2009-01-12T14:40:00.000+01:00

Diverse krantenberichten liegen er niet om: er zijn ongelofelijk veel miljarden in rook opgegaan in 2008. Nu blijft de vraag: Waar zijn al die miljarden naar toe? Op een beurs worden toch aandelen verkocht en gekocht. Er is dus enkel een verschuiving van bezit, het geld kan toch niet weg zijn? Toch wel: het is weg. Maar is het er ooit geweest?

Op de beurs wordt per dag meestal slechts 1% of minder van de aandelen van een bepaald bedrijf verhandeld. Stel dat een bedrijf 1000 aandelen heeft met een waarde van 100€/aandeel en dit komt perfect overeen met de boekwaarde.

Op een bepaalde dag is er een "gek" die op de beurs één aandeel koopt aan 200€. De beurskoers verdubbelt en de kapitalisatie bedraagt nu 200 000€(200 X 1000). Betekent dit dan dat alle aandelen samen 200 000€ waard zijn? Volgens alle gegevens die u in alle kranten en websites vindt, is dit inderdaad zo. Maar is er dan 200 000€ betaald voor die aandelen? Helemaal niet! Er is slechts 999x 100€ en 1x 200€ is tesamen 100 100€ betaald geweest.

Als de volgende dag er opnieuw 100€ betaald wordt voor dit aandeel is er dan ook helemaal geen 100000€ verdwenen (beurskapitalisatie zakt van 200000 naar 100000€). Hoogstens heeft die "gek" 100€ verloren aan een andere aandeelhouder die deze 100€ op zak steekt.

Met de huidige technieken is het perfect mogelijk om de werkelijke betaalde bedragen te verrekenen in de beurskapitalisatie (zeer zeker bij nieuwe beursintroducties). Daar er slechts een beperkt aantal aandelen verhandeld worden per dag, zal "deze kapitalisatie gedeeld door het aantal aandelen" veel dichter bij de koers van de vorige dag liggen dan de beurskoers van die dag. Waarom doen de beursautoriteiten dit niet? Omdat dan waarschijnlijk het volgende scenario zal afspelen:

De beurskoers zal veel dichter bij de boekwaarde komen te liggen, immers zal men minder bereidt zijn om veel meer of minder dan de boekwaarde te betalen of te verkopen. Want men zal naar een evenwicht streven voor de "nieuwe beurskapitalisatie gedeeld door het aantal aandelen" en dit kan niet anders zijn dan tussen de huidige boekwaarde en de toekomstige verwachte boekwaarde. U weet dat boekwaarde's veel minder vlug veranderen dan de beurskoersen zoals ze nu zijn. Dit betekent dat de koersen veel minder zullen fluctueren, met als gevolg dat er veel minder spektakel zou zijn en dus minder handel. Dit zou de doodsteek zijn voor de beurs als casino met een gigantisch inkomensverlies voor de ganse sector.

beursadvies nr.5 vergeet opties niet

2009-01-11T11:48:00.003+01:00

De eerste vier beursadviezen zijn ontegensprekelijk de belangrijkste. Er is er nog ééntje om het rijtje compleet te maken. Uw verlies beperken, kopen in een stijgende trend, niets doen als de trend blijft en verkopen bij trendomkeer zijn slechts een onderdeel van de beurs. Deze zeer eenvoudige adviezen staan in schril contrast met de complexheid van de beurs.
Zoals de titel reeds verraadt, bestaan er naast aandelen nog producten zoals opties, turbo's, speeders, trackers, futures, mini's (bestaan die nog?), CFD's,... en dan hebben we het nog niet over allerhande soorten obligaties, klikfondsen, hedgefunds, convertibles, sicavs, beveks ,... kortom de lijst is ellenlang. U mag ze van mij allemaal uitproberen, mij interesseren enkel die producten die van nut zijn zoals in onderstaand geval.
Als u pech hebt, dan kan het zijn dat u bij een stijgende trend juist op de top gekocht hebt. Daar moet u rekening mee houden. Fundamentele of technische analyse zal u daarbij niet altijd helpen. U weet het al, zoals de bodem een gok is (of geluk), zo is ook de top. U verkoopt dan wel TIJDIG na een daling (tussen 5% en 33%, zie beursadvies nr. 4), maar dat verlies hebt u toch aan uw been als u op de top gekocht hebt. Als de trend omkeert, kan het zo razendsnel gaan, waardoor het aandeel bvb. direct tientallen procenten lager noteert. Wat doe je dan om je tegen dit risico in te dekken?
Het kopen van een putoptie! Dit type optie wordt meer waard als het aandeel daalt. De kost voor de optie gaat wel af van uw winst. Een verzekering kost nu éénmaal geld en zoals u uw ander bezit (huis, auto, leven!) beschermt met een verzekering, zo beschermt u uw aandelen met een optie.
Nu wordt het moeilijk: want wanneer wordt een optie interessant? En welke optie? Dit hangt volledig af van de prijs van de optie. Vorig jaar (2008) waren de opties verschrikkelijk duur. Dit is logisch te verklaren: de optieprijs bestaat uit een intrinsiek gedeelte (wat het echt waard is) en een verwachtingswaarde (wordt ook lucht genoemd). Het is vooral deze lucht die nu hoog is, want door de volatiliteit van de aandelen, is de kans groot dat de opties uitgeoefend zullen worden en moet er daarom een hogere prijs voor betaald worden. Het is nodig zelf een berekening te maken welke optie de interessantste is. Indien u niet genoeg onderlegd bent in opties, raad ik aan een optiecursus te volgen. Er worden er gratis aangeboden op het internet.
Het laatste jaar 2008 (en nu nog) was er gigantisch veel geld te verdienen met het schrijven van opties, de risico's waren echter navenant. De vix (volatility index) staat al geruime tijd boven de 40 (tot 75) en dit is echt uitzonderlijk. Hoe hoger die staat, hoe meer lucht in de premies van de opties zit.
Met opties is het ook mogelijk om omgekeerd te werk te gaan. Stel dat de trend dalend is. Hierop kunt u ook inspelen, want een trend is een trend. Dit noemt men short gaan. Zo kunt u ook handelen in een dalende markt. U verkoopt aandelen die u niet heeft en koopt ze terug als ze een pak lager staan. Mocht het aandeel op een bodem staan als u het kocht, dan kunt u zich indekken door een calloptie te kopen. Deze optie stijgt in waarde als het aandeel stijgt. Hierdoor is "short gaan + calloptie" een bescherming tegen verlies. U werkt dan met een trailing stop kooporder om de andere adviezen toe te passen.
Met opties kunt u nog veel meer doen, zo is het mogelijk om volledige optiestrategieën uit te werken. Ik kan opnieuw een ellenlange lijst opsommen. Er bestaan wel honderd strategieën, met mooie namen als reverse ratio call spread, ongedekte variabele ratio call write, bullish call calendar spread en niet te vergeten de butterfly zowel in short als in long versie. Dit brengt ons naadloos bij mijn zesde beursadvies: Verdwaal niet op de beurs.
Dit advies maakt deel uit van een reeks van 10. Elk afzonderlijk hebben ze niet de waarde die ze verdienen. Advies 1 waarschuwde om bewust te beleggen en zo verlies te vermijden, advies 2,3 en 4 bespreken het kopen, houden en verkopen van aandelen. Advies 6 t.e.m. 10 zijn randadviezen, maar daarom niet minder belangrijk. De tien adviezen samen zullen u helpen de verliezen te beperken en hopelijk u in staat stellen om meer winst te maken.
Deze beursadviezen zijn persoonlijk. Reacties zijn dan ook welkom. Bent u het eens? Oneens? Of heeft u er een andere kijk op? Aarzel niet en reageer. Alleen zo worden we slimmer, zowel u als ik. Misschien is uw advies wel een beter advies!

De fed... een filmpje

2009-01-09T22:04:00.001+01:00

Fortis: Quo Vadis?

2008-12-31T08:40:00.001+01:00

Het gaat niet goed met Fortis. Welke Fortis? Alle Fortissen. Na de, veel te dure, aankoop van ABN Amro (werd na zovele maanden eindelijk door het Fortis bestuur toegegeven), na de financiële crisis, na de nationalisaties, is Fortis nu de speelbal geworden van het gerecht. En als er één zekerheid is: Probeer u altijd zover mogelijk van het gerecht te houden, zeker in België.

opnieuw 295 miljoen euro foerti(s)! (tekening humo)

Bij rechtspraken in België is er meestal maar 1 winnaar: De rechtbanken zelf. Het duurt jaaaaren (soms tientallen jaren!) eer er een rechtspraak ten gronde wordt uitgesproken. De betrokken partijen zijn dan meestal enorme sommen kwijt en jaren van hun leven. Vele rechtszaken verjaren zelfs. In beroep is de kans reëel dat er een ander vonnis geveld wordt als in eerste aanleg, en al zouden beiden het een keer eens zijn, dan heb je nog altijd cassatie of het Europees Hof om alles terug naar af te sturen. Daarom: probeer tot een oplossing "in der minne" te komen en net dit heeft Leterme verzaakt in het Fortis-dossier.

Over de grond van de zaak spreek ik mij niet uit. Al zijn er enorme bedenkingen bij te maken. In België schreeuwt iedereen moord en brand omdat de "scheiding der machten" in onze democratie geschonden is. Dit ontken ik niet, maar van een scheiding der machten is er in België allang geen sprake meer, want waar is de scheiding tussen de wetgevende en uitvoerende macht? Die is al lang dood en begraven. Beide "machten" zitten in handen van dezelfden, nl. de regerende partijen. Wij leven dan ook in een particratie i.p.v. een democratie. Hierover hoor ik echter nergens "moord en brand" schreeuwen. En wie heeft er decennialang de rechters benoemd?

Terug naar de Fortissen. Bedrijven die in rechtszaken verwikkeld zitten, hebben een probleem. Dit kost hun geld en vooral tijd die ze eigenlijk nodig hebben om hun bedrijf fatsoenlijk te leiden. In deze moeilijke tijden moeten de Fortissen zich vooral concentreren op hun kerntaak: Bankieren. Door deze rechtszaken is dit moeilijk. Niet dat ze dit beseffen, want waren ze het bankieren niet al een paar jaar vergeten?

Het dreigt slecht af te lopen met de Fortissen. Ziehier een lijstje van belanghebbenden die mee kunnen beslissen over hun toekomst:

Fortis holding, de Belgische, Nederlandse en Luxemburgse overheid, BNP Paribas (aankoop Fortis bank België), Deutsche Bank (beslist mee over samengaan van ABN Amro en Fortis bank Nederland), Vereniging van Effectenbezitters NL, advocatenkantoor Modrikamen, Deminor, Test Aankoop, spaarverlies, diverse rechtbanken in Europa, ... m.a.w. veel te veel partijen die belangen hebben, waardoor je in padstellingen terecht komt of waardoor er geen (goede) beslissingen meer kunnen genomen worden.

Na de uitspraak door de rechtbank heeft Modrikamen Leterme aangeboden om tot een onderhandelde oplossing te komen. Had Leterme dit gedaan, was hij wellicht nog altijd eerste minister.

Waarom is dit zo schadelijk? Zoals al eerder gezegd moeten de banken zich met hun kernactiviteit bezighouden en niet met rechtzaken. Vervolgens zorgt dit voor veel onzekerheid bij personeel en bij klanten. Onzekerheid is zowat het slechtste wat hun nu kan overkomen in deze moeilijke tijden. Als nu ook de klanten massaal gaan weglopen (je kunt ze geen ongelijk geven), wat blijft er dan nog van die banken over?

Deze onzekerheid heeft de Fortis holding alvast 295 miljoen euro of anderhalve keer de verwachte jaarwinst gekost. Het verlies komt voort uit valuta transacties. Fortis kocht voor de verkoop aan BNP Paribas Amerikaanse dollars en Britse ponden. Fortis moest zijn deel in een te verkopen probleemkredieten portefeuille in die valuta voldoen, omdat die leningen in dollars en ponden zijn. Na de rechterlijke uitspraak besloot Fortis de dollars en ponden weer te verkopen. Het verlies dat het bedrijf daarop leed, werd veroorzaakt door de recente waardedaling van beide munteenheden.
Het netto eigen vermogen van Fortis is door het extra verlies gedaald naar 6,4 miljard euro. Een week geleden maakte het bedrijf zijn financiële positie bekend naar aanleiding van het opschorten van de verkoop aan BNP. Toen liet Fortis weten een vermogen te hebben van 6,7 miljard euro.

Er wordt al luidop om het ontslag van bestuurder De Boeck geroepen. Alweer. De zoveelste in de rij. Alvast opnieuw een prestatie om na één maand in functie de Fortis holding verder het moeras in te duwen (300 miljoen foetsie). Wordt vervolgd.

De laatste streek van Bush

2008-12-27T08:42:00.000+01:00

Hier en daar zie ik tellertjes verschijnen die aftellen naar het einde van de regeerperiode van G.W. Bush. Nog nooit heeft men zo uitgekeken naar een volgende president. Met zijn laatste actie om GM en Chrysler 17 miljard te geven, heeft hij zich nog maar eens van zijn mooiste kant laten zien.

Bush werd 7 jaar naéén in België verkozen tot "LUL" van het jaar. Dit was nog nooit voorgekomen en dit record zal wellicht ook nooit meer gebroken worden. Alleen het laatste jaar moest hij de eer laten aan eerste minister Yves Leterme (contradictorisch werd deze laatste in dezelfde Pop Poll ook tot man van het jaar verkozen).

Was dat dan geen mooi gebaar van Bush om deze 17 miljard te geven? Voor zichzelf zeer zeker. Want wat is de belangrijkste voorwaarde voor deze "lening"?

De autoconstructeurs moeten deze lening terugbetalen op 31 maart 2009 als ze niet kunnen bewijzen dat ze een rendabele onderneming zijn. Natuurlijk gaan ze dat niet kunnen. GM bijvoorbeeld is al 2 jaar virtueel failliet (negatieve boekwaarde) en in deze periode zijn de zaken alleen maar verslechterd en zullen nog slechter worden in het eerste kwartaal van 2009.

De enige bedoeling van Bush is om de autoconstructeurs niet onder zijn presidentschap failliet te laten gaan. Die eer zadelt hij Obama mee op. Kwestie van de Democraten een vliegende start (lees ondergang) te geven.

Maanden geleden schreef ik in een reactie op een artikel dat het waarschijnlijker zal zijn dat men 7000 miljard zal nodig hebben i.p.v. de 700 miljard die men in de herfst heeft goedgekeurd om de banken te redden.

Na de financiële meltdown in Amerika dreigt nu immers een volledige economische meltdown. Het is nu al quasi zeker dat Obama direct met een nieuw plan van 700 miljard zal afkomen om deze tweede meltdown tegen te houden. CNBC rekende een maand geleden uit dat de crisis al 4300 miljard heeft gekost (zie artikel). Met deze nieuwe injectie zal men de 5000 miljard benaderen. Ik begin zowaar te twijfelen of mijn eerste cijfer van 7000 miljard genoeg zal zijn.

Maar is dit eigenlijk een probleem? Nu de FED de rente heeft laten zakken tot nul, hebben ze in feite maar 1 taak meer: het uitgeven van nieuwe certificaten oftewel: HET BIJDRUKKEN VAN DOLLARS.

beursadvies nr.4, verkoop bij trendomkeer

2008-12-24T18:13:00.001+01:00

In beursadvies nr.2 was al gezegd dat het fout is om bij te kopen als een aandeel daalt. Bij een daling moet u in tegendeel TIJDIG VERKOPEN !. Het is heel belangrijk om bij te houden wanneer een aandeel een dal (bodem) heeft gemaakt en wanneer het een top heeft. Een stijgende trend vertrekt vanuit het dal.
Na een stijgende trend van drie maanden koopt u een aandeel. U doet niets zolang het aandeel stijgt (zie beursadvies 2 en 3). Advies 4 is dan weer eens de logica zelve, nl. u verkoopt na de top (bij de trendomkeer).
Wanneer is een top gevormd? U kan verkopen na een daling tussen de 5% en de 33%. Nu vind ik zelf dat 5% heel nipt is. Zeker bij een volatiele beurs is 5% erg weinig. U loopt dan het gevaar dat het aandeel een daling kent van 5% maar nadien zijn stijgende trend terug opneemt. Uw aandeel wordt dan uitgestopt. Dat is niet de bedoeling natuurlijk.
Ne een daling van 33% mag je wel besluiten dat de trend echt omgebogen is, maar dan ben je al één derde van de waarde van het aandeel kwijt sedert de top en dat is toch wel erg veel. Een keuze ergens tussenin lijkt mij de beste oplossing. Dan kom je in de buurt van 15 à 20%.
Dit is natuurlijk erg theoretish. Hoe doe je het in de praktijk? Opnieuw heel eenvoudig: met een trailing stop verkooporder. Dit is een order waarbij de stop mee stijgt met het aandeel maar niet mee zakt! Het interessante is dat je zowel een vast verschil kan bepalen als een percentage. Tevens bestaat de mogelijkheid dat dit order pas geldig wordt op de "end of day" koers. Een voorbeeld:
U koopt een aandeel van 50€, meteen na aankoop legt u een trailing stop verkooporder in van 20%. Dit betekent dat het aandeel verkocht wordt als het onder de 40€ zakt (al dan niet aan het eind van een sessie).
Maar stel: Het aandeel zat in een stijgende trend en komt op 60€, de trailing stop gaat mee naar 48€.
Het aandeel blijft het goed doen en komt op 80€, de stop op 64€. Maar dan gaat het aandeel van 80€ naar 70€. De stop blijft op 64€ staan. Zolang het aandeel niet onder de 64€ gaat, gebeurt er niets.
Stel dat het aandeel weer verder stijgt naar 125€. De stop gaat opnieuw mee naar 100€. 125€ blijkt de top te zijn en het aandeel zakt tot onder de 100€ en wordt verkocht. U merkt dat u maximaal van de stijgende trend geprofiteerd hebt en het aandeel werd tijdig verkocht. Dit aandeel zou bvb. in 2008 misschien naar 20€ gezakt zijn en dit hebt u vermeden door de trailing stop order.
Welke nadelen zijn hier aan?
U neemt niet de volle buit. U hebt zowel een stuk stijging gemist in het begin als op het einde. Maar zoals al eerder aangehaald: zowel de bodem als de top voorspellen is puur geluk. Ik zie dan ook geen betere methode om maximaal van een stijging te profiteren, waardoor u vermijdt dat u te vroeg winst neemt.
Een tweede nadeel is dat je mogelijks gekocht hebt op een top. Om verlies te vermijden, bestaan er derivaten om je te beschermen. Daarover gaat beursadvies nr.5.
Dit advies maakt deel uit van een reeks van 10. Elk afzonderlijk hebben ze niet de waarde die ze verdienen. Advies 1 waarschuwde om bewust te beleggen en zo verlies te vermijden, adviezen 2 en 3 sluiten aan bij dit vierde advies en bespreken wanneer u het best aankoopt en wanneer u vooral beter niets doet. De tien adviezen samen zullen u helpen de verliezen te beperken en hopelijk u in staat te stellen om meer winst te maken.
Deze beursadviezen zijn persoonlijk. Reacties zijn dan ook welkom. Bent u het eens? Oneens? Of heeft u er een andere kijk op? Aarzel niet en reageer. Alleen zo worden we slimmer, zowel u als ik. Misschien is uw advies wel een beter advies!

"The dogs of the dow" worden moe

2008-12-20T20:24:00.000+01:00

Was 2008 een hondejaar? Helemaal niet. De beroemde "dogs of the dow" presteerden zowaar nog slechter dan de DOW zelf. Op dit ogenblik staat de DOW op -34%, terwijl de Dogs zelfs op -42% zitten, zowaar het zoveelste "beurswijsheid" slachtoffer in 2008.

De Dogs of the Dow zijn heel gemakkelijk op te volgen. Het wordt namelijk als aandeel verhandeld op de beurs met ticker DOD (Dogs of the Dow). Deze notering vangt aan op het einde van het jaar (november 2007). De eerste notering was 10.09$, de laatste stand op vrijdag 12.12 was 5,90$.

Nochtans kennen deze Dogs een enorm succes. Hoe komt dat?

De Dogs of the Dow is een heel gekende en populaire strategie, die gebaseerd is op een portefeuille met 10 aandelen uit de Dow Jones Industrial Average. Het succes wordt veroorzaakt omdat het historisch jaarlijks rendement op 17% ligt. Zeg nu zelf, waarom al die moeite doen als je met deze strategie jaarlijks zo'n return haalt, tenzij je dit systeem toepaste in ... 2008.

De selectie van de aandelen stoelt op de principes uit het boek "Beating the Dow" van O'Higgens. Deze zijn zeer eenvoudig: Selecteer op het einde van het jaar de 10 aandelen met het hoogste dividendenrendement (= dividend/beurskoers) uit de index. Voilà uw huiswerk is klaar voor het volgend jaar. U koopt dan in december voor een gelijk bedrag ieder aandeel, en verkoopt ze terug het jaar daarop, waarna u een nieuwe selectie maakt voor het volgend jaar.

Een aanpassing hierop zijn de Small Dogs of the Dow. U houdt dan alleen de 5 goedkoopste (koers/winst) over en laat de andere vallen. Het rendement zou hierdoor nog iets hoger uitvallen (u koopt namelijk meer value voor hetzelfde bedrag).

Ondanks het succes ben ik er niet echt voor te vinden. 2008 lijkt mij gelijk te geven. Vooral bij de Small Dogs koopt u slechts 5 aandelen en bouwt u een hoog risico in. Deze vijf zijn meestal een allegaartje die niets met elkaar te maken hebben. Dividenden uit het verleden zijn zeker geen garantie voor toekomstige koersstijgingen. Waarop baseert men zich dat deze aandelen sterk zullen presteren? De redenering is dat aandelen met een hoog dividendrendement ondergewaardeerd zijn. Dit is logisch. Toch garandeert niets dat deze onderwaardering het eerste jaar zal verdwijnen.

Alhoewel ik er ook wel de voordelen van inzie, nl. je hoeft niets van de beurs te kennen. Je hoeft tijdens het jaar niet met de beurs bezig te zijn, integendeel: het is zelfs verplicht om NIET te handelen tijdens het jaar, want anders maak je onnodige kosten (Discipline!). Hier wringt natuurlijk ook het schoentje: voor de actieve belegger is dit echt een uitdaging!. Maar bovenal is het zeer simpel van opzet.

Maar toch voel ik mij niet goed in mijn vel hierbij, omdat je, ondanks de bewezen rendementen van 17%, je return, zoals in 2008 ziet dalen met 42% en het volgens het principe niet is toegestaan om in te grijpen.

waarom GM niet meer mee kan, update 4

2008-12-15T20:16:00.001+01:00

In mijn reeks tussen Opel en Renault is het nog niet echt aan bod gekomen waarom GM het zo slecht doet. Iedereen weet dat GM verkeerd gegokt heeft op de SUV's, die zoveel slurpen dat ze in deze crisistijd niet meer betaalbaar zijn voor de meeste mensen. Amerikanen kopen vooral op krediet en voor deze wagens lukt dat niet meer daar de banken de risico's te hoog vinden. Maar er is meer aan de hand.

Naast het feit dat GM niet genoeg geïnvesteerd heeft in zuinige modellen (Op de Detroit autoshow 2004 kwam topman Lutz met de melding:"Hybrid cars make no sense", GM wordt zelfs beschuldigd van de electrische auto vernietigd te hebben), sleuren ze ook een hoop interne problemen mee.

Het plan om de Amerikaanse autoindustrie te steunen is gecrasht in de Senaat. De schuld wordt bij de gefrustreerde Rupublikeinen gelegd, toch waren het de vakbonden die niet akkoord gingen met de op tafel liggende voorstellen. Hadden zij toegegeven dan was het plan alsnog doorgegaan.

Waarom stribbelen de vakbonden tegen? Waarom zijn ze zo belangrijk? Met miljoenen werknemers in de sector hebben ze natuurlijk een enorm wapen. In het verleden hebben ze al zoveel keer hun macht getoond dat ze eigenlijk mee de oorzaak zijn van het vierkant draaien van GM. Wat is er gebeurd?

Eerst en vooral was het in de booming jaren niet altijd gemakkelijk om werknemers te vinden. GM heeft dan enorme concessie's gedaan: GM zou zelf instaan voor de gezondheidszorg en het pensioen van zijn werknemers. Dit trok veel volk aan natuurlijk. Deze kosten zijn echter zo door het dak gegaan dat ze ongeveer een kleine 2000$ PER GEMAAKTE AUTO bedragen. Ziehier al een eerste zware handicap t.o.v. bvb. Japanse automakers.

Tevens werd de macht van de vakbonden zo groot dat het ontslaan van werknemers enorm duur werd. Dit resulteerde in een teveel aan personeel waardoor de efficiëntie daalde.

Cijfers zullen veel duidelijk maken: 1 arbeidsuur bij GM kost 71$ waarvan 27$ voor uurloon en de rest voor pensioen en gezondheidszorg is. Toen het management dit wilde reduceren naar 50$ en daarbij zelfs dreigde Amerika te verlaten, werd dit toch afgewimpeld door de United Auto Workers Union (de grootste vakbond in de sector). Zo'n kostprijs is natuurlijk niet houdbaar in deze wereld. als je weet dat in het Oostblok de kostprijs omgerekend nauwelijks 10$ is, dan begrijp je hun probleem.

U moet weten dat GM meer schulden heeft dan hun totale jaarlijkse omzet. Hun boekwaarde is negatief en de markt voor auto's is krimpend. Tevens blijft het bedrijf geld verbranden door grote verliezen. Waarom worden toch alle middelen ingezet om een faling te vermijden? Hoe kan je je een ingreep noemen waarbij men een bedrijf twee maal zoveel leent als het waard is om het ten minste te laten overleven tot eind januari? U mag het zelf invullen.

Ooit was GM goed voor 50% marktaandeel in Amerika, dit is ondertussen al heel wat minder, maar toch nog goed voor 1% van de Amerikaanse economie. De gevolgen van een faling zijn dan ook ingrijpend. De vraag is alleen zal een niet-faling niet veel slechter zijn? Jaren geleden werden GM obligaties al tot het junk status veroordeeld. Het management heeft toen veel te beperkte ingrepen gedaan. Zullen ze nu wel de nodige ingrepen doen als men (belastings)geld blijft ontvangen? Zolang ze weten dat ze niet failliet mogen gaan, zullen ze blijven aanmodderen. Ondertussen werd gisteren het 25ste bankfaillissement aangekondigd. De ene is duidelijk de andere niet.

foto bloomberg

General Motors is wel al begonnen met besparen. Ze hebben vorige maand alvast Tiger Woods ontslagen als uithangbord. Dit zal het verschil niet maken natuurlijk. Voor mij is het wel duidelijk geworden wie de sleutel in handen heeft en dat is overduidelijk niet het management.

lees hier het volgend deel

beursadvies nr.3 geld verdienen door niets te doen

2008-12-13T20:15:00.003+01:00

Dit is nu waarschijnlijk het belachelijkste advies dat er bestaat: NIETS DOEN. Hoe kun je daar nu geld mee verdienen? Wel: Heel veel! Meer zelfs: Het zorgt er ook voor dat je geen geld verliest (beursadvies nr.1). Net zoals de eerste twee, is dit weer een heel eenvoudig advies.
Als je geen aandelen hebt, is, voortbordurend op beursadvies nr.2, de logica zelve dat de beste beslissing bij dalende aandelen is om er vanaf te blijven. De kans is te groot dat het aandeel verder blijft dalen. Door niets te doen vermijd je in ieder geval al verlies. In 2008 was het overduidelijk dat niets doen veel beter was dan aandelen kopen.
Er is echter nog een veel betere situatie waar niets doen veruit de beste beslissing is. Stel: u heeft een aandeel gekocht in een stijgende trend. Dit was een goede beslissing (beursadvies nr. 2). Het aandeel stijgt verder en u maakt 10% winst. Wat doen? Verkopen? NEEN.
Het is best mogelijk, daar het aandeel in een stijgende trend zit, dat het doodleuk verder stijgt tot 20% winst. Dan had u bij verkoop weliswaar 10% winst gemaakt, maar ook 10% laten liggen. Je mag er dan niet aan denken dat hetzelfde aandeel 50% of 500% verder stijgt nadat u het verkocht hebt. Dan wilt u het waarschijnlijk niet meer weten hoeveel u had kunnen winnen!
Stel dat u het toch vroegtijdig verkoopt met bvb. een aardige 30% winst. Hiermee kunt u best tevreden zijn. U heeft dat weer een aardig sommetje cash. Als de bedoeling consumeren is (auto kopen, verbouwingen doen,...), dan is daar niets mis mee. Als het de bedoeling is om het weer te beleggen, dan heeft u een probleem:

U moet nu op zoek gaan naar een ander aandeel dat het minstens evengoed doet als het aandeel dat u had. Geen gemakkelijke opgave. De kans is groot dat u bij een ander aandeel slechter af bent, want u had een aandeel met een stijgende trend.
U maakt extra transactiekosten voor aankoop en verkoop, waarmee u misschien uw broker gelukkig maakt, maar u moet wel extra rendement halen met uw nieuw aandeel om de kosten te recupereren. Hiermee hebben we meteen een oorzaak waarom rendementen lager liggen dan de returns van de beursindex. In een ander artikel worden de voordelen van een indexfonds besproken.

Was het dan niet veel eenvoudiger om niets te doen?
Wanneer moet u dan winst nemen? Dit wordt haarfijn uitgelegd in beursadvies nr.4. Tevens wordt daarbij uitgelegd hoe u met een speciaal beursorder (minder gekend) het wereldberoemde gezegde van "let your profits run" (beursadvies nr.3) en "cut your losses short" (beursadvies nr.4) kunt toepassen.
Dit advies maakt deel uit van een reeks van 10. Afzonderlijk hebben ze niet de waarde die ze verdienen. Advies 1 waarschuwde om bewust te beleggen en zo verlies te vermijden, advies 2 en 4 sluiten aan bij dit derde advies en bespreken wanneer u het best aankoopt en wanneer het ogenblik gekomen is om te verkopen. De tien adviezen samen zullen u helpen de verliezen te beperken en hopelijk u in staat te stellen om meer winst te maken.
Deze beursadviezen zijn persoonlijk. Reacties zijn dan ook welkom. Bent u het eens? Oneens? Of heeft u er een andere kijk op? Aarzel niet en reageer. Alleen zo worden we slimmer, zowel u als ik. Misschien is uw advies wel een beter advies!
Lees verder voor het vierde beursadvies

de economische cyclus

2008-12-11T20:50:00.002+01:00

In de eerste 9 maanden van het jaar 2008 werden alle economische gegevens steeds slechter. Voor kmo's die tussen de basisindustrie en winkels in opereren, zag het er werkelijk beangstigend uit. Alles, maar werkelijk alles, sloeg tegen. Alle parameters die belangrijk zijn voor zo'n onderneming stonden in het rood. Een opsomming:

Kredieten werden fors duurder door de oplopende inflatie en kredietcrisis. Dit betekent meer kosten.
Door de automatische indexkoppeling werd personeel 6% duurder. Meer kosten dus.
Alle grondstoffen en basisproducten werden fors duurder. Opnieuw meer kosten.
Zeer slechte wisselkoersen: zowel dollar, yen als pond deden de marges volledig teniet. geen winst meer in die landen wie zich niet ingedekt had.
Door de economische achteruitgang, viel de verkoop terug. Meer vaste kosten tov. omzet.
Energiekosten werden flink duurder.
Massale intrekking van kredietverzekering op klanten. Dit betekent nog minder verkoop of veel meer risico.

Met andere woorden: slechter kon niet. Nog nooit heb ik meegemaakt dat alle van deze puntjes tezamen zo negatief waren. Een pak meer kosten tegenover een pak minder omzet, aan zeer slechte wisselkoersen. In bepaalde sectoren is winst maken dan ook onmogelijk. Geen enkel bedrijf kan dit op zo'n korte termijn rechttrekken. Toch zie ik de cyclus verder gaan, want wat constateren we de laatste weken:

Inflatie daalt zeer sterk. Dit betekent dat er een stop gekomen is aan stijgende personeelskosten (ook de arbeidsmarkt is iets minder krap geworden).
Grondstoffen en basisproducten storten in elkaar. Zo zie ik bepaalde chemische producten halveren in prijs deze maand. Dit betekent minder kosten! Leveranciers bieden spontaan prijsverminderingen aan. Ook dit heb ik nog nooit meegemaakt. Meestal doen ze dat slechts onder druk.
We zien ook de energieprijzen dalen: olie en gas zijn al goedkoper, electriciteit volgt schoorvoetend. De meeste bedrijven werken echter met contracten, zodat dit slechts merkbaar zal zijn bij een nieuw contract volgend jaar.
Wisselkoersen zijn terug verbeterd: zowel dollar als yen zijn een stuk beter, enkel het pond blijft bedroevend zwak.
Leningsintresten zijn terug dalend.

Dit alles betekent dat er weer hoop is. Wie zijn verkoopsprijzen aan de realiteit heeft kunnen aanpassen, wie zijn kosten weet te reduceren, mag hopen in 2009 terug marges op te bouwen en het jaar met winst af te sluiten. Laat de cyclus zijn gang maar gaan. Ondertussen zijn zwakkere schakels verdwenen en kunnen sterkere bedrijven terug een relance vinden. Twee voorwaarden blijven:

1. De verkoop mag niet verder afzwakken, al is de kans wel reeël begin volgend jaar, waardoor de vaste kosten terug stijgen.

2. Er mag geen prijzenslag komen, zoals in de basisproducten, om het nog bestaand marktaandeel kost wat kost te bemachtigen. Dit zou dom zijn en leiden tot falingen bij de kmo's. Toch zal concurrentie hier zijn werk doen. Dit wordt dus afwachten.

beursadvies nr.2, The trend is your friend

2008-12-06T17:56:00.003+01:00

Het eerste advies kwam van Warren Buffett: vermijd verlies. Niet onbelangrijk natuurlijk, want als er iets is dat we door beleggen willen bereiken, is het toch om zoveel en zo snel mogelijk geld verdienen. Daar wringt echter het schoentje. Is er niet een spreekwoord die zegt: Haast en spoed is zelden goed!
Geld op een spaarboekje plaatsen of staatsobligaties kopen, is voor velen saai en brengt te weinig op. Wat een geluk dat er aandelen bestaan. Lekker spannend en de kans om veel geld te verdienen.
Maar hoe komt het toch dat volgens een studie 90% van de particulieren geld verliezen? Dit bericht hield dat nog geen rekening met het afschuwelijke jaar 2008. Wellicht is dit cijfer vandaag 99,...%. Als particulier hoeft u zich echter niet geviseerd te voelen. Dit jaar gingen ook vele superslimme hedgefunders en beursgoeroes (lees steenrijken) zoals George Soros en Kerkorian zwaar de boot in. (zie ook artikel: ook de groten verliezen veel geld)
Waarom liep het zo fout dit jaar? Waarom mocht u dit jaar geen aandelen kopen? Heel eenvoudig: de trend was dalend. Het is dus niet verstandig om dalende aandelen te kopen. De kans dat ze verder dalen is groter dan de kans dat ze stijgen.
Een veel gemaakte fout is bijkopen om de gemiddelde aankoop te verbeteren. Men heeft aandelen gekocht aan 40€, ze zakken tot 20€ en men koopt bij zodat de gemiddelde aankoop 30€ is. Dit maakt de 1ste aankoop meer verteerbaar, maar daar is alles mee gezegd. Men bedriegt eigenlijk zichzelf. Door de tweede aankoop maakt men niet meer winst met de eerste aankoop. Het verlies blijft hetzelfde en de kans dat het aandeel verder daalt blijft groot zodat er nog meer verlies gemaakt wordt. Iedereen die dit jaar bijgekocht heeft, zal dat aan de lijve ondervonden hebben.
Voor de volledigheid toch 1 uitzondering op bovenstaand: Indien u maandelijks een vast bedrag van een bepaald aandeel koopt, heeft dat als resultaat dat uw gemiddelde lager zal liggen. Want als het aandeel duur is, koopt u er weinig, als het goedkoop is veel. Dit is dan een bewuste strategie (en voldoet u aan advies nr 1.). Hiermee beperkt u alvast uw verlies, maar ook uw winst.
Wanneer koopt u dan wel het best? Bij een stijgende trend van het aandeel. Wanneer is er een stijgende trend? Na twee dagen, na vijf dagen? Na drie weken? NEEN. Na twee maanden? Hier kun je eventueel instappen. Pas op dit is nog erg vroeg. Een stijgende trend is pas echt gezet na drie maanden. Dit lijkt lang, toch sommige aandelen kunnen best jaren doorstijgen. Hoelang zijn aandelen niet blijven stijgen na het dieptepunt veroorzaakt door de internethype? Hoelang zijn grondstoffen als olie en goud niet blijven stijgen?
Heeft fundamentele of technische analyse dan zin, want beiden zijn dit jaar de boot in gegaan.
Value beleggers kopen vooral ondergewaardeerde aandelen. Daar is niets mis mee. Maar wat doe je ermee als zulke aandelen jaren ondergewaardeerd blijven of als ze nog meer ondergewaardeerd worden (=verlies).
Technici spelen dan weer in op gegevens uit het verleden. Door grafieken en extrapolaties te maken, proberen ze de toekomst te voorspellen. Ook dit heeft dit jaar niet veel winst gebracht.
Toch steunt het principe van "de trend is your friend" op beiden. Want welke aandelen kennen een stabiel stijgingspotentieel: vooral kwaliteitsaandelen (value) en is een stijgende trend nu net niet wat een technische analist als aankoopsignaal geeft?
Een mooi voorbeeld is Renault (zie ook andere artikels). Een schitterend aandeel, zeer veel value (winst en boekwaarde). Maar dit jaar niet koopwaardig, want maand na maand brokkelde de koers af. Het ging van ondergewaardeerd naar nog meer ondergewaardeerd naar ongelofelijk ondergewaardeerd. Van zodra dit aandeel terug in een stijgende trend bevindt, is het koopwaardig, niet eerder.
Mis je dan niet een stukje stijging? Inderdaad, maar kopen op een bodem blijft een gok en is gebaseerd op geluk, en als je voor de bodem koopt, moet je eerst verlies slikken en zal de winst (als die er al komt) nog langer op zich laten wachten.
Dit advies maakt deel uit van een reeks van 10. Elk afzonderlijk hebben ze niet de waarde die ze verdienen. Advies 1 waarschuwde om bewust te beleggen en zo verlies te vermijden, advies 3 en 4 sluiten aan bij dit tweede advies en bespreken wanneer u het best niets doet en wanneer het ogenblik gekomen is om te verkopen. De tien adviezen samen zullen u helpen de verliezen te beperken en hopelijk u in staat te stellen om meer winst te maken.
Deze beursadviezen zijn persoonlijk. Reacties zijn dan ook welkom. Bent u het eens? Oneens? Of heeft u er een andere kijk op? Aarzel niet en reageer. Alleen zo worden we slimmer, zowel u als ik. Misschien is uw advies wel een beter advies!
Lees verder voor beursadvies nr.3

Renault of opel update 3

2008-12-02T18:33:00.001+01:00

Het ziet er naar uit dat de Amerikaanse autoconstructeurs zware overheidshulp zullen krijgen om overeind te blijven. Dat dit oneerlijke concurrentie is voor andere autoconstructeurs zoals Renault staat buiten kijf. Dit overheidsingrijpen speelt opnieuw in de kaart van de banken. Want als grootste geldschieters en als aandeelhouder (Morgan Stanley) hebben ze opnieuw veel te verliezen.

Vooraf een ander verhaal: Een bedrijf die mij nauw aan het hart ligt (verder zal ik voor het gemak dit ons bedrijf noemen) heeft vijf jaar geleden een bod uitgebracht op een te koop staande sectorgenoot. Dit bedrijf draaide al een tijdje vierkant, zodat een vlaamse overheidsinvesteringsmaatschappij het regelmatig moest bijspringen met kapitaal. Op het ogenblik van de verkoop, was de aandeelhouderstructuur dan ongeveer 50/50 voor de overheid en de oorspronkelijke privépartner.

Ondanks dat ons bod zeer interessant was, is de deal niet doorgegaan. Men had een "politieke" oplossing gevonden. Er was namelijk nog een ander, groter bedrijf in dezelfde sector, die al even slecht draaide en ook gedeeltelijk in handen was van dezelfde investeringsmaatschappij.

Mooi opgelost toch door de overheid, twee slecht draaiende, gesubsidieerde bedrijven samen voegen. Zeer zeker, want vijf jaar later ging dit groter bedrijf op de fles. Het eerste bedrijf, dat wij wilden overnemen, kon buiten het faillissement gehouden worden en werd alsnog aan ons te koop aangeboden. Deze keer lukte het wel, de speelkaarten van de overheid waren blijkbaar op. Wat is het resultaat hier nu van:

Vijf jaar lang werden wij beconcurreerd door 2, door de overheid rechtgehouden, bedrijven. Hierdoor konden wij minder winst maken.
Uiteindelijk krijgen we een bedrijf in handen, die er veel slechter aan toe was dan vijf jaar geleden.
Gedurende die vijf jaar hadden wij rustig de tijd gekregen om, in hoogconjunctuur, het overgenomen bedrijf terug op de rails te krijgen door de nodige investeringen. Nu moet door de toestand van dit bedrijf, deze investeringen veel sneller gebeuren en dit in een laagconjunctuur.

Hetzelfde verhaal zie je bij Renault. Renault die zijn zaakjes tot hiertoe op orde had, dreigt de dupe te worden van de miljardensteun die de Amerikaanse auto industrie zal krijgen. Jarenlang werd Renault beconcurreerd door bedrijven die hun wagens te goedkoop verkochten (want ze maken verlies) en er teveel van op de markt gooiden. Hierdoor moest ook Renault zijn prijzen lager leggen en kan/kon het niet het gewenste volume halen. In een kapitalistisch systeem is hier niets mis mee. Maar dan moeten de Amerikaanse constructeurs ook failliet kunnen gaan, en niet kunstmatig in leven worden gehouden.

Dit overheidsingrijpen werkt concurrentievervalsend en uiteindelijk zal ook Renault niet meer de noodzakelijke investeringen kunnen doen, tenzij ze ook overheidssubsidies krijgt. Dit is onzin natuurlijk. Want misschien kan door dit overheidsingrijpen de consument wel zijn voordeel halen door lagere prijzen en meer keuze, maar dit betaalt hij wel dubbel en dik terug door hogere belastingen.

Veel beter zou zijn om de Amerikaanse kolossen failliet te laten gaan en een doorstart te maken van kleinere bedrijven. Zo zou Opel door Europese investeerders (lees Duitse) kunnen overgenomen worden, Amerikaanse activiteiten door andere partijen (o.a. Renault en Toyata waren geïnteresseerd) en sommige onderdelen kunnen misschien apart verder.

Het bloedbad onder de werknemers hoeft echt niet zo groot te zijn als nu wordt gesuggereerd. De enige rol van de overheid is dan sociale herstructurerings- en reconversieprogramma's op te zetten.

In mijn vorige berichten was al duidelijk dat GM een te missen aandeel is (de laatste dagen heeft het al een enorme jojo van meer dan 50% achter de rug), maar ook Renault is op dit moment nog niet koopwaardig wegens de steeds verslechterende omstandigheden in de autosector en de feiten hierboven aangegeven. Het aandeel blijft voorlopig achteruitboeren. Toch blijf ik beiden volgen, tot update 4.

lees verder update 4

dolfijnen of analisten, wie wint

2008-11-27T20:20:00.000+01:00

Nu het jaar bijna ten einde is, kunnen we al eens piepen hoe onze beursgoeroes het er van afgebracht hebben. Elk jaar opnieuw voorspellen diverse goeroes welke de vijf beste aandelen van het jaar zullen worden.

Iedere goeroe of topanalist is niet te beschaamd om, jaar op jaar af, telkens weer met hun lijstje van 5 favorieten af te komen. Beschaamd omdat ze, telkens opnieuw, het onderspit moeten delven tegen een bonobo, gorilla of dolfijn.

Vorig jaar (2007) bijvoorbeeld versloeg een groepje dolfijnen uit het dolfinarium in Harderwijk met sprekend gemak alle analisten. Men had 49 genummerde ballen in het bad gegooid en daar pikten de dolfijnen er vijf uit. De 49 ballen stonden voor alle grote en middelgrote Nederlandse beursfondsen. Ze behaalden in het toch relatief zwakke beursjaar een positief rendement van 25%.

Hiermee versloegen ze alle dik overbetaalde, gespecialiseerde, hoogopgeleide analisten van ING, ABN Amro,Rabo en Robeco(iris), Van Landschot en Theodoor Gilissen. Met ABN Amro en TomTom hadden de dolfijnen 2 kleppers vast. Geen enkele analist had ABN Amro en slechts 1 had ook TomTom. Jamaar, was de reactie van de analisten: Dat is PUUR TOEVAL. Tja, om tot zo'n conclusie te komen moet je natuurlijk lang gestudeerd hebben. Dat ze in het verleden ook al geklopt waren door een gorilla, een bonobo en een darts speler, dat waren ze al vergeten. Dat de analisten, op ING na, allemaal op verlies (gemiddeld -10%) stonden, was eveneens bijzaak.

En 2008? Dit is natuurlijk wel een heel speciaal jaar. Niemand kan in aandelen een positieve return halen, eenvoudigweg omdat er nauwelijks aandelen zijn die nog positief staan. De stand op dit ogenblik is als volgt:

De analisten die op 28/12/2007 in Nova werden uitgenodigd staan op een rendement van -54%. Onze Nova dolfijntjes staan op ... -54%. De spanning bij de analisten stijgt dus ten top. Ze kijken al reikhalzend uit om eindelijk eens te winnen. Nog een dikke maand en het kan zover zijn. Bij de dolfijntjes niets van dat alles, ze zwemmen als een lieve lust en maken kunstjes als nooit tevoren. Toch hebben ze echt wel dikke pech gehad dit jaar want welk aandeel zit tussen hun selectie? Fortis, inderdaad. Maar ook Van der Moolen, die nog altijd een positieve return heeft. Puur toeval natuurlijk.

Nu blijft de vraag:Wie wint er? Persoonlijk denk ik dat de analisten het voor deze ene keer zullen halen, omdat Fortis de dolfijnen te zwaar op de maag zal blijven liggen. Met welke return dat ze zullen winnen, dat is bijzaak natuurlijk!

Valt de kredietcrisis nog te becijferen

2008-11-25T20:18:00.000+01:00

Het is wellicht onmogelijk om de bedragen te becijferen die de wereld (alle overheden in alle landen tesamen) reeds hebben uitgetrokken om de gaten die de crisis hebben gemaakt, dicht te gooien.

CNBC doet alvast een poging voor de Verenigde Staten alleen. Ze komen op het duizelingwekkende bedrag van 4300 miljard dollar ... tot hiertoe. Hieronder een lijstje van enkele bedragen die reeds in de put gegooid zijn:

BEDRAGEN ZIJN IN MILJARDEN DOLLARS:

AIG 112.5

BEARN STEARNS 29.5

COMMERCIAL BANKS 99.2

INVESTMENT BANKS 56.2

FANNIE AND FREDDIE 350

Swap lines 613;TAF(Term auction Facility) 900;Loans to buy ABCP 76,5;TSLF (Term Securities Lending Facility) 225; MMIFF (Money Market Investor Funding Facility) 540; Commericial Paper Funding Facility 257, TARP (Treasury Asset Relief Program = de beruchte wet die in october ll. goedgekeurd werd) 700; FHA (Federal Housing Administration) 300; Automakers 25;

Dit maakt dat de financiële crisis het duurste project ooit is in de Amerikaanse geschiedenis. De vraag is als ook België en Nederland zo ver zullen gaan. Het wordt misschien tijd dat er ook hier iemand de becijfering maakt. Om een goed idee te hebben van de waarde van de bedragen, is het handig om dit te delen door het aantal inwoners. Voor de USA komt dit neer op 14000$/persoon.(extra bovenop de schulden die ze reeds hebben, staatschuld= 61% van het BBP)

Hieronder vindt u een link met een prachtige diavoorstelling van de grootste geldverslindende "projecten" in de USA. Hieruit blijkt dat vooral economische prestige projecten zoals het Panama kanaal, oorlogen zoals WWII en economische heropbouw programma's veel geld gekost hebben. Bij de crisis van vandaag is men nog altijd de gaten aan het vullen, aan geld voor vernieuwing komt men nog niet toe.

http://www.cnbc.com/id/27717424/

Bron: CNBC

S&P verlaagt kredietwaardigheid van .... Atradius

2008-11-21T20:16:00.000+01:00

Standard & Poor's Rating Services (S&P) verlaagt de vooruitzichten van de Nederlands/Belgische kredietverzekeraar Atradius van stabiel naar negatief, nadat de resultaten van Atradius verslechteren. Nu is dat best wel interessant. Want wat doet Atradius?

1 van de belangrijke activiteiten van Atradius is het verzekeren van openstaande vorderingen in de industrie. Kort uitgelegd: Als een bedrijf zich wil laten verzekeren voor de betaling van goederen geleverd aan een klant kan dat bij Atradius.

Onder voorwaarden zoals: een maximum limiet aan openstaande facturen, beperkt in de tijd, zal Atradius volgens de dekking (meestal tussen 60 en 90%) deze facturen betalen ipv van de klant. Atradius zal dan op haar beurt alle rechtsmiddelen gebruiken om alsnog het geld bij de klant te recupereren. Het bedrijf betaalt hiervoor een totale jaarlijkse premie en een vast bedrag per aangevraagde kredietlimiet.

Dit systeem is nodig omdat klanten meestal pas op 30, 60 of 90 dagen betalen. De filosofie hierachter is de klant de tijd te geven om de gekochte producten klaar te maken voor verkoop. Op het moment dat het geld bij hem binnenkomt, betaalt hij dan zijn leverancier.

Nu heeft Atradius net deze week een belangrijke beslissing genomen. Ze hebben in de textielsector ALLE kredietlimieten op ALLE Amerikaanse en Canadese klanten ingetrokken. Dit heeft een belangrijke impact. Van de ene op de andere dag is het leveren van goederen voor deze (Belg. of Ned.) bedrijven aan Amerika en Canada niet meer mogelijk. Tenzij het bedrijf zelf enorme risico's neemt en de mogelijke niet-betaling voor zich neemt. Net nu is dat geen optie. Als men al zaken wil doen, zal men moeten teruggrijpen naar oude methode's zoals: op voorhand betalen, L/C (waarbij de goederen pas in ontvangst kunnen genomen worden met een bankgarantie),... . U begrijpt dat dit de handel niet vooruit helpt.

Men kan zich dan ook de vraag stellen: hoe fair is het van Atradius om in goede tijden alle premies te ontvangen en in slechte tijden van groter risico gewoon ALLE limieten in te trekken. Iedereen begrijpt dat het vandaag moeilijker werken is, en een verstrenging is normaal, maar zo legt men de handel gewoon volledig stil. Je zult maar het grootste gedeelte van de verkoop uit Noord-Amerika halen!

Ijsland: voor- en nadeel

2008-11-19T20:14:00.000+01:00

Vele Belgen en Nederlanders die spaarders zijn bij "Icesave" of Kaupthing Bank zijn zwaar teleurgesteld. Want wat is er nu veiliger dan een spaarrekening? Wel de IJslandse banken zijn erin geslaagd om ook dit Fort naar beneden te halen.

De IJslanders zijn slechts met z'n 300 000, toch zijn hun banken erin geslaagd om dit land tot bij de rijkste landen van de wereld te brengen...tot de kredietcrisis zijn verwoestende hamer bovenhaalde.

Terwijl in België en Nederland nog lang geen einde komt aan de soap over de terugbetaling van de spaartegoeden, zit het land zelf pas helemaal in zak en as. Zaterdag nog werd het parlement bekogeld met tomaten, eieren en wc-papierrollen. IJsland zakt dan ook steeds verder het moeras in. Al bij al is dat nog een softe reactie na alle gebeurtenissen. Alle banken zijn er genationaliseerd. De rente is intussen opgetrokken tot 18% en de steun van 5 miljard euro door het IMF moet IJsland van het volledige bankroet weerhouden.

Nu IJsland als financieel wonder heeft afgedaan, bloeit een andere sector weer op: Toeristen vinden massaal de weg terug naar de natuurlijke warmwater zwembaden, de gletsjers en de walviscruises. De consumptie prijzen zijn tot 70% gedaald, waardoor het land voor de modale europeaan weer best betaalbaar wordt.

Vooral Duitsers, maar ook Britten en Fransen spoelen "en masse" aan op dit eiland. De laatste maand waren er al meer toeristen als het volledige jaar daarvoor. Men vreest zelfs dat de sector de toevloed straks niet meer aankan. Zo zie je maar: Johan Cruijff heeft weer eens gelijk gehad.

bron:hln

Amerika, de grootste economie

2008-11-16T20:12:00.000+01:00

Dat Amerika sinds jaar en dag de grootste economie heeft, weten we. De vraag is echter hoe lang nog? Nu Amerika economisch stilvalt, zouden de verhoudingen wel eens snel kunnen veranderen.

Hieronder vindt u de lijst van de 15 grootste economieën van de wereld. Daarin staat Amerika nog met kop en schouders bovenaan.

1 USA $11,750,000,000,000
2 China $7,262,000,000,000
3 Japan $3,745,000,000,000
4 India $3,319,000,000,000
5 Germany $2,362,000,000,000
6 UK $1,782,000,000,000
7 France $1,737,000,000,000
8 Italy $1,609,000,000,000
9 Brazil $1,492,000,000,000
10 Russia $1,408,000,000,000
11 Canada $1,023,000,000,000
12 Mexico $1,006,000,000,000
13 Spain $937,600,000,000
14 S-Korea $925,100,000,000
15 Indonesia $827,400,000,000

Bron: CIA World Factbook

De vraag is dan ook niet of Amerika wordt ingehaald maar wanneer. China komt nu al gevaarlijk dichterbij, en met 3 à 4 keer zoveel inwoners is het de logica zelve dat China reeds binnen enkele jaren de nummer één wordt.

Ook India rukt gevaarlijk op en laat alle Europese landen achter. Weerom een bewijs dat enkel Europa in zijn geheel een vuist kan maken. Van België en Nederland is er geen spoor meer te bekennen in deze lijst, nochtans, ooit stonden ze erbij.

Nog een opmerking: Japan dat al 20 jaar verguisd wordt als een economie die op apegapen ligt, blijft toch maar mooi derde staan. Met opkomende buren als China, Korea en iets verder weg Indonesië en Indië, liggen ze wel aan de goede kant van de wereld. Tevens heeft Japan dit weekend beslist om 100 miljard dollar te lenen aan het IMF. Ze roepen ook China en Korea op om hetzelfde te doen. Meteen weten we waar het geld zit. En Amerika en Europa? Die kijken daarnaar en denken: doe maar want straks kunnen wij het misschien nodig hebben. (Dit was al het geval voor Ijsland, Oekraïne en Hongarije een paar weken geleden).

Hoe lang denkt u dat het nog zal duren vooraleer China nummer 1 wordt?

opmerking: Deze ranglijst is opgesteld volgens het purchasing power parity (PPP). Dit betekent dat men rekening houdt met de prijsverschillen tussen de diverse landen. Indien men dit niet doet, ziet de rangschikking er enigszins anders uit.

Deflatie, een artikel van A.Spits

2008-11-15T20:10:00.000+01:00

DEFLATIE is weer in de mode vandaag, na een jaar lang vrees voor hyperinflatie zijn de meningen compleet omgeslagen. Hieronder vindt u een mooi en helder geschreven artikel van Albert Spits. Dit artikel werd aangebracht door lezer Bart. Het interessante aan het artikel is dat het lijkt alsof het vandaag geschreven is, toch niets is minder waar. Het werd reeds gepubliceerd in 2003 op www.libertarian.nl (NL/archives/000287.php). Het is een plezier om dit artikel vijf jaar later opnieuw te lezen:

Er valt tegenwoordig vaak het woord 'deflatie'. Wat betekent deflatie? Volgens de definitie is dit het tegengestelde van inflatie, dat wil zeggen: bij inflatie gaan de prijzen van goederen t.a.v. geld omhoog, dus alles wordt duurder. Bij deflatie is dit het tegenovergestelde en gaan de prijzen van goederen t.a.v. geld omlaag, alles wordt dus goedkoper. Zoals elke economische student leert wordt inflatie veroorzaakt door een verhoging van de hoeveelheid geld in de economie, waarvoor tegenwoordig de centrale bank primair verantwoordelijk is. Maar wat veroorzaakt deflatie?

Er zijn in feite twee soorten deflatie:

Er is deflatie veroorzaakt door marktwerking, wat betekent dat de hoeveelheidproductie van goederen toeneemt en de vraag achterblijft, waardoor er een prijsdaling ontstaat van deze goederen. We hebben dat kunnen zien over de laatste twee decennia in de computer- en software-industrie. De hoeveelheid computers en software breidden zich enorm uit in die periode, waardoor de prijzen aanzienlijk daalden. Zo ook met enig ander product. Dit kunnen we samenvatten onder de noemer vrije-marktconcurrentie en is een zeer gezonde ontwikkeling, waardoor bedrijven komen en gaan. Josef Schumpeter noemde dit al 'creatieve vernietiging'. In de jaren 90 van de 19e eeuw bestond er ook al een dergelijke deflatie, maar dan op elk productieniveau, alhoewel de economische groei niet werd aangetast, omdat toen nog de traditionele goudstandaard van kracht was, wat resulteerde in een stabiele geldhoeveelheid.

Helaas bestaat er nog een ander soort en dat heeft een geheel andere oorzaak. Er bestaat ook een deflatie als de economie ongezonde trekken begint te vertonen, wanneer de productie afneemt terwijl ook de prijzen zakken. In tegenstelling tot de normale deflatoire toestand heeft dit soort deflatie wel degelijk een sinistere oorsprong. Deze deflatie is veroorzaakt door de voorafgaande periode, toen de geldhoeveelheid aanzienlijk werd uitgebreid waardoor alle facetten van het economische leven tot een zeepbel uitgroeiden. We kunnen dit bijvoorbeeld zien in de enorme groei in de aandelenmarkt, de huizenmarkt, de goederenmarkt, de obligatiemarkt etc. De oorsprong van deze groei is de enorme liquiditeit, die beschikbaar werd gesteld door de bancaire sector met actieve hulp en medeweten van de centrale bank. De bancaire sector is gemachtigd door de centrale bank om liquiditeit (geld) ter beschikking te stellen op het gebied van leningen en hypotheken. De uitgifte daarvan gebeurt door de diverse banken met ondersteuning van de centrale bank.

Men zal zich afvragen waar deze liquiditeit vandaan komt. Die komt feitelijk uit het niets. Als een bank een lening of hypotheek beschikbaar stelt aan de lener, dan creëert deze bank geld uit het niets om deze te financieren. Wanneer de lening of de hypotheek geheel wordt terugbetaald, dan verdwijnt dit geld weer in het niets. De bank ontleent zijn bestaansrecht aan de rente, die men ontvangt, want van het geld uit het niets kan men niet bestaan omdat daarover weer rente moet worden betaald aan de centrale bank (interbancaire rente) - die ook wordt vastgesteld door de laatste. Het verschil in de rentes, die de bank aan de centrale bank moet betalen en de rente die men ontvangt betreft dus de 'winst' van de bank. Dit is bekend onder naam fiatgeld, want er staat geen enkele tegenwaarde ten opzichte van dit 'geld', het is in feite gebakken lucht.

Er bestaat ook een andere mogelijkheid om geld uit te lenen en dat is via deposito (spaarrekeningen), die de bank ontvangt van de lener, dientengevolge de bank dit weer kan uitlenen door middel van leningen of hypotheken, maar ook hier is er een gigantische adder onder het gras, want de bank leent dit niet een keer uit, maar een meervoud daarvan. In het geval van Nederland is dit doorgaans zes maal. Dit staat bekend als fractioneel bankieren, oftewel er is maar een klein deel gedekt door echte waarde (deposito) en het meeste van dit 'geld' is ook gebakken lucht.

U begrijpt, dat dit voor enorme problemen kan zorgen, als

a. de lening of hypotheek wordt terugbetaald, of
b. als de lener of hypotheekgever failliet gaat en niet wordt terugbetaald.

In beide gevallen verdwijnt de lening en hypotheek in het niets, omdat deze liquiditeit geen enkele waarde vertegenwoordigt, zodoende verdwijnt dit geld voorgoed uit de economie, dus de liquiditeit in de economie gaat omlaag als er geen andere leners zijn om deze leningen weer aan te gaan.

Een goed voorbeeld om dit te verduidelijken is, als iemand een auto verhuurt aan een klant, waarvoor de autoverhuurder een vergoeding ontvangt (de huurprijs). Als de klant na een periode de auto terugbrengt kan deze zelfde auto weer worden verhuurd aan een ander, dus heeft de autoverhuurder iets van waarde uitgeleend (verhuurd) en ontvangt deze waarde weer terug. Dit betekent dat deze waarde niet verloren is gegaan, want de waarde (auto) bestaat nog steeds en kan opnieuw worden gebruikt door de autoverhuurder of de klant.

In de tijd van de traditionele goudstandaard, tot aan 1914, vertegenwoordigde de liquiditeit echte waarde, dat wil zeggen goud en zilver, zowel ten aanzien van deposito (spaarrekeningen) als in het dagelijks leven (gouden tientjes, zilveren guldens, dubbeltjes en kwartjes). Wanneer een lening werd afbetaald kon dit geld weer worden gebruikt voor andere financieringsdoeleinden en bleef het in de economie bestaan.

In het geval van fiat- en fractioneel geld daarentegen staat weinig tot geen waarde. Zoals eerder gezegd; als een lening of hypotheek wordt terugbetaald dan verdwijnt het geld voorgoed uit de economie. Dit verklaart dan ook de liquiditeitscrisis, die ontstaat na een periode van een uitbundig fiat- en fractioneelgeldbeleid. Als door welke reden dan ook de financiële zeepbel uit elkaar spat (bijv. aandelenmarkt, onroerendgoedmarkt e.d.), kunnen de leningen en hypotheken niet meer worden terugbetaald. De bancaire sector verzeilt dan in een bankcrisis, waardoor:

a. de liquiditeit verdwijnt;

b. de rente niet meer wordt betaald;
c. de waarden van de beleende onderpanden (aandelen, onroerend goed etc.) afgenomen zijn en deze de leningen of hypotheken niet meer kunnen dekken, omdat:

1. de waarde is weggevaagd of drastisch verminderd en
2. deze zich in een dergelijke periode op een duidelijke en gruwelijke aanbodsmarkt zullen bevinden, waardoor deze moeilijker, zoniet onmogelijk te verkopen zijn.

Tijdens de crisis van de jaren 30 hebben zich deze problemen voorgedaan als gevolg van de enorme geldhoeveelheidexpansie van de jaren 20. Veel banken en financiële instellingen gingen 'bankroet', omdat men niet meer aan de verplichtingen jegens de depositohouders en de centrale banken kon voldoen. Het geld was er eenvoudigweg niet meer. De exact zelfde situatie speelt zich nu opnieuw af vanwege de enorme geldhoeveelheidexpansie die zich heeft voorgedaan in de Verenigde Staten en Europa tijdens de jaren 90, die men de 'nieuwe economie' noemde, omdat er geen recessies meer zouden zijn en men een permanent plateau van economische voorspoed zou meemaken. Dit heeft wereldwijd tot enorme financiële excessen geleid, waardoor de aandelenmarkt en de onroerend goedsector tot ongekende hoogte zijn gestegen. Alles werd met geleend (lees fiat- en fractioneel) geld gefinancierd tot aan overnames en fusies van bedrijven aan toe. Al deze schulden moeten worden afbetaald, maar dit kan alleen in een situatie met stijgende prijzen waardoor de waarde van de schulden afneemt. Vanuit deze optiek wordt deflatie als een enorme bedreiging ervaren, omdat dan de schulden in waarde zullen stijgen en de verkopen in waarde dalen, wat funest is voor zowel bedrijven, banken als leners.

Daarom zullen de centrale banken zich gaan bezighouden met het enorm oppompen van de geldhoeveelheid om desnoods geforceerd de liquiditeit in de economie te verhogen. Dit Keynesiaanse gedachtegoed is nog steeds in zwang bij deze groep, omdat dit voor hen nog het enige houvast biedt om deze crisis het hoofd te bieden. We hebben al aan Japan kunnen zien dat dit een nutteloze ingreep is, want tijdens de liquiditeitscrisis en de deflatoire situatie is geen enkele lener meer bereid om zichzelf nog meer in de schuld te steken, terwijl geen enkele bank bereid zal zijn verdere leningen of hypotheken te verstrekken als men weet dat deze nauwelijks of niet kan worden terugbetaald in de toekomst.

De enige oplossing voor deze aanhoudende crisis is een directe sanering van de kapitaalmarkt, waardoor de deflatoire crisis op een natuurlijke manier kan uitwoeden. Dit houdt in dat er een halt moet worden toegeroepen aan de desastreuze renteverlagingen, waardoor depositohouders, pensioen- en beleggingsfondsen gedwongen zijn om andere investeringen op te zoeken in de hoop de lagere rendementen op te krikken d.m.v. beleggingen in op dit moment extreem riskante instrumenten zoals aandelen, bedrijfsobligaties en onroerend goed. Als de rentestand wordt aangepast aan de vraag, dan is er geen enkele reden om uit te gaan van een redelijk rendement voor investeerders en wordt de opbouw van vaste onderliggende waarden verzekerd. Als men de rente blijft verlagen zoals in Amerika en Japan is gebeurd, dan voorspel ik een enorme mondiale liquiditeitscrisis, waardoor de economische ellende niet meer te overzien is en de wereld in een grote crisis a la jaren 30 zal worden gedompeld. Ook moet men ophouden liquiditeit te blijven pompen in het financiële systeem - de onophoudelijke geldstroom vanuit de centrale bank richting bancaire sector - want dit zorgt enerzijds voor een verlenging en uitrekking van de crisissituatie en staat de broodnodige sanering van het financiële systeem in de weg en anderzijds is dit een nutteloze bezigheid, want de bereidheid om geld te lenen is tot nul gereduceerd zoals de Japanse ervaring ons sinds 1989 leert. Het is als het ware het toedienen van een bloedtransfusie op een lijk.

Afgaande op de geluiden binnen de diverse overheden en centrale banken vrees ik echter dat we nu aan het begin staan van een tweede grote crisis, die de crisis van de jaren 30 in ieder geval zal evenaren en vrijwel zeker zal overtreffen. De verwachting is dat deze zeker tot 2012-2015 zal voortduren. Dat betekent in reële termen het volgende:

1. een verdere inzakking van de aandelenmarkt (een AEX van 70);
2. een instorting van de onroerend-goedmarkt (tot ca. 30% van de oorspronkelijke waarde);
3. een hoge werkloosheid (voor Nederland meer dan 1 miljoen werklozen);
4. faillissementen (ca. 20% van Nederlandse huishoudens komt in zware financiële problemen);
5. bedrijvigheid neemt af (ca. 30% van bedrijven gaat failliet);
6. het Bruto Binnenlands Product neemt zienderogen af (meer dan 25%);
7. de export en wereldhandel zal stagneren of afnemen.

Het is ook mijn voorspelling dat na deze huidige crisis de traditionele goudstandaard weer zal worden ingevoerd, onder enorme druk van de mensen zelf, waartegen de overheden niet langer bestand zullen zijn.

Wie wil reageren op dit artikel kan dit hier op het forum. Ook vragen aan de auteur worden rechtstreeks doorgemaild. Hij zal er graag op antwoorden.

auteur: Albert Spits

publicatie: www.libertarian.nl/NL/archives/000287.php datum:5/5/2003.

Een rekenfout?

2008-11-14T21:17:00.000+01:00

In de eerste update over Renault en Opel (zie artikel) heb ik bewust een fout gemaakt, althans een rekenfout. Maar er worden wel meer fouten gemaakt. Wie bijvoorbeeld spreekt van een daling van -25% is ook fout. De redenering hierachter wordt stap voor stap opgebouwd. De bedoeling is om uit te leggen dat daalpercentages en stijgpercentages eigenlijk hetzelfde zijn als appels met peren vergelijken. Het juiste antwoord is reeds in een reactie gegeven.

Een aandeel stijgt of daalt, dat is nu éénmaal zijn lot. Neem nu een aandeel dat 100€ waard is. Als het stijgt met 50%, dan is het 150€ waard, als het daalt met 50% dan is het 50€ waard. Tot dusver is alles normaal. Nu komt mijn eerste stap:

Als je zegt dat een aandeel daalt met -50% (let op de min), dan zeg je eigenlijk dat het stijgt met 50%.

Stap twee: Stel ons aandeel daalt eerst met 50% (van 100 naar 50€) en stijgt dan terug met 50% (van 50€ naar 75€), dan kom je niet aan de oorspronkelijke 100€. Dus zijn dalen en stijgen 2 verschillende begrippen en geven een verkeerd beeld.

Als je een goed beeld wilt hebben, werk je beter met 1 begrip, nl. stijgen. Want zeg nu eerlijk, wil je aandelen die dalen of wil je aandelen die stijgen?

Stap drie: eerst enkele voorbeelden.

Als een aandeel 50% daalt, dan moet het 100% stijgen om terug zijn oorspronkelijke waarde te krijgen. Als een aandeel 90% daalt, dan moet het 1000% stijgen om terug zijn oorspronkelijke waarde te krijgen. Zo moet GM in mijn artikel 37,5% stijgen om terug zijn niveau van 28/10 te hebben, en Fortis bvb. 3300% om terug zijn top te bereiken.

In plaats van een daling aan te geven, kun je beter werken met een negatieve stijging. Een negatieve stijging is dan de stijging die nodig is na een daling om de oorspronkelijke waarde terug te bekomen. Dit is de enige manier om dalende en stijgende aandelen correct met elkaar te vergelijken.

Als je nu je eigen portefeuille op dezelfde wijze herberekent, dan zul je wellicht schrikken van sommige aandelen. Een daling van 80% is dan misschien al erg, maar als je dan ziet dat het aandeel 500% terug moet stijgen om zijn waarde bij aankoop terug te behalen, dan moet je wellicht even bekomen.

Wat is nu het nut hiervan:

1. Je hebt een betere kijk op verkopen, kopen en bijkopen van een aandeel. Bij een aandeel dat 90% gedaald is, heeft het geen zin om slechts een fractie aandelen bij te kopen. Je zal veel meer aandelen moeten bijkopen dan je oorspronkelijk had om een significant beter aankoopgemiddelde te hebben.

2. Nu begrijp je ook beter waarom de stijgingen van 10% die we de laatste weken een paar keer hebben gezien, te verwaarlozen zijn tegen de algemene daling van dit jaar.

3. De potentie om in de komende jaren een grote stijging te kennen is aanzienlijk. Na de internetcrash en 9/11, zijn de aandelen ook terug met 250% gestegen. Daarom ook dat iedere belegger zich toen goeroe voelde. Kopen op een dieptepunt is daarom razend interessant. Kopen op een hoogtepunt daarentegen...

4. Maar de allerbelangrijkste reden is dat je veel rapper inziet dat dalende aandelen beter vroeg dan laat verkocht worden. Als je een aandeel koopt ben je wellicht tevreden met een rendement van 20% per jaar. Velen zullen zelfs verkopen na een stijging van 20%. Waarom zou je dan een aandeel bijhouden tot dat het honderden procenten moet stijgen om terug break-even te zijn?

De thema's: Wanneer "aankopen" en "verkopen" komen uitgebreid terug in volgende artikels.

De grootste gedupeerde van Fortis

2008-11-12T21:15:00.001+01:00

Stilaan beginnen de "gedupeerden" van het Fortis débacle naar buiten te treden. Menigeen dacht dat de familie Lippens met 250 miljoen Euro de grootste verliezer zou zijn. Er zou nog een grotere zijn.

De Russische miljardair Kerimov zou maar eventjes 700 miljoen euro in de min staan. Op aanraden van Maurice Lippens zelf, na een ontmoeting in Brussel, zou Kerimov in juni ll. bij de onverwachte kapitaalverhoging, 750 miljoen euro Fortis aandelen gekocht hebben. Daar blijft nu nog 60 miljoen euro van over. Hij zou een strafklacht tegen Lippens aan het voorbereiden zijn, waardoor hij de al lopende strafzaak op de voet kan volgen.

Kerimov staat op de ranglijst met 9 miljard euro als 37ste rijkste mens van de wereld. Deze man heeft dus deze zomer iedere dag 6 miljoen euro verloren aan Fortis.

Mijn vraag is: wat denken jullie? Zou Fortis en Lippens zo ver gaan om deze man op te lichten of waren ze op dat moment nog altijd in de overtuiging dat er eigenlijk niets aan de hand was?

U ziet, mocht u geld verloren hebben aan Fortis, zelfs de "groten" hebben zich er totaal op verkeken.

Renault of opel update 2

2008-11-11T21:13:00.002+01:00

De gebeurtenissen bij beide firma's komen zo vlug op elkaar (zie vorig artikel), dat ik niet anders kan dan opnieuw een update geven. Deze keer geen slecht beursnieuws (alhoewel bij GM eigenlijk wel). Maar een blik op de toekomst. De Engelse pers komt vandaag met een heel interessant artikel naar buiten.

Renault is namelijk bezig met het ontwikkelen van 3 nieuwe types electrische auto's. Eén ervan moet dienen als Londense taxi tijdens de Olympische Spelen van 2012. Dat Parijs de strijd tegen Londen verloren heeft, wordt dus al een beetje gecompenseerd.

Nu zijn er nog een aantal problemen die moeten opgelost worden:

De kracht van de motor moet nog stijgen, vooral tussen de 50 en 100 km/uur.
De modellen moeten nog meer gestroomlijnd worden om de actieradius (= af te leggen km zonder opnieuw te moeten opladen) te verhogen.
De tijd van het opladen moet drastisch ingeperkt worden. Zo willen ze de batterij in 5 minuten kunnen opladen. U begrijpt als u een bezoekje aan uw schoonmoeder wil brengen die 250 km ver woont, het niet interessant is om na pakweg 150 km 8 uur stil te staan om op te laden (tenzij u dit als bijkomend argument wenst te gebruiken om het bezoek wederom uit te stellen).
Het verbruik voor de airco en verwarming moet zo zuinig mogelijk. Door het wegvallen van de verbrandingsmotor moet alles van de batterij komen, terwijl je die zo rendabel mogelijk moet houden voor de actieradius.
Het wegennet moet uitgerust worden om het opladen zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken.

Gelooft u ook dat dit de toekomst is voor de autosector, ziet u onoverkomelijke problemen of misschien andere oplossingen?

Toch nog even de koersen meegeven sedert 28/10

Renault was 20,05 staat nu op 21,60 +7,5%

GM was 6$ staat nu op 3,36$ -78,5% (over dit cijfer heeft u nog een verklaring van mij te goed)

Conclusie: Renault blijft stabiel, GM gaat van kwaad naar erger.

lees hier verder voor update 3

Renault of opel update

2008-11-10T21:11:00.001+01:00

Deze update komt er omdat GM met nieuws naar buiten gekomen is. Ze hebben hun derde kwartaalcijfers gepubliceerd waaruit blijkt dat ze ... zwaar verlies hebben. Tevens doen ze de mededeling dat hun cash opdroogt.

Tja, als u mijn eerste artikel van 28 oktober gelezen hebt, dan is dit geen nieuws! Toch zijn er vrijdag 100 miljoen aandelen verkocht en werd het aandeel 10% lager gestuurd. Sommige beleggers nemen het spreekwoord "eerst zien en dan geloven" wel heel letterlijk.

Persoonlijk vind ik de evolutie van Renault en GM zeer interessant. Zoals gezegd is het een sector die we allemaal goed kennen en dit geldt tevens voor de 2 bedrijven. Toch zijn beide zeer zwaar afgestraft (-80% sedert 1/1/08 voor beide bedrijven), terwijl dit voor de ene oververdiend is en voor de ander niet.

Laten we tenslotte de koersevolutie bekijken sedert mijn eerste publicatie (28/10/2008)

Renault: stond op 20,05 nu op 21,61 +7,5%

General M.:stond op 6,0 nu op 4,36 -37,5%.

U moet ook weten dat sedert mijn bericht op 28/10 er ongeveer (in 1 week) 300 miljoen aandelen GM gekocht zijn. Begrijpt u dat? ik in ieder geval niet. Weg met dat aandeel! Maar wie het nu nog heeft, zit met de zwartepiet. De drie amerikaanse autoconstructeurs hebben voor 50 miljard dollar goedkope leningen gevraagd aan de overheid, van bedelen gesproken.

Wat Renault betreft is de situatie genuanceerder: Renault doet het als bedrijf veel beter, maar zit wel in een slechte sector. Toch is het op dit ogenblik zo laag gewaardeerd dat het wel tegen een stootje kan.

OPGEPAST: Er staat een fout in dit artikel. Haalt u ze er uit? Het heeft met procentjes te maken! In een volgend artikel wil ik graag uitleggen waarom het rekenkundig fout is, maar niet voor mij!

lees verder voor update 2